Haqq savaşımızın böyük qələbəmizlə sona çatmasından dolayı sevincliyik. Lakin qəbul etmək lazımdır ki, müharibənin müəyyən fəsadları olur. Məsələn, şəhidlik zirvəsinə ucalan oğullarımızın acısı, qazilərimizin fiziki məhdudiyyətləri, həmçinin, itkin düşmüş hərbçilərin ailələrinin hazırkı durumu hər birimizi düşündürür. Həm qürurluyuq, həm də onların problemlərini həll etmək, mənəvi dəstək vermək üçün səfərbərik.
Bu səbəbdən də Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyinin (ƏƏSMN) tabeliyindəki Sosial Xidmətlər Agentliyinin postmüharibə dövrü üzrə psixoloji dəstək tədbirləri itkin düşmüş hərbçilərin ailələrini də əhatə edir. ƏƏSMN-in İctimaiyyətlə Əlaqələr və Kommunikasiya Şöbəsinin yaydığı məlumatda qeyd olunur ki, son günlər Agentliyin psixoloq və psixiatrlardan ibarət qrupları Bakı, Abşeron, Sumqayıt, Quba, Xaçmaz, Qazax, Gəncə, Tovuz, Şamaxı, Masallı, Füzuli şəhər və rayonları üzrə 19 itkin ailəsi ilə görüşüblər. Onlardan psixoloji yardıma ehtiyacı olan 13 ailə ilə müvafiq istiqamətdə işlər aparılır.
Qeyd etdiyimiz kimi, itkin düşmüş hərbçilərin ailələrinə psixoloji yardım göstərilir. Maraqlıdır, bu istiqamətdə görülən işlər necə aparılır, həmin ailələrə nə deyilir və görülən bu işlərin effekti olurmu?
“Oğlu, həyat yoldaşı müharibədə itkin düşən şəxsə kortəbii formada psixoloji dəstək vermək olmaz”
Məsələ ilə bağlı fikir bildirən psixoloq Könül İsmayılova bildirdi ki, müharibədən sonra psixoloji dəstəyin göstərilməsi dünya təcrübəsində də mövcuddur. Hazırda həmin işin həyata keçirilməsi ilə bağlı müxtəlif modellər var. Onlardan istifadə etmək olar. Müharibədən sonra posttravmatik stress pozuntusu deyilən psixoloji narahatlıqlar yaranır. Döyüşdən qayıdanlar və ya qayıda bilməyib itkin düşənlərin ailələri normal həyata adaptasiyada çətinlik çəkirlər: “Ailədə, işdə müəyyən problemləri olur, depressiyaya düşə bilirlər. Bu tip ailələrə mütləq psixoloji dəstək göstərilməlidir. Oğlu, həyat yoldaşı müharibədə itkin düşən şəxsə kortəbii formada psixoloji dəstək vermək olmaz. Psixoloji yardım işləri sistemsiz aparılsa, bu, gələcəkdə böyük problemlərə yol açacaq. Ona görə də bu istiqamətdə görülən işlər koordinasiya olunmalıdır. Danılmaz faktdır ki, doğmaları əsir, itkin düşənlərin gözləri hələ də yoldadır. Onlara dərdlərinə hər kəsin hörmət etdiyi bildirilməlidir. Bu ailələrlə sırf peşəkarlar məşğul olmalıdırlar. Nəzərə almaq lazımdır ki, doğması itkin düşən şəxs həssas adamdır. Onlarla sıradan bir psixoloq məşğul ola bilməz. Bu işdə dünya təcrübəsindən də istifadə olunmalıdır”.
Günel CƏLİLOVA