Gültəkin Şirəliyeva: “Qızının doğum günündə Niyətin şəhidlik xəbəri gəldi”
Dağlara binə gəlləm,
Getmişdim yenə gəlləm.
Oğul, üzünü görsəm
İmana-dinə gəlləm.
Şamaxı rayonunun Ovculu kəndində gözü yolarda qalan, qulağı səsdə olan, yuxusu ərşə çəkilən, ağlamaqdan usanmayan bir ana var-şəhid kapitan Niyət Şirəliyevin anası Gültəkin ana. Oğul harayındadır, oğul dağı çəkilib sinəsinə. Deyir ki, qızım, Niyətin üzünü bir də görsəm, bir də balamı bağrıma basıb qoxusunu içimə çəksəm qəm etmərəm. Oğlu şəhidlik zirvəsinə ucalandan sonra ana bir başaqa cürə olub, hətta özü özünü tanımır. İgid bir bala itirib, nər kimi oğlunu Vətənə qurban verib, ağrısı da, yanğısı da tanışdır. Ahı yerləri-göyləri yandırır Gültəkin ananın.
Bir ah çəksəm qarlı dağlar əriyər
Bir ah çəksəm axan sular dayanar.
Bir ah çəksəm...ahım yandırar özümü.
Gültəkin ana ilə Nəzakət Məmmədovanın rəhbərlik etdiyi Mədəniyyət Nazirliyi Respublika Xatirə Kitabı Redaksiyasının ərsəyə gətirdiyi “44 gün – Tarixi zəfər” adlı çoxcildliyin III və IV cildlərinin Şamaxı rayon Mədəniyyət Mərkəzində təqdimatı zamanı söhbətləşdik. Yaradıcılıq ezamiyyətim çərçivəsində dərdləşdiyim analardan biri də o, oldu.
Bu dünyada iki övladını-Zeynəb və Nicatını yadigar, anasını gözü-yaşlı, dili ağılı qoyub əbədiyyətə qovuşan Niyət İmran oğlu Şirəliyev 1990-cı ildə Şamaxı rayonun Ovculu kəndində anadan olub.
1996-2007-ci illərdə B.Alıyev adına Ovçulu kənd tam orta məktəbində, 2007-2011-ci illərdə Heydər Əliyev adına Azərbaycan Ali Hərbi Məktəbində (AAHM) təhsil alıb.
Niyət Şirəliyev 2011-2012-ci illərdə Silahlı Qüvvələrin Təlim Tədris Mərkəzində ixtisası üzrə biliklərini artırıb. 2012-ci ildə Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin Füzuli rayonunda yerləşən “N” saylı hərbi hissəsində xidmətə başlayıb. 2014-cü ildə ona “baş leytenant” hərbi rütbəsi verilib. Niyət Şirəliyev 2016-cı ilin 2-5 aprelində baş tutan döyüşlərdə iştirak edib. 2018-ci ildən “kapitan” hərbi rütbəsi altında xidmətini davam etdirirdi.
Niyət Şirəliyev 2019-cu ildə Daşkəsən rayonunda yerləşən “N” saylı hərbi hissənin taboruna tabor komandirinin Maddi-texniki təminat üzrə müavini, 2020-ci ildə “N” saylı hərbi hissənin qərargah rəisi, hərbi hissə komandirinin müavini vəzifəsinə təyin olunur. Niyət Şirəliyev 2020-ci ilin iyul ayında baş tutan Tovuz döyüşlərində iştirak edib.
Onun haqqında yazılanlara diqqət yetirək: “Hərb işinə, hərbi sirrə və xüsusən də özündən yuxarı komandir heyyətinə sadiq olduğu kimi, tabeliyində olan əsgərlərə də hərbini sevdirməyi bacarıb kapitan
Şirəliyev. 2020-ci ildə Vətən müharibəsi başlayanda o da digər silahdaşları kimi ön cəbhəyə yollanıb. Səngərlərdə düşmənin canlı qüvvəsi və texnikasının məhv edilməsində böyük şücaətlər göstərərək qəhrəmancasına şəhid olub”.
