Son günlər bəzən sosial şəbəkələrdə, cəmiyyətdə belə ifadələr eşidirik ki, 24 saatlıq antiterror tədbirləri zamanı niyə şəhid verdik? Niyə itkilərimiz oldu? Bu tədbirlər qansız – qadasız ola bilməzdimi? İtkilərimiz kaş olmayaydı, kaş yenə də şəhid xəbəri almazdıq, kaş analar ağlamazdı, lakin bu qaçılmaz idi. Lokal tədbirlər zamanı milli şərəfimiz, milli qürurumuz bərpa olundu, bütövləşdi, tamlaşdı...
Əlbəttə, qələbənin yolu qandan-qadadan keçir, qələbə qansız qazanılmır ki. Qələbə varsa, demək qanını Vətən torpağına halal edən oğullar da var, onlar olmasa zəfər də olmaz. Azərbaycan torpaqları böyük ölçüdə Vətən müharibəsində qaytarıldı. O torpaqları şanlı ordumuz, cəsur əsgər və zabitlərimiz, könüllü olaraq cəbhəyə gedib əlinə silah alıb döyüşən, ürəyi o torpaqlarla döyünən oğullar işğaldan azad etdi. O torpaqları gözü yaşlı qalan anaların igid oğulları qaytardı. O torpaqları hələ toy gərdəyi qurulmayan, yavuqlusu yol gözləyən alp ərənlər dardan xilas etdi. O torpaqları qanını vətən torpağına lalə kimi səpən, yarı, balaları boynuburuq qalan oğullar yenidən bizim etdi. O oğullar olmasaydı nə 44 günlük Vətən müharibəsində möhtəşəm qələbə qazanıb bu zəfəri dünya tarixinə tac edə biləcəkdik, nə də ki, irz-namusumuz olan torpaqlarımızı, şəhərlərimizi qaytara biləcəkdik, əbədiyən başı aşağı, gözükölgəli qalacaqdıq. Vətən müharibəsində 3 min şəhidin qanı-canı bahasına torpaqlarımızın böyük hissəsini işğaldan azad edə bildik. 19 sentyabrda başlayan və 24 saat çəkən lokal antiterror tədbirləri zamanı isə dövlətimizin suverenliyini, ərazi bütövlüyünü təmin etdik. 24 saatlıq lokal antiterror tədbirləri zamanı Xankəndiyə, Xocalıya yaxınlaşdıq, sepatatçıları ağbayraq qaldırmağa məcbur etdik, dialoq üçün bizim diktə etdiyimiz məkana-Yevlağa gəldilər. “Bizə türk çörəyi lazım deyil” deyənlər apardığımız çörəyə görə növbəyə düzüldülər. Təbii ki, düşmən ağ bayraq qaldırana qədər var gücü ilə əlindəki bütün ağır silahları üstümüzə tuşladı, məkrli varlığını qorumaq üçün qan tökdü, özünün də qanı töküldü. Sepatatçılar ağ bayraq qaldıran müddətə qədər onlara müqavimət göstərən oğullardan şəhidlik zirvəsinə yüksələnlər də, şəhid olduğu haqda qara xəbəri çıxan, sonra isə sağ olduğu bilinənlər də, yaralananlar da, gözünün qanı axa-axa qələbə sevincindən gülümsəyən igidimiz də, gülə-gülə “mən şəhid olsam veriləcək 11 min manata kəndimizin yollarına asfalt çəkin” vəsiyyəti edib şəhid düşən də oldu. Bu oğullar elə bir oğullardır ki, onlar “canin ağrıyır Vətən, canımı canına, ömrümü ömrünə calayıb səni yaşatmaq üçün canımdan keçirəm Vətən! Sənin canın sağ olsun, candakı canım Vətən!” dedilər. Çünki o oğullar o torpaqları qaytarmaq üçün doğulmuşdular, öz missiyalarını həyata keçirmək üçün illərlə gözləmişdilər və o torpaqlar uğurunda şəhid olacaqlarını bilirdilər. Onlar yaxşı bilirdilər ki, Xocalını, Xankəndini, separatçıların zəli kimi yapdığı kəndlərimizi, şəhərlərimizi azad etmək üçün onların qanları töküləcək. Görkəmli şairimiz Məmməd İlqarın “Sağ olsun” şeirində ifadə olunanlar da son anda şəhidlərimizin qəlbindən keçib yəqin ki... Vətən, başa çox iş gələr, Baş əymə başın sağ olsun! Biz ölməyə doğuluruq Torpağın, daşın sağ olsun! Əlbəttə, Azərbaycan ordusu çox güclüdür və ən müasir silahlara sahibdir, psixoloji cəhətdən yüksək mənəvi-ruhi vəziyyətə malikdir, istənilən tapşırığın öhtəsindən gəlməyə qadirdir. Vətən müharibəsindən keçən bu üç il ərzində ordumuz daha da güclənib, daha da qüdrətlənib. Düşmən bu əzəmətli ordunun qarşısında heç bir vədə duruş gətirə bilməzdi, necə ki, gətirə bilmədi də. Azərbaycan ordusu keçən əsrin 90-cı illərinin ordusu deyildi, XXI əsrin ən güclü orduları sırasında boy göstərən, düşmənə toy tutan ordumuzun 24 saatlıq antiterror tədbirləri zamanın yenidən gücünün şahidi olduq. Tədbirlər itkisiz olmazdımı deyənlər var. Tarixi vərəqlədikdə görürük ki, Birinci Qarabağ müharibəsində verdiyimiz şəhidlərin sayı 20 mindən artıq olub. Vətən müharibəsində 3 min şəhidimiz oldu, böyük qələbə qazandıq. 19 sentyabrda keçirilən və 24 saat çəkən lokal antiterror tədbirləri zamanı isə şəhid olan oğullarımızın qanı bahasına xəyalı ilə yaşadığımız torpaqlara əlimiz çatdı, biz qələbəmizi tamamladıq... O igidlərimiz qazandırdı o zəfəri, onlar düşməni ağ bayraq qaldırmağa məcbur etdi... Keçmişdə verdiyimiz itkilərlə lokal tədbirlərin miqyası və mahiyyətini müqayisə etsək görərik ki, itkilərimiz çox azdır. Niyə itki verdik deyənlər əslində onu unutmalı deyillər ki, qanla zəbt edilən torpaqlar qanla da geri qaytarılmalı idi. Separatçılar o torpaqları çətin ki, qansız verərdilər. Hələ də “qan-qan” deyirlər, amma nə deməklərindən asılı olmayaraq artı məğlubdurlar. Əlbəttə, hər şəhid Vətənin bir parçasıdır, bayrağımızın, torpağımızın, yurd-yuvamızın əbədi pasibanıdır...Adları, igidlikləri bir mənəviyyat dünyasıdır, əməlləri bir işıqıdır, torpaqlarımızın azadlıq işığı... Analar ağlasa da, balalar atasız, gəlinlər yarsız qalsa da, Vətənin suverenliyi bərpa olundu...Bu tarixi qələbə naminə şəhid olmağa dəyərdi, necə ki, Vətənin ən xoşbəxt oğulları şəhidlik badəsini içdilər...Məhz onların adları bu qələbə tarixinə həkk olundu... İradə SARIYEVA
