Dünyanın bütün uşaqları bir-birinə bənzəyirlər; öz ərköyün və şıltaq təbiətləri, məsum baxışları, şirin gülüşləri ilə… Onlar isə kimsəyə bənzəməzlər, naməlum qalan taleləri ilə.
Elə uşaqlar var ki, onlar bir anın içində itkin uşaqlar siyahısına salınır. Açıqlanan statistik rəqəmlərə əsasən, Azərbaycanda axtarışda olan cinayətkarların, eləcə də itkin düşən uşaqların sayı artıb. Belə ki, 2000-ci illə müqayisədə ölkədə itkin düşən uşaqların sayı azalsa da, ötən il onların sayı 2017-ci illə müqayisədə artıb. 2018-ci il ərzində Azərbaycanda 964 (2017-ci ildə 914 nəfər) nəfər itkin düşüb ki, onların 136-sı 18 yaşadək uşaq olub. 2017-ci ildə itkin düşən uşaqların sayı 105, 2016-cı ildə 129, 2015-ci ildə 116, 2010-cu ildə isə 137 olub.
Qeyd edək ki, 2000 və 2005-ci illərdə Azərbaycanda itkin düşən uşaqların sayı daha çox olub. 2000-ci ildə 261, 2005-ci ildə 293 uşaq itkin düşüb.
Azərbaycanda uşaqların nə səbəbdən itkin düşdüyünü öyrənmək üçün mütəxəssislərə müraciət etdik.
Kəmalə Ağazadə: “Uşaqların kimlər tərəfindənsə, xüsusilə də qaraçılar tərəfindən qaçırılması halları çoxalıb”
Azərbaycan Uşaqlar Birliyinin sədri Kəmalə Ağazadə bildirdi ki, son 10 ildə ölkədə uşaq oğurluğu faktına rast gəlinməsə də, hazırda belə hadisələr baş alıb gedir: “Uşaqların kimlər tərəfindənsə, xüsusilə də qaraçılar tərəfindən qaçırılması halları çoxalıb. Mən hər dəfə deyirəm ki, bu roman tayfaları ilə mübarizə aparılmalıdır. Onların birlikləri tapılmalı və qarşısı alınmalıdır”.
Həmsöhbətimiz onu da vurğuladı ki, valideynlər daim uşaqlarını diqqətdə saxlamalıdırlar. Ən çox da xüsusi qayğıya ehtiyac duyan uşaqları. Çünki bu tip uşaqlar qaraçı tayfasının diqqətini cəlb edir və hədə-qorxu ilə o uşaqlara istədiklərini etdirirlər.
Bu səbəbdən də xüsusi qayğıya ehtiyacı olan uşaqlar ümumiyyətlə nəzarətsiz qalmamalıdır. Valideyn məsuliyyətinin artırılması üçün işlər aparılmalıdır. Ehtiyatsızlıq səbəbindən onlarla uşaq bu gün yanıq şöbələrində yatır. Valideyn diqqəti tək anaların çiyninə yüklənməməlidir. Burada atanın, nənənin, babanın, ailənin digər üzvlərinin də məsuliyyəti var. Bu halların qarşısını almaq üçün valideynlərə də cəza verilməli deyil ki?! Övladlarına qarşı qeyd-şərtsiz diqqətli olmalıdırlar”.
K.Ağazadənin sözlərinə görə, problem valideynlərin uşaqları hədə-qorxu ilə “tərbiyə etmək” istəməsindən irəli gəlir: “Valideyn uşağını qorxudur, “ora getmə”, “bununla danışma”, “səni döyərəm” kimi ifadələr işlədir. Belə təzyiqlər olmamalıdır. Onları sakit dildə başa salmaq lazımdır ki, yad insanlarla danışmaq olmaz. Tanımadığın insanlar nəsə təklif edəndə götürmə, yemə, dərhal anaya-ataya de. Bəzi valideynlər deyir ki, bəs iş-güc ucbatından daim uşağa nəzarət edə bilmir. Amma bu, həmin diqqətsizlik ucbatından yaşanan hadisəyə bəraət qazandıra bilməz. Körpələr bəzən böyüklərin kiçik bir səhvinin cəzasını ömür boyu çəkirlər. Belə olmaz”.
Günel CƏLİLOVA