Niyət müharibə zamanı vaxt tapdıqca ara-sıra ailəsi ilə əlaqə saxlayar, hər şeyin yaxşı olduğunu deyərdi, sonuncu dəfə sentyabrın 26-da həyat yoldaşı ilə danışıb. Sanki şəhid olcağı ürəyinə damıbmış, balalarını ona əmanət edib. “Bu, onun son zəngi olub. Cəsur kapitan rəhbərlik etdiyi şəxsi heyyətlə birgə Kəlbəcər ərazisində yerləşən bir sıra yüksəkliklərin düşmən tapdağından azad edilməsində əvəzsiz xidmətlər göstərib, son damla qanına qədər qəhrəmanlıqla vuruşub. Niyət Şirəliyev sentyabrın 27-si şiddətli döyüşlərin birində şəhadətə yüksəlsə də nəşi 86 gün sonra tapılaraq Şamaxının Şəhidlər xiyabanında dəfn edilib”.
Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün təmin edilməsi uğrunda döyüş əməliyyatlarına qatılan və hərbi hissə qarşısında qoyulmuş tapşırıqların icrası zamanı vəzifə borcunu şərəflə yerinə yetirdiyi üçün Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin Sərəncamına əsasən Niyət Şirəliyev ölümündən sonra “Rəşadət” ordeni, “Kəlbəcərin azadlğı uğrunda”, “Vətən müharibəsi iştirakçısı” “Cəsur döyüşçü” medalları ilə təltif olunub.
“Niyətdən danışmağa o qədər söz var ki…Ondan danışmağa ürəyim qalmayıb daha. Niyət mənim ilk balam olub. Çox zəhmətkeş, evə-ailəyə, anaya çox qayğıkeş, zülümkeş idi. Mən Niyətdən sonran ağzıma alıb yediyim çörəyə də, başıma tökdüyüm suya da hayıfım gəlir. Elə oğul idi, elə oğul idi, dillə deyiləsi deyil. Deyirdim ki, balam işləsə rütbəsi, vəzifəsi böyüsə mənim dərdim olmayacaq. O qədər ağıllı, zəkalı idi ki, əməyinin bəhrə verməsini istəyirdim. O altı ilə yaxındır ki, şəhid olub. İnanın, Azərbaycanın hər yerindən bizə zənglər gəlir. Deyirəm ay bala, bu qədər ona görə edibsən ki, tez gedəcəkmişsən. Hamıya yaxşılıq edib, əsgərlərinə əsl ata olub, hər birinin qayğısına qalıb. O şəhid olandan sonra bizə bir əsgəri gəlmişdi, ayağı qaldırıb altından öpdü. Dedi ki, ana, sənin elə bir oğlun var idi ki…O olmasaydı mən indi həyatda yox idim, o mənə komandir yox, ata olub.
Nəşi 86 gün qarın altında qaldı, xəritə əlində getdi. Ailəsi, iki uşağı qalıb. Qızının doğum günündə Niyətin şəhidlik xəbəri gəldi. Gəncədən getmişdi müharibəyə. Ailəsi ilə Gəncədə kirayə qalırdı. Nəşinin neytralda qaldığını o vaxt bizə demirdilər, deyirdilər ki, ön cəbhədə vuruşur. Mən şəhid olacağına inanmırdım. İki müharibədə olmuşdu, həm Aprel döyüşlərində, həm də iyun döyüşündə (Tovuz döyüşü) olmuşdu, salamat gəlmişdi. O müharibələrdə oğlum oddan-alovdan keçmişdi, hansı qəhrəmanlıqlar etmişdi, bunu hər kəs bilir. 30 yaşında öz gücü, öz zəhməti, öz həvəsi ilə qərargah rəisi olmuşdu, kapitan idi”.
