İstər sosial-iqtisadi, istərsə də mədəni səviyyədə respublikamızın inkişaf etmiş dövlətlərlə bir cərgədə olduğu indiki zamanda Lerik rayonunun əksər kəndlərində camaatın yaşayış tərzi acınacaqlıdır.
Bəri başdan deyim ki, bu, rayonda vəzifə başında duranları zərrə qədər düşündürmür. Özü də burada insanların taleyinə biganəlik, özbaşınalıq sovet dağılanı başlanıb. Burada elə kəndlər var, təkcə adı qalıb. Hazırda Dzdipok kəndi sosial problemlər içində can verir. Minimum həyat səviyyəsi belə olmayan, hər şeydən məhrum dzdipokluların haqq səsləri eşidilmir. Bunun birinci səbəbi Lerikdə rəhbər işçilərin özündən başqa kimsəyə qayğı göstərməkdən uzaq olmasıdır.
Dzdipokun miskin görkəmi, təkcə çörəkpulu hayında özünü oda-közə vuran əhalisi dünyanın sonundan xəbər verir. Çiçəklənən Azərbaycanın bütün dərdləri sanki bu balaca dağlar diyarında cəmlənib. Nə qədər zəhmətkeş, dövlətinə sadiq olsalar da, iinsan kimi yaşamaq dzdipokluların taleyində yoxdur.
30 ildir kənddə bir yenilik görünmür. Onun daxili yollarında hərəkət etmək artıq müşkülə çevrilib. Sakinlər yayda toz-torpaq, payız-qış palçıqdan əziyyət çəkirlər. İşıqların tez-tez sönməsi işsizlik girdabında çabalayan adamların o qədər marağında deyil. Qaldı ki, yanacağın qıtlığı üzündən qışda evlərdə donanlar da olur. Qaz yoxdur, “qızıl qiymətinə” odun almağa çoxunun gücü çatmır. Dünyada elə bir ölkə olmaz orada ictimai nəqliyyat işləməsin. Sən demə, dzdipokluların bəxtində belə bir xidmət də yoxdur. Respublikamız müstəqil olan günü əraziyə işləyən avtobus yoxa çıxdı. İndi adamlar bir yerə çıxa bilmirlər. Kənddən 16 kilometr aralıda bankomat olsa da, oraya gedib-gəlməyə ara sürücülər 30 manat pul istəyir.
Əvvəllər, yəni ictimai nəqliyyat işləyən vaxtlarda sakinlər Lənkəran şəhərinə düşüb özlərinə lazımi ərzaqları alardılar. Hazırda bu işi ayrı-ayrı imkanlı adamlar görür. Vicdanını, mənliyini pula qurban verən həmin erməni xislətli nadanlar elə Lənkərandan gətirdikləri vaxtı keçmiş ərzaq məhsullarını üçqat bahasına, sərbəst, heç nədən çəkinmədən imkansız əhaliyə satır. Hətta mallarına müştəri tapmaqdan ötrü dövlətin ünvanına nalayiq sözlər söyləyirlər. Guya dövlət günbəgün hər şeyin qiymətini qaldırır. Bu hərc-mərclik getdikcə daha qorxunc şəkil alır, lakin onlara “gözün üstə qaşın var” deyən tapılmır.
Ümumiyyətlə, dağ kəndi başdan-başa problemlər içindədir. Ağır həyat üzündən kənddən baş götürüb gedənlər çoxdur. Qalanlar deyirlər artıq bizimki keçib. Narahat olmağımız ondadır ki, kəndimizin vəziyyəti heç bir halda durmadan inkişaf edən Azərbaycana yaraşmır. Axı Dzdipok kəndi də onun kiçik guşəsidir...
Zəfər ORUCOĞLU Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
