(Birinci yazı)
Vətən müharibəsi (el dilində II Qarabağ müharibəsi) ilə bağlı (mənbələrə istinad edərək) qısa təfərrüata varaq. Məlumdur ki, XX əsrin 80-90-cı illərində Ermənistan açıq formada Azərbaycanın tarixi torpaqlarına ərazi iddiaları irəli sürdü və ölkəmizə qarşı hərbi təcavüzə başladı.
Bəllidir ki, həmin dövrdə Azərbaycanda hərc-mərclik hökm sürürdü və Ermənistan bundan istifadə edərək torpaqlarımızın 20%-ni işğal etdi, etnik təmizləmə siyasəti yürüdərək 1 milyondan artıq azərbaycanlını doğma yurd-yuvalarından didərgin saldı. Bundan daha pisi o idi ki, Azərbaycana qarşı (edilən) hərbi təcavüzün nəticələrinin aradan qaldırılması, BMT Təhlükəsizlik Şurasının 822, 853, 874 və 884 saylı qətnamələrinin həyata keçirilməsi üzrə 30 ilə yaxın davam edən danışıqlar prosesi Ermənistanın destruktiv mövqeyi səbəbindən nəticə vermədi. Belə anlaşıldı ki, bəzi avropa ölkələri və düşmən ölkənin “əbədi” havadarları olan dövlətlər də Azərbaycana qarşı barışmaz mövqedə imişlər... Bu üzdən Ermənistan 1988-1994-cü illərdə baş verən qanlı situasiyaların çoxunda qalib görkəm nümayiş etdirdi, torpaqlarımız ard-arda işğala məruz qaldı, xalqımız minlərlə şəhid verdi...
Hətta 2019-cu ildən başlayaraq (da) Ermənistan hərbi-siyasi rəhbərliyi havadarlarına arxalanaraq bir-birinin ardınca təxribatçı bəyanatlar verdi, iyrənc addımlar atmaqla danışıqlar prosesini məqsədyönlü şəkildə (tamamilə) pozdu, ara-sıra sülh addımı atmaq istəyənlərə aşkar mane oldu. Bununla Ermənistan (bir daha) əsl məqsədinin mövcud status-kvonu möhkəmləndirmək və Azərbaycan ərazilərini ilhaq etməkdən ibarət olduğunu nümayiş etdirdi. Məhz bu çirkin niyyətlər üzündən Azərbaycan torpaqları 30 ilə yaxın erməni işğalında mələr qaldı...
Bilirik ki, Ermənistanın (yalançı) andı da, qəbul etdiyi təcavüzkar və hücum xarakterli milli təhlükəsizlik strategiyası da Azərbaycan torpaqlarını əbədi öz tərkibində saxlamaq idi. Buna görə bu düşmən dövlət ilk anlardan işğal etdiyi ərazilərdə qeyri-qanuni məskunlaşdırma siyasəti apardı, “yeni ərazilər uğrunda yeni müharibə” çağırışı etdi, mülki şəxslərdən ibarət “könüllü dəstələri” yaratdı, nəhayət, 12 iyul 2020-ci ildə Ermənistan-Azərbaycan dövlət sərhədinin Tovuz istiqamətində təxribat törətdi, bütövlükdə, qoşunların təmas xəttində gərginliyi artırdı, cəbhə xəttinə yaxın ərazilərdə qoşunlarını cəmləşdirdi, böyük həcmdə silah-sursat topladı. Bu, o anlama gəlirdi ki, Ermənistan ölkəmizə qarşı genişmiqyaslı hücuma hazırlaşır. Bütün bunlara baxmayaraq, Azərbaycan münaqişənin sülh yolu ilə qəti həll olunması naminə böyük səbr və təmkin nümayiş etdirdi. Ermənistan silahlı qüvvələri bu yumşaq münasibətdən sui-istifadə edərək 27 sentyabr 2020-ci ildə beynəlxalq hüquq normalarını yenidən kobud surətdə pozdu, müxtəlif növ silahlardan, o cümlədən, ağır artilleriyadan istifadə etməklə bir neçə istiqamətdən Azərbaycan Respublikasının yaşayış məntəqələrini və hərbi mövqelərini atəşə tutdu, törətdikləri növbəti hərbi təxribatlarla mülki şəxslər və hərbçilərimizi qətlə yetirdi. Azərbaycan Respublikasının Silahlı Qüvvələri bu xain həmlələrə cavab olaraq Ali Baş Komandanımız İlham Əliyevin əmri ilə ölkəmizin