Bu günlər sosial problemlərin üzündən ağır həyat yaşayan Lerikin dağ kəndlərindən biri də Qılqılovdur. Təbiəti füsunkar, insanları saf olsalar da, kənddəki vəziyyət heç cür adamları razı salmır. 30 ildən çoxdur qılqılovluların taleyi ilə maraqlanan yoxdur. Azərbaycan inkişaf etsə də, onun bu kiçik parçası problemlər məngənəsində zülm çəkir. Hər gələn il də yalan vədlər hesabına qılqılovluları daha ağlar günə qoyur.
İllərdən yığılıb qalmış problemlər əlindən kəndin yarısı köçüb gedib. İndi sovet vaxtı tikilmiş ikimərtəbəli, qapısı qıfıllı evlərə yalnız ürək ağrısı ilə baxmaq olur. Qarabağı erməni vandalları viran qoyduğu kimi, Qılqılov kəndini də yerli məmurların biganəliyi pis günə salıb. Odur ki, adamlar halal zəhmətlə qurduqları ocaqlarını qoyub xoşbəxtliyini başqa yerdə axtarmaq məcburiyyətində qalır. Vəziyyət o yerə çatıb ki, bütün ömrünü elinə bağlayan 70 yaşlı ahıl adam da hazırda buradan qaçır.
Qılqılovlular deyirlər ki, müstəqillik, demokratiya, azadlıq bizi zəlil günə qoydu. Kolxoz tərəfindən kəndlinin rahat yaşayışı üçün nə vardısa, məmurlar özəlləşmə adı altında, heç nədən çəkinmədən taladılar. Bundan sonra kəndlinin öz doğma kəndində normal həyat tərzi keçirməyə imkanı qalmadı...
Bəli, sovetdən sonra qılqılovluların bəxtinin çarxı tərsinə döndü. Yəni, rahatlıqları sovetə qədər oldu. Sonra kəndin taleyi unuduldu. 15 il əvvəl necə oldusa, Qılqılova söz yayıldı ki, buraya qaz çəkilir. İki il, üç il, dörd il... xəbər yalan çıxdı. Onun acı nəticəsini kənd sakinləri indi çəkirlər. Belə ki, qılqılovlular şaxtalı qışa yanacaq tədarükünü meşələr hesabına görürlər. Xəbərdən sonra ulaqla odun gətirdikləri hər yer üzlərinə bağlandı. Bu qışın şaxtasından salamat çıxmaqdan ötrü kənddə çoxunun yanacağa ehtiyacı böyükdür. Daha bir qəlb sıxan ağır dərd. Əvvəllər ictimai nəqliyyat olduğuna görə kənd sakinləri öz gündəlik ərzaqlarını Lənkərandan alardılar. Bu işi indi ayrı-ayrı işbazlar görür. Özü də satdıqları vaxtı keçmiş və beşqat baha olur. Bu çətinliyi yaradan səbəb isə ictimai nəqliyyatın yoxluğudur... Ümumiyyətlə, ekranlarda təriflənən doğma Azərbaycan Qılqılov camaatı üçün, nə qədər qəribə olsa da, sadəcə göz dağıdır. Çünki respublikada olan inkişaf zərrə qədər də onların yaşadığı yerdə görünmür. Əksinə, kəndi ağlar günə qoyan hərc-mərclik günbəgün şiddətlənir.
Zəfər ORUCOĞLU Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
