Bədii qiraətçilər mədəniyyət aləmində sayılıb-seçilən sənətkarlar olub həmişə. Onların ifasını səhnədə, efirdə dinləyib zövq almışıq. Səsi, ifası, davranışı ilə nəsillər tərbiyə edən bədii qiraət ustaları-Məhluqə Sadıqova, Müxlis Canızadə, Həsən Əblüc, Səməndər Rzayev, Əminə Yusifqızı və başqaları unudulmazdır. Onlar bədii qiraətlə məşğul olur, dinləyicilərə yüksək sənət zövqü yaşadırdılar.
Bu gün də istedadlı, dəyərli bədii qiraətçilər var, onların ifası, səsi, şeiri obrazlı şəkildə təqdim etməsi diqqətəlayiqdir. Bədii qiraətçilər arasında əsl sənətlə məşğul olanlarla bərabər daha çox pul qazanmağa meyl göstərənlər də var. Bir vaxtlar toylarımızı el ağsaqqalları, ziyalılar, cəmiyyətdə sayılıb - seçilən dəyərli insanlar aparardı. Onlara masabəyi deyərdilər. Bu masabəyilər çox böyük səriştə ilə məclisləri idarə edər, toyu qaydasında keçirərdi. Ancaq bu gün toy bazarı deyilən bir nəsnə formalaşıb və müğənni də, aktyor da, şair də tamadalıqla məşğul olur. Hazırda bir sıra tamadalar var ki, özlərini bədii qiraətçi kimi təqdim edir. Bədii qiraətçilər də var ki, gecələr tamada, gündüzlər bədii qiraətçi olur. İnsaf naminə deyək ki, gecələr toylarda, şou proqramlarda tamadalıq edən bədii qiraətçilər arasında çox istedadlılar da var. Ancaq bu insanlar bəzən, təəssüf ki, efirə çıxanda da özlərini toyxanalarda apardıqları kimi aparır. Bu da, təbii ki, tamaşaçıda mənfi emosiya yaradır.
Tanınmış bədii qiraət ustası, Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət və İncəsənət Universitetinin müəllimi Məleykə Alıoğlu bizimlə söhbətində bildirdi ki, çox-çox əvvəllər o özü də toyları idarə edib, lakin sonradan bu işdən imtina etməli olub: "Çox-çox əvvəllər bir-iki dəfə dəyərli adamların dəvətini qəbul edərək mən də toya getdim. İnanın, özümə nifrət etdim. Ac qalaram, ancaq toy idarə etmərəm. Toyda sənət olmur. Özüm, sənətim gözümdən düşər. Bu sənət müqəddəs sənətdir. Təəssüf ki, bu müqəddəsliyi qoruya bilmirik. Yazıq sənət. Hər şey ucuzlaşıb, sənət də. Bir qara qəpik dəyəri qalmayıb".
Gecələr tamada, gündüzlər bədii qiraətçi olanların tamadalığa geniş meyl göstərməsinə gəlincə, M.Alıoğlu bildirdi ki, sənəti heç nə ilə qarışdırmaq olmaz: "Çoxu toylara imkansızlıqdan gedir. Yaxşı baxmasam da, anlamağa çalışıram. Amma bir şərtlə ki, sənətə zərər gətirməsinlər. Toyun sənətə daşınmasına pis baxıram. Tamadalıq sənət deyil.
Sizin dediyiniz o adamlar sənət adamı deyil. Ən yaxşı halda tamadadırlar. Onlar yaxşı para qazanmaqla bərabər, "yaxşı tamaşaçı" da qazanırlar. Hamı onları tanıyır.
Tanınmaq hələ sənətkar olmaq deyil. Onlar belə düşünür: harda olursa fərq etməz, təki çıxış edim. Harda və necə çıxış etmək onları maraqlandırmır".