milli təhlükəsizliyinə qarşı real və potensial hərbi təhdidlərin qarşısını almaq və bu təxribatları zərərsizləşdirmək məqsədilə əks-hücum əməliyyatlarına başladı. Nəzərə çatdıraq ki, Ordumuz əks-hücum əməliyyatlarını özünəməxsus mədəniyyət və müharibə qanunları çərçivəsində həyata keçirdi. Əlbəttə, əgər düşmən ard-arda təxribatlarla hücuma keçmişdisə, dərhal Təhlükəsizlik Şurasının iclası keçirilməli və təcavüzkara adekvat cavab verilməli idi; Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyevin sədrliyi ilə təcili belə bir iclas keçirildi, konkret tapşırıqlar verildi...
Məlumdur ki, Ermənistan hərbi birləşmələri sentyabrın 27-ə qədər ölkəmizə qarşı dəfələrlə aşkar şəkildə hücum təhlükəsi yaratmışdı və Azərbaycan Ordusu bu real silahlı hücumu dəf etməli idi. Buna görə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 27 sentyabr 2020-ci il tarixli Fərmanı ilə 2020-ci il 28 sentyabr saat 00:00-dan Azərbaycan Respublikasının bütün ərazisində hərbi vəziyyət elan edildi, 28 sentyabr 2020-ci il tarixli Sərəncam ilə Azərbaycan Respublikasında qismən səfərbərlik elan olundu, hərbi əməliyyatlara hazırlıq və onların keçirilməsinə dair qərarlar qəbul edildi.
Yəni, Azərbaycan Ordusu müharibənin ilk günündən bir neçə rayonumuzu, eləcə də strateji əhəmiyyətli digər ərazilərimizi işğaldan azad etdi və bu sürətli torpaqazadetmə prosesi xalqımızı tez-tez sevinc hissi ilə coşdurdu. Beləcə, Vətən torpaqlarını sürətlə işğaldan azad edən rəşadətli və müzəffər Ordumuzun həyata keçirdiyi uğurlu hərbi əməliyyatlar nəticəsində Ermənistan Respublikasının silahlı qüvvələri darmadağın edildi, düşmən canlı qüvvə və texnika sarıdan böyük itkilər verərək geri çəkilməyə məcbur oldu.
Erməni xəbisliyi bu dəfə də özünü göstərdi: belə deyək, onlar döyüş meydanındakı acınacaqlı məğlubiyyətlərinin əvəzini çıxmaq üçün Azərbaycanın münaqişə zonasından və cəbhə xəttindən uzaqda yerləşən şəhər və rayonlarındakı mülki infrastruktur obyektlərini - yaşayış evlərini, xəstəxanaları, tibb məntəqələrini, məktəb binalarını, uşaq bağçalarını, dövlət qurumlarının inzibati binalarını, təsərrüfat təyinatlı əraziləri hədəf seçdi, müxtəlif növ silahlarla, o cümlədən, artilleriya və ballistik raketlərlə həmin əraziləri atəşə tutaraq insanlıq əleyhinə cinayətlər və müharibə cinayətləri törətdi, mülki şəxsləri vəhşicəsinə qətlə yetirdi, mülki əhaliyə, dövlət əmlakına, infrastruktur obyektlərinə, sahibkarlıq fəaliyyəti subyektlərinə irimiqyaslı zərər vurdu. Buna misal olaraq deyək ki, Azərbaycanın ikinci böyük şəhəri, çoxsaylı tarixi və mədəni abidələri olan qədim Gəncə, ərazilərində strateji obyektlər yerləşən və keçən Mingəçevir (Su Elektrik Stansiyası) və Yevlax (Bakı-Tbilisi-Ceyhan neft kəməri) şəhərlərini, Beyləqan, Bərdə, Tərtər, Qəbələ, Goranboy, Ağcabədi, Abşeron, Xızı və digər rayonlarımızı ballistik raketlər və digər ağır artilleriya qurğularından atəşə tutdu. Ermənistan silahlı qüvvələrinin raket və ağır artilleriya hücumları nəticəsində təkcə Bərdə rayonunda 29 nəfər həlak oldu, 112 nəfər yaralandı, rayonda yerləşən mülki infrastruktur obyektlərinə, nəqliyyat vasitələrinə külli miqdarda ziyan dəydi...
