Artıq Lerik rayonunun ucqar dağ kəndlərində ayrı-ayrı imkanlı adamlar tərəfindən təşkil olunmuş dükanlarda vaxtı keçmiş köhnə ərzaqların vətəndaşlara satılması adi hal alıb.
Bu dükanlar həmişə ağızacan müxtəlif növ məhsullarla dolu olur, hətta bunların arasında iki ay vaxtı keçmiş, insanın sağlamlığına ciddi təhlükə yaradanlara da rast gəlinir. Köhnə ərzaqların saxlama yerləri isə, sözün həqiqi mənasında, ürək bulandırır. Daha dəqiq desək, zirzəmidə yerləşən dükanlarda növbənöv, rəngbərəng siçan dişləmiş kolbasalara, mənşəyi bilinməyən un, yağ məmulatlara, turşumuş içkilərə, içindən qurd çıxan karamellərə ... “kənd tacirləri” rahat halda, özü də üç qat baha qiymətə müştəri tapa bilir və bunu üstəlik özlərinə hünər sayırlar. Bu isə ondan irəli gəlir ki, dükanlar nəzarətsiz fəaliyyət göstərir, Lerikdə ictimai nəqliyyat olmadığı üçün insanlar bazara düşüb özlərinə ərzaq ala bilmirlər. Harama öyrəşənlərin əlinə isə zəhmət çəkmədən külli miqdarda var-dövlət toplamağa yaxşı girəvə düşüb.
İndi çoxlarına maraqlı olar ki, “kənd tacirləri” vaxtı keçmiş ərzaqları necə əldə edirlər? Lerikin əksər kəndlərini qida məhsulları ilə Lənkəranın iri şirkətləri təmin edir. Burada ərzaqların keyfiyyətinə ciddi nəzarət olduğuna görə yararsızları, istifadə müddəti keçənləri hər gün piştaxtadan qaldırılır. Maşını olan, hər cür imkana malik haram adamlar bir-iki böyük şirkətlə əlaqəyə girir, çox ucuz qiymətlə atılmış qida məhsullarını götürüb öz dükanlarına gətirirlər. Sonra gözdən uzaq, könüldən iraq dağ kəndlərində istədikləri qiymətə satırlar. Siyov, Daster, Bürsülüm, Conu ərazilərində vəziyyət daha dözülməzdir. Maraqlıdır ki, rayon rəhbərləri də bu iyrənclikdən agahdır. Amma nədənsə, acgöz işbazların xətrinə dəymək istəmirlər.
Bəli, Ali Baş Komandan İlham Əliyevin rəhbərliyi altında birləşib erməni dığaların payını yaxşı verdik. Təəssüf ki, özümüzdən olan erməni xislətlilər hələ öz dövranını sürür...
Zəfər ORUCOĞLU Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
