Fransadan sonra Almaniyanın da Ermənistanda hərbi cəhətdən möhkəmlənmək niyyəti, Rusuyanın buna reaksiyası son dövrlərin əsas mövzularından birinə çevrilib. Çünki bu halda Kremlin İrəvana münasibətdə daha aqressiv siyasət yürüdəvəyi istisna edilmir. Məsələ ilə bağlı "armenianreport" portalı yazır ki, artıq rus mediasında bunun növbəti təzahürləri müşahidə edilir.
Portal yazır ki, rus mediasının Ermənistana və onun indiki hakimiyyətinə çamur atması yenilik deyil: "Amma onların və TASS kimi mötəbər xəbər agentliyinin səhifələrində heç nəyə istinad etməyən əsassız bəyanatlar dərc etməyə başlaması, təbii ki, narahatedicidir. Bir sözlə, TASS iddia edir ki, Almaniya Ermənistana Qərbin anti-Rusiya siyasətinə qoşulmağı, xüsusən də Rusiya sərhədçilərini Ermənistan ərazisindən tez bir zamanda çıxarmağı və həmçinin İrəvana dövlət aparatını Rusiya tərəfdarı olan şəxslərdən təmizləməyi tövsiyə edir. "Berlin bunun qarşılığında İrəvana maliyyə və texniki yardım göstərməyi, o cümlədən Nikol Paşinyan hökumətinin Qarabağ ermənilərini Avropa İttifaqı ölkələrinə kütləvi mühacirətdən saxlamaq səylərinə dəstək verməyi təklif edir", – nəşr həmsöhbətinə istinadən yazır. Amma bu məlumatı ciddi qəbul edib-etməmək hələ də böyük sualdır. Tutaq ki, rusiyalı jurnalistlər yalan demirlər və Berlində həqiqətən belə planlar hazırlanır. Bəs bunda Ermənistanın nə günahı var? Bəli, siyasət həm də alverdən ibarətdir. Biz bilmirik ki, Moskva son 3-4 ildə Bakı və Ankara ilə nə danışıqlar aparır. Bəs niyə həqiqətən bizə kömək etmək istəyənlərdən bizim üçün faydalı olan yardımı qəbul etmirik? Bundan əlavə, Ermənistanın əhalisinin azalmasına qarşı mübarizədə bizə həm maliyyə, həm texniki, həm də dolayı yardım təklif olunur. Miqrasiya yolunu Avropa ilə bağlayan Qarabağ erməniləri üçün bu pis xəbər ola bilər, amma milli miqyasda düşünsək, bu, ermənilər üçün faydalıdır, çünki qarabağlı soydaşlarımız bizim seyrəlmiş demoqrafiyamızı qismən də olsa bərpa edəcəklər. Açığı, Almaniya Avropa İttifaqında heç vaxt ölkəmizin maraqlarının qızğın təbliğatçısı olmayıb. Fransa, Yunanıstan, Kipr və Hollandiya bizim mövqeyimizi təbii ki, daha fəal müdafiə edirdilər. Bəli, 2016-cı ildə Bundestaq 1915-ci il "qətliamını" soyqırım kimi tanıdı, lakin ümumilikdə Almaniya Qarabağ münaqişəsində neytral mövqe tutdu. Biz hər şeyi başa düşürük. Birinci, qismən də İkinci Dünya müharibələri zamanı Almaniya və Türkiyə müttəfiq olublar və müasir Almaniyada nəhəng türk diasporu var. Amma indi, görünür, Berlin Cənubi Qafqaz regionunun əhəmiyyətini anlamağa başlayıb. Burqerlər nə Rusiyanın (ilk növbədə), nə İranın (Qərbin düşməni), nə də Türkiyənin burada mövqelərini möhkəmləndirməsini istəyir. Və bəlkə hətta Fransa da almanların xoşuna gəlmir - və bağışlayın, Hans və Jak nə vaxt bir-birrinə qarşı isti hisslər yaşadılar? Amma əsas məsələ bu da deyil, Avropa Birliyinin Almaniyanın ağzından dedikləridir. Aydın məsələdir ki, kollektiv Qərb Rusiya-Ukrayna müharibəsində məğlub olsa belə, digər regionlarda, xüsusən də Cənubi Qafqazda möhkəmlənmək istəyəcək.