Ananın ürəyini göynədən xatirələr o qədər çoxdur ki, saymaqla qurtarmaz. Ana deyir ki, oğlu ilə sonuncu görüşü yadına düşəndə yaraları qan verir. “Müharibədən əvvəl təlimdə idi. Bizə ismarladı ki, qardaşım gəlib ailə-uşağımı Şamaxıya aparsın. O da dedi ki, özün gəl. Yaxşı ki, oğlum gedib onun ailəsini gətirmədi, özü gətirdi, biz də onu axırıncı dəfə gördük. Sentyabrın 19-u axşamı gəldi. Deyirdin ki, toya hazırlaşır, təyyarə ilə harasa uçacaq, elə bir vəziyyətdə idi. Nə evə-eşiyə baxdı, nə bizə baxdı, fikri-zikri bizdə deyildi. Demə fikri təlimdə imiş. Dedim ki, oğlum, qızının ad gününə don almışam. Gördüm ki, heç mənə baxmır. Heç soruşmadım ki, ay oğul, firkin hardadır, niyə beləsən? Bir az danışdı. O başdan saat beşdə oyandıb bir əsgəri vardı onu da götürüb maşını ilə çıxıb getmişdi. Yazıq balam gedəndə atası darvazanın ağzında deyib ki, oğlum, özündən muğayat ol. Bir kəlmə onu deyib ki, Polad Həşimovdan artıq deyiləm. Bir də deyir, maşınla aşağı enəndə oradan üç dəfə çönüb arxaya-ev tərəfə baxıb (ağlayır). O gedən gündən də gözümün yaşı qurumadı, sel kimi axırdı. Elə bilirdin gözümdən bulaq axır. Sən demə, balamın axırıncı gedişi imiş, bir də görüşməyəcəkmişik. Haradan bilərdim ki, belə olacaq. Vallah bala, bu yaşamaq deyil, yaşamıram ki…Elə bir oğlum gedib ki, onu dünyaya dəyişmərəm (ağlayır). O mənim hər şeyim idi. Yorğanı da mənimlə çevirirdi, şorqoğalını mənimə bişirirdi. Hayıf ay balam.
Uşaqları Bakıda olur, gedib-gəlişmimiz qaydasındadır, gəlin də arada gəlir. Keçən il toylarının il dönümündə də gəlmişdi, sonra da gəldi. Toylarının 6-cı ilində oğlum şəhid oldu.
Niyətin oğlu kənddə oyuncaq maşın sürürdü, o səsi hələ də telefonda qalıb. “Kəlbəcərə, sür, Kəlbəcərə sür” deyir. Oğlum bir löhvəyə “Kəlbəcər, Ömər aşırımı” yazıb kabinetindən asmışdı. Gedib o löhvəni gətirib evdən asmışıq. Ona baxanda hamı elə bilirdi ki, Ömər oğlunun adıdır. Amma o Kəlbəcərdəki Ömər aşırımı var. Müharibəyə gedəndə kabinetindən bir o löhvəni, bir də bir sünbül toxuyub asmışdı. Deyirəm, Niyət mənimlə sünbül dənləmişdi, bacı-qardaşını böyütmüşdü. Ona görə də mənim oğlum sünbülü heç unutmayıbmış. Belə oğullar getdi, ay qızım. O oğullar hamısı bir-birindən yaraşıqlı, ağıllı, zəhmətkeş...
Oğlum özü o qədər zülümlə böyümüşdü ki, özü kimiləri dərhal tanıyırdı. Bir gün gəlib dedi ki, ana, bir əsgər anasına zəng edib “inəyi sat mənə pul göndər” deyib, bircə dənə inəkləri varmış. Deyir ana, o əsgəri çağırıb “anana zəng et de ki, inəyi satmasın”. O uşağa pul vermişdi.
Oğlum 14 il hərbidə xidmət etdi. Beş il də təhsil almışdı. Əsgərlərin qoruyub. Qurbanın birini əsgərlərinə kəsirdi, sonra da gəlib balalarına kəsirdi, o qurban tikəsindən də kəsməyənlərə paylayırdı. Elə rəhmli oğul idi. Deyirdi ana, mən əsgərlərimi yeditməmiş gələ bilmərəm. Mən özüm çətin böyümüşəm, onlar da mənim kimi kasıb uşaqlardır…”
Gültəkin ana ömrü yarımçıq qalan, oğul-qız toyu görməyən, ailəsinə ürəyincə simsarlıq edə bilməyən, öz canını vətənə fəda edən oğlu haqda göz yaşı içində danışdı. Ananın hər sözündən, kər kəlməsindən süzülən ağrı bizim də qəlbimizi yandırdı. Amma ana onunla təsəlli tapır ki, min-bir zillətlə böyüdüb boya-başa çatdırdığı oğlu Vətən yolunda şəhid olub.
Niyət Azərbaycanın igid, cəsur qəhrəmanlarından biri kimi tarixə köçdü. Canı qədər sevdiyi torpaqları azad edən başqa oğullar kimi, o, da yolunda can verdiyi torpaqlarda şəhidlik zirvəsinə ucaldı.
Torpağa, daşa, üç rəngli bayrağa çevrildi Niyət. Unudulmazlıq qazandı… Ruhu şad olsun!
İradə SARIYEVA
Şamaxı-Bakı
