Oktyabrın 17-si Avropa Parlamenti qarşısında çıxış edən Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyan ilin sonunadək Azərbaycanla sülh müqaviləsi imzalamağa hazır olduğunu deyib. Parlamentin prezidenti Roberta Metsola da indi əsas diqqətin sülh danışıqlarına yönəlməli olduğunu qeyd edib.
Paşinyan çıxışında Azərbaycanın Qarabağda etnik təmizləmə həyata keçirdiyini də deyib. Bir sözlə, bir tərəfdən sülhdən danışıb, digər tərəfdən isə Azərbaycanı ittiham edib. Onun Metsolanın qarşısındakı çıxışı Ermənistanda da birmənalı qarşılanmayıb.
Ermənistan parlamentinin “Ermənistan” fraksiyasından olan deputatı Armen Rüstəmyan deyib ki, Paşinyanın Avropa Parlamentində isti və səmimi qarşılanması təsdiqləyir ki, onun simasında yeni Zelenski görürlər.
O bildirib ki, Avropa siyasəti belədir – Paşinyan onların maraqlarına cavab verdiyi müddətcə alqışlanacaq:
“Nikol Paşinyanı orada (AP-də) ayaqda sürəkli alqışlarla qarşıladılar, buna qədər yalnız Zelenski belə alqışlanmışdı. Başqa sözlə, aydın olur ki, regionumuzda onlar bizim üçün kədərli nəticələri ilə yeni Zelenski görürlər”.
Rüstəmyan ölkənin xarici siyasətini tam biabırçılıq adlandırıb:
“Hazırda İrəvanın nə gündəliyi, nə də doktrinal əsası var. Bu gün rusiyayönlü, sabah qərbyönlü mövqedən danışmaq olmaz. Bu yolla bütün tərəfdaşlarınızı və müttəfiqlərinizi itirə bilərsiniz. Elə təəssürat yaranır ki, onlar xarici siyasətlə məşğuldurlar, ancaq əsas dövlət maraqları gündəmdə deyil.
Strasburqda onların xoşuna gələni söyləyin, Moskvaya gedin və Moskvaya uyğun gələni söyləyin; Tehran və Vaşinqtonda da bunu edin. Bu yolla biz bütün mümkün dostlarımızı itirəcəyik”.
Paşinyanın Metsolanın qarşısındakı çıxışının Ermənistanın özündə belə etirazla qarşılanmasının kökündə hansı amil durur?
Siyasi şərhçi Turab Rzayev “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, Paşinyanın Avropa İttifaqında olan çıxışında müəyyən qədər anti-Azərbaycan elementləri də vardı: “Yəni Azərbaycan hücumda, Ermənistan ərazilərini işğal etməkdə ittiham olunurdu. Eyni zamanda, guya Azərbaycan və Türkiyənin Ermənistanı blokadaya almaq cəhdləri vardı. Ancaq bütün bunlar Azərbaycanda yaxşı qarşılanmadı. İstənilən halda bu, Ermənistanla Azərbaycanın münasibətlərinin kəskinləşməsinə gətirib çıxara bilər. Paralel olaraq, Paşinyanın Avropa İttifaqından yardım tələb etməsi, Hollandiyanın, Fransanın da bunlara müsbət cavab verməsi əlavə suallar yaradır. Bütün bu baş verənlər gərginliyi artıran faktorlardı. Ancaq digər tərəfdən Paşinyanın çıxışında Azərbaycandan daha çox Rusiyaya qarşı mənfi mövqe gördüm. Paşinyan əslində Azərbaycanla Türkiyəni Ermənistanı blokadada saxlamaqda, nəqliyyat kommunikasiya xətlərinin açılmamasında ittiham etdi. Tam tərsinə, Azərbaycan dəfələrlə təklif edib ki, Ermənistanla kommunikasiya xətləri açılsın. Azərbaycan Dövləti rəsmi şəkildə bəyan edib ki, biz Türkiyənin də Ermənistana kommunikasiya xətlərinin açılmasına etiraz etmirik. Ola bilsin, burada Paşinyan gördü ki, Azərbaycanla Türkiyə qərarlıdır, istənilən halda Zəngəzur dəhlizini, Ermənistan üzərindən olmasa da, İran üzərindən həyata keçirəcək. Ona görə də, ölkənin regional layihələrə qoşulması üçün əlində yeganə şans olan, katalizator rolunda çıxış edə biləcək bu layihədən kənarda qalmaq istəmir. Ermənistan əvvəldən Zəngəzur layihəsinə qarşı deyil. Hətta Avropa İttifaqı da buna qarşı deyil. İlk Brüssel görüşündə də bununla bağlı razılıq əldə olunmuşdu. Ancaq Ermənistan və onun Qərbdəki havadarları, Avropa İttifaqı Zəngəzur dəhlizinin Rusiyanın, Rusiya Təhlükəsizlik qüvvələrinin nəzarətində olmasını istəmir. Ola bilsin ki, Paşinyan belə bir manevr etməklə əslində Zəngəzur dəhlizinin açılmasını istədiyini bildirib. Amma əvəzində həmin yola Rusiyanın yox, özünün nəzarət etməsini istəyir. Böyük ehtimal, Ermənistanı dəstəkləyən Qərb dövlətləri də bu məsələyə yanaşmada eyni mövqeni sərgiləyirlər. Ermənistanda belə sərt manevrlərə bəslənən etirazlar isə tam təbiidir”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