Ermənistanın nə qədər çox dostu varsa, ölkəmizin subyektivliyini dəstəkləməyə hazır olan qüvvələr nə qədər çox olsa, əlbəttə ki, bizim üçün bir o qədər yaxşıdır. O ki qaldı Rusiyaya və ona bağlı olan təşkilatlara, ilk növbədə, KTMT-yə, üzrlü sayın, onları qapıdan qovan biz deyilik. Ermənistan Təhlükəsizlik Şurasının rəhbəri Armen Qriqoryanın dediyi kimi, onlardan heç nə gözləmək lazım deyil. İndi Avropanın ən qabaqcıl ölkəsi kimi Almaniyaya müraciətimizi səsləndirəcəyik. Hörmətli almanlar, özünüzü hərbi güc kimi bərpa etmək üçün böyük şansınız var. Ağ adamın döyüşkən ruhunu, Nitsşenin yazdığı həmin "sarışın heyvanı" bir daha xatırlayın. Qaregin Njdemiz almanlarla əməkdaşlıq edəndə, hətta öz tarixinin ən şərəfli dövrünü keçirməsələr də, nə etdiyini bilirdi. Bir vaxtlar rusiyalı siyasətçi Jirinovski Bundesver haqqında istehza ilə danışırdı: almanlar necə döyüşməyi unudublar, müasir alman ordusu kazarmalarında İncil oxuyan əsgərlərdir və s. Xeyr, ağ nasizmi bərpa etməyə çalışdığımızı düşünməyin. Siz özünüz sivil xalqsız, bu ideyadan əl çəkmisiz. Bəs düşünmürsünüz ki, İkinci Dünya müharibəsindən sonra milli özünüdərkiniz çox sıxışdırılıb? Almaniyanın nəinki inteqrasiya etmək, hətta sizin ölkənizin qanunlarına hörmət etmək istəməyən üçüncü dünya ölkələrindən olan miqrantlarla dolu olmasını başqa necə izah edə bilərsiniz? Ermənistan sizə özünüzü reabilitasiya etmək şansı verəcək tramplin ola bilər. Biz Almaniyanın bütün Avropa kimi Ermənistanda daha geniş təmsil olunmasını istəyirik. Həm də təkcə "maliyyə və texniki yardım" səviyyəsində deyil, daha geniş miqyasda ki, burada, Ermənistanda özünüzü yenidən döyüşə hazır xalq kimi hiss etmək, tapdalanan ehtirasınızı bərpa etmək imkanınız olsun. "Helfen - Heilen - Wehren" (Kömək – Sağ qalma - Qoruma) devizi altında fəaliyyət göstərən Tevton ordeninin ənənələrini xatırlayın. Bura gəlməklə hərbi işlərin və ordu quruculuğunun sirlərini bizimlə bölüşəcəksiniz. Müxtəlif landşaftları olan Ermənistan ərazisi təlimlərin keçirilməsi üçün əla yer ola bilər. Əminəm ki, Almaniyanın ardınca digər Avropa ölkələri də gələcək. Nəhayət xatırlayaq ki, Avropa İttifaqı dünənki rəqiblərin – Fransa və Almaniyanın "iki nüvəli" birliyi kimi yaranıb. Qərbin və Ukraynanın Rusiya ilə müharibədə udub-udmamasının fərqi yoxdur. Unutmayın ki, Cənubi Qafqazda öz qapılarını avropalıların üzünə açmağa hazır olan bir ölkə var ki, onlar bizə sahib olduqlarının ən yaxşısını – texnologiyanı, kapitalı, mədəniyyəti, o cümlədən siyasi sahəni gətirməyə hazırdır. Ona görə də ermənilərin əksəriyyəti və ölkə hökuməti belə bəyanatla razılaşacaq ki, Avropanın Ermənistanda - həm hərbi, həm də mülki komponentlərdə iştirakı nə qədər çox olsa, həm Avropa, həm də Ermənistan üçün bir o qədər yaxşı olar".
Samirə SƏFƏROVA
