Bu gün Fransanın Afrikada olduğu kimi Cənubi Qafqazda da siyasətinin tam fiaskoya uğraması özünü qabarıq şəkildə büruzə verir. Buna səbəb regionda Azərbaycanın Fransanın destruktiv siyasətinə qarşı ciddi müqavimətidir. Məsələ burasındadır ki, Fransanın siyasəti Cənubi Qafqazda yeni münaqişə ocaqlarının yaranmasına yönəlib.
Afrikada, Yaxın və Uzaq Şərqdə keçirilən neokolonializm siyasətini Fransa Ermənistan vasitəsilə Qafqazda da həyata keçirməyə can atır. Rəsmi Parisin Ermənistanı himayə etməsi, onu silahlandırması, sülh danışıqlarına zərbə vurma cəhdlərinin kökündə də bu niyyət dayanır. 2020-ci ilin noyabrın 10-dan etibarən Fransanın bu siyasəti özünü qabarıq şəkildə büruzə verir. Amma görünən budur ki, Fransa Cənubi Qafqaz bölgəsində də hər hansı nüfuz əldə edə bilməyəcək. Çünki artıq Fransa regionumuzda qəbul edilmir. Bu, prezident İlham Əliyevin qələbəsi, Emmanuel Makronun məğlubiyyətidir. Qeyd edilənlərin daha bir təsdiqi Azərbaycan xüsusi xidmət orqanlarının Fransa kəşfiyyatını məğlub etməsidir. Xüsusi xidmət orqanlarımızın Fransanın casus şəbəkəsini ifşa etməsi Paris üçün şok yaradıb. Özü də bu məsələ Fransa kəşfiyyatnın uğursuzluğu yox, Azərbaycan xüsusi xidmət orqanlarının peşəkarlığının təsdiqidir. Xatırladaq ki, Ukrayna, Moldova, Gürcüstan, Azərbaycan, Şərqi Avropa, Yaxın Şərq və Mərkəzi Asiyanın bir sıra ölkələrində müxtəlif əməliyyatlara cəlb edilmiş Fransa xüsusi xidmət orqanlarının geniş agentura şəbəkəsi Azərbaycanda ifşa olunub. Azərbaycan xüsusi xidmət orqanları tərəfindən istintaq olunan cinayət işi üzrə Ukrayna, Gürcüstan və Azərbaycanla əlaqədar kəşfiyyat fəaliyyətini həyata keçirən bir sıra şəxs həbs olunub, bəziləri isə istintaq altındadır. Azərbaycanda agentura şəbəkəsi aşkara çıxarılan Fransanın müxtəlif ölkələrdə casusluq fəaliyyəti ilə məşğul olması artıq ölkəmiz tərəfindən sübut olunub. Bəlli olur ki, Fransa, xüsusilə postsovet ölkələrində dağıdıcı fəaliyyətlə məşğul olur və bu ərazilərdə də müstəmləkəçilik siyasəti yürütmək niyyəti güdür. Amma Azərbaycan bunların qarşısını uğurla alır. Məsələnin ən ciddi tərəflərindən biri də budur ki, qeyd edilən faktlar Fransa hakimiyyətinin beynəlxalq qanunvericiliyin tələblərinə məhəl qoymadığını göstərir. Əlbəttə ki, bu da yenilik deyil. Çünki Makron hakimiyyətinin bütün fəaliyyəti məhz beynəlxalq hüququ pozmağa yönəlib. Lakin casus məsələsində Fransa daha da irəliləyərək beynəlxalq təşkilatlarda təmsilçiliyindən sui-istifadə edib, ayrı-ayrı dövlətlərin daxili işlərinə qarışaraq təxribat planlarını həyata keçirir. Bu, Fransanın, Vyana Konvensiyası da daxil olmaqla, beynəlxalq qanunvericiliyin tələblərini pozmasıdır.
Fransa regionda sülh üçün təhdid mənbəyi olaraq qalır. Parisin Azərbaycan-Ermənistan münasibətlərində vasitəçilik etmək istəyi regiona müdaxilə cəhdindən qaynaqlanır. Azərbaycanla Ermənistan arasında münaqişənin başa çatması Fransanı və bölgədə marağı olan digər güc mərkəzlərini bölgəyə müdaxilə etmək imkanından məhrum edir. Fransanın məqsədi Ermənistan hakimiyyətini razı salmaq deyil, öz ölkəsində əsasən radikal erməni icması ilə oynamaq, Cənubi Qafqazda sabitliyin pozulması ilə öz problemlərini həll etməkdir. Ermənistan Fransanın təhriki ilə sülhdən yayınır. Bu fonda Fransa bir neçə dəfə BMT-yə müraciət edib Azərbaycana qarşı cəza tədbirləri görülməsi ilə bağlı qətnamə təklif etsə də, hər zaman iflasa uğrayıb. İrəvanı Cənubi Qafqazda forpostuna çevirməkdə israrlı olan Paris Azərbaycanın müqavimət gücünü düz hesablamadığından fiaskoya uğrayıb. Ermənistan bilməlidir ki, Fransa tərəfindən silahlanma gələcəkdə ona yeni-yeni problemlər, yeni münaqişələr gətirəcək. Bu səbəbdən Fransanın çirkin və dağıdıcı, riyakar planlarından nə qədər tez imtina etsə, bir o qədər yaxşı olar. Ermənistanın Azərbaycanla danışaqlara getməkdən başqa çıxış yolu yoxdur. Bir vaxtlar ABŞ da sülh prosesinə mane olmaq istədi. Amma sonda Azərbaycanın mövqeyi ilə razılaşdı. Azərbaycana bir neçə cəbhədə məğlub olan Fransa da eyni aqibətlə üzləşməyə məhkumdur.
Tahir TAĞIYEV
