Yaşadığı tarıx boyu adı hər zaman ən çirkin qalmaqallarda hallanan, ən gözəl və sərrast tərifini Aleksandr Puşkinin verdiyi ermənilər əğdadlarının "ənənələrinə” sadiq olduqlarını hər addımda göstərməyi bacarır. Təsadüfi deyil ki, indinin özündə də dünyanın hansı nöqtəsində fitnə-fəsad baş verirsə, arxasından mütləq erməni barmağı çıxır.
Azərbaycana münasibətdə isə bu millətin xüsusi "missiya” daşıdığını əlavə şərhə ehtiyac yoxdur. Bunu onların gündəlik mətbuatını izləyənlər aydın şəkildə görə bilər. Məsələn, götürək elə onların buğünkü mətbuatını. Ermənistanın panorama.am saytı yazır ki, Azərbaycan neftinin ucuzlaşmasından dəyəcək ziyanı... ölkədə fahişəliyi leqallaşdırmaqla kompensasiya etmək istəyir. Bu yerdə sual yaranır: yoxsa nefti olmayan Ermənistan büdcəsini on illərdir elə bu təmayüllü gəlir hesabına doldurur? Məsələ burasındadır ki, bu millətin tarixində onun kişi kimi mərdanə savaş apardığına dair nəinki fakt, heç ona işarə belə yoxdur. Azərbaycan-türk millətinə antipatiyasının kökündə də elə bu fakt durur: türkün tarixi hara, erməninin tarixi hara? Müqayisəsi belə gülüncdür. Məhz bu səbəbdən də "qaşınmayan yerdən qan çıxarmağa” öyrəşmiş bu fitnəkarlar hər nə ilə olursa olsun bizləri qaralamağa çalışırlar. Üstəlik faktdir ki, bu gün Ermənistan faktiki dilənçi vəziyyətindədir. Azərbaycanın inkişafı isə göz qabağındadır. Bu fərqi bu gün bölgələri də paytaxt Bakı qədər abad olan Azərbaycanla sosial-iqtisadi inkişaf cəhətdən hələ də ötən əsrin 90-cı illərində ilişib qalmış Ermənistanın vizual müqayisəsi də açıq şəkildə ortaya qoyur.
Bütün bunlar nəzərə alınarsa, Ermənistanın bugunkü pozisiyası təəccüb doğurmamalıdır. Çünki on illərdir Qarabağın müqəddərat məsələsini ortaya atan erməni rəhbərliyi artıq getdikcə bu məsələnin onun əleyhinə çevrildiyinin fərqindədir: acınacaqlı həyat tərzi üzündən əhalisi dünya ölkələrinə, hətta düşmən olduğu Azərbaycana üz tutan Ermənistan Garabağ əhalisinə hansı "işıqlı gələcəyi” vəd edə bilər? Azərbaycanı qaralamaq üçün isə bütün mövzuları tükəndiyindən, öz təcrübəsindən yararlanmağı məqsədəmüvafiq hesab edib. Axı bu qədim peşənin "qədim” xalqın adı ilə bağlılığı kimdən ötrü yenilikdir? Yəni "keçəl baxdı güzgüyə, adını qoydu özgəyə”! Yazıq...
Samirə SƏFƏROVA
