Elə insanlar var ki, onları kədərli notlarla xatırlamaq istəmirsən, çünki o insanlar sağlığında həmişə başqalarına xoş emosiya, müsbət enerji paylayıb. Bu insanlar xalqın maariflənməsinə, təhsilinə bir ömür bəxş edənlərdir ki, onların cəmiyyətə bəxş etdikləri işıq heç vaxt sönmür.
Noyabrın 26-da haqq dünyasına qovuşan Respublika Təhsil Şurasının qurucusu və rəhbəri, görkəmli pedaqoq, əməkdar müəllim, tədqiqatçı, yazar, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Prezidentin fərdi təqaüdçüsü, professor Əjdər Ağayev kimi. O, sadaladığımız bu məziyyətləri tam olaraq özündə əks etdirən çağdaşlarımızdan biri olub. “Mən hesab edirəm ki, bütün uğurlarım müəllimlərimin, o şəxsiyyətlərin mənə verdiyi təhsildən və şəxsi nümunələrdən qaynaqlanır” deyirdi Əjdər müəllim. Müəllim adının işığında böyüyüb tərbiyə almışdı, sonra isə öyrəndiklərini xalqımızın balalarına zərrə-zərrə öyrətməyi özünün əbədi peşəsinə çevirmişdi. Əjdər müəllim öyrətməkdən zövq alırdı. İddiasız, xəbislikdən uzaq, büllur kimi ürəyə sahib idi böyük müəllim. O qədər sadə idi ki, o sadə dünyasının aynasından günəş kimi hər tərəfə işıq saçırdı. Müəllim işığı, müəllim ziyası yüzlərlə insanın ömrünə, həyatına çilənib ustadın əməyini göylərə ucaltdı.
Əjdər müəllim “Allahımdan razılıq edirəm ki, mənə bu cür tapdığına tapınan, artıq heç nəyin iddiasında olmayan bir xasiyyət verib” deyirdi həmişə. O, tamahı bütöv, şəxsiyyəti və fəaliyyəti bir-birilə uzlaşan insan kimi yaddaşlarda qalıb.
Ə.Ağayevin itkisi o qədər ağırdır ki, bu ağırlığını ifadə etmək üçün söz tapmaqda çətinlik çəkirik. Müəllim adını hər zaman qədir-qiymətli, urvatlı saxlayan işıqlı insan idi o. Onun əbədi gedişi onu tanıyanların hamısına, minlərlə tələbəsinə, həmsöhbətinə çox ağır təsir bağışladı. Qəzetimizin daimi ekspertlərindən biri kimi, mütəmadi olaraq, öz dəyərli fikir və tövsiyələrini oxucularla bölüşürdü. Təhsil sahəsində, vəzifəsindən asılı olmayaraq, hər kəs Əjdər müəllimlə hesablaşırdı. Ona görə ki, onun fikir və təklifləri şəxsi maraqlarına deyil, xalqın, dövlətin maraqlarına xidmət edirdi. O, Azərbaycan təhsilini hər zaman öndə görmək istəyir və bu istiqamətdə təbliğat işləri həyata keçirirdi. Həmişə deyirdi ki, ziyalı, müəllim cəmiyyətin aynasıdır, o elə davranmalıdır, o aynaya ləkə düşməsin, o parlaq qalsın. Müəllimlər müəllimi haqlı idi. Özü həyatını ləkəsiz, təmiz, halal yaşadı və özündən sonra aydın, şəffaf, işıqlı bir yol qoydu. O yolla gedənlər heç zaman peşman olmaz.
Söhbətlərimizdə doğulduğu Neftçala rayonunun Qırmızıkənd kəndini, anasını, qardaşı və ustadı Abuzər Ağayevi tez-tez xatırlayır və tutduğu mövqeyə görə qardaşının ruhuna minnətdar olduğunu deyirdi. Bu barədə danışanda həmişə qəhərlənirdi Əjdər müəllim. Deyirdi ki, kaş, qardaşım sağ olaydı və mənim bu günümü görüb qürur hissi keçirəydi. Keçən il 80 illik yubileyi münasibətilə “Bakı-Xəbər” qəzetində ondan geniş müsahibə götürmüşdüm. Sevinirdi ki, heç kəs onu unutmur, yaddan çıxarmır. O, son vaxtlar xəstə idi. Xəstə vaxtlarında belə heç kəsdən kömək əlini əsirgəmirdi.
Xalqını, dövlətini sevən, ona fədakarlıqla xidmət edən şəxsiyyət olaraq Əjdər müəllim yaddaşlarda işıq kimi, günəş kimi həmişəlik yaşayacaq. Xatirələr əsl insanları ölməyə qoymur, onları əbədi olaraq diri saxlayır!
Ruhunuz şad olsun, uca müəllim!
İradə SARIYEVA