Bu, məlum idi, çünki döyüş meydanında Azərbaycanın cəsur oğullarının qarşısından qaçan erməni hərbi birləşmələri acıqlarını insanlığa sığmayan bu cür xain əməllərlə çıxmalı idi və çıxdı da.
Bütün bunlara baxmayaraq, Azərbaycan Ordusu cəmi 44 günə, sonradan da lokal xarakterli antiterror əməliyyatları ilə Ermənistanın hərbi birləşmələrini torpaqlarımızdan tamamilə çıxartdı, işğal acısı dadmış ərazilərimizdə üçrəngli bayraqlarımız şövqlə dalğalandı.
Artıq Azərbaycan, qəhrəman oğulların sayəsində öz suverenliyini tam təmin edib. Ən əsası, sentyabrın 27-si Azərbaycan Respublikasında Anım Günü, noyabrın 8-i isə Zəfər Günü kimi qeyd olunur...
***
Azərbaycan qəhrəmanlar yurdudur. Bu qədim yurd tarixən düşmən hücumundan məhz qəhrəman oğulların hünəri və şücaəti sayəsində qoruna bilib...
Bu gün də Azərbaycanı məhz cəsur oğullar qoruyur...
Onlardan biri də Xüsusi Təyinatlı Qüvvələrin giziri Vüsal Mehdi oğlu Tahirov idi. O, Vətən müharibəsi zamanı torpaqlarımız uğrunda şəhid oldu. Bizim böyük məhəbbət və qürur hissi ilə işlədiyimiz bu kitab məhz Vüsal Tahirova həsr olunub. Burada qəhrəman kəşfiyyatçımızın, sərrast atışları olan snayperçimizin adı və xatirəsi əbədiləşdirilib, haqqında deyilənlər və həyat-döyüş yolunu özündə ehtiva edən fotoları yer alıb.
Vüsal Tahirov daha çox qapalı insan olub. Çox danışmaqla arası olmayıb. Bəlli ki, on kəlmədən (yalnız) ya ikisini, ya da üçünü cavablandırıb. O, daha çox əməli ilə danışıb. Həyat sarayını da gələcəkdə məhz əməl daşları üzərində quracağını düşünüb. Əmin olub ki, boş danışıq insandan enerji qoparır...
Uşaq çağlarında, məktəb illərində, sonra da hərbi xidmətdə hamı onun əməllə danışdığına şahidlik edib. O, deyəcəyi sözü daha çox nəticə ilə göstərib.
Hətta erməni quldurlarına qarşı döyüşəndə də o, susqunluq nümayiş etdirib, hədəflərini doğru-dəqiq atəşlərə məruz qoyub.
Kəşfiyyatçı olduğu vaxtlarda zülmət gecələr Vüsalın ən yaxın sirdaşı olub. O, iç dünyasını bəzən qucağında, daha çox (da) çiynində daşıdığı snayperə açıb, xatirələrini onunla bölüşüb...
(Ardı var)
Hikmət Məlikzadə
