Ermənistanın nüfuzdan düşmüş, kimsənin diqqət yetirmədiyi, başqalarının əlində alət olmuş dövlətə çevrilməsi haqda deyilənlər artıq bu ölkənin özündə də etiraf edilir. Bu xüsusda indi erməni mediasında da, ekspert dairələrində də çoxsaylı maraqlı fikirlər səsləndirilir.
Qeyd edilən xüsusda “armenianreport” portalı yazır ki, son vaxtlar daha çox milli mənlik, erməni xalqının maddi və mənəvi dəyərləri haqqında düşünəndə dəhşətə gəlmək olar: “Bu fonda ancaq məyusedici nəticələrə gəlirik - biz başqa xalqlardan və dövlətlərdən hörmət tələb edirik, amma eyni zamanda özümüzə hörmət etmirik. Halbuki, hətta üç-dörd il əvvəl belə görünürdü ki, Köçəryan-Sarkisyan qruplaşmasının boyunduruğunu ataraq, əsl demokratik cəmiyyət quruculuğu yoluna qədəm qoyan, müttəfiqləri və tərəfdaşları ilə münasibətlərə yenidən baxan Ermənistan özünə hörmət etməyə başlayacaq ki, başqaları da ona hörmət etsin. Təəssüf ki, bu baş vermədi. Bu gün artıq həyəcan təbili çalmaq olar, çünki erməni dövlətçiliyinin dağılması, xalqımızın faciəsi, onun alçaldılması prosesi gedir. Buna görə təkcə indiki hakimiyyəti qınamaq olmaq. Əvvəlki onilliklərdə Köçəryanın və Sarkisyanın hakimiyyəti altında biz praktiki olaraq suverenliyimizi və müstəqilliyimizi itirmiş, öz fikrinə, öz iqtisadiyyatına, öz dəyərlərinə malik olmayan ölkəyə, Rusiyanın az qala müstəmləkəsinə çevrilmişik. Sarkisyanın dövründə konstitusiya dəyişikliklərinə başlayan prezident əvvəlcə səlahiyyətlərini uzatmayacağına söz verəndə, sonra isə həm xalqın, həm də beynəlxalq ictimaiyyətin üzünə tüpürüb özünü yüksək səslə baş nazir elan edəndə bütün dünyanın gülüş hədəfinə çevrildik. Paşinyanın dövründə, demək olar ki, heç nə dəyişməyib – o, hakimiyyətə gələrkən çox şeylər vəd edib, iqtidaqı əldə etdikdə isə az şey edib. Və burada məsələ təkcə uduzulmuş müharibədə deyil - iki il yarım ərzində onun Köçəryandan və Sarkisyandan miras aldığı “Avgili tövlələrini”, o cümlədən Silahlı Qüvvələrdəki qanun pozuntularını, korrupsiyanı təmizləmək sadəcə mümkün deyil. Lakin onun heç olmasa bu vəziyyəti düzəltməyə başlamaq şansı var idi. Məsələn, əsas “strateji müttəfiqə” - bizə xəyanət edib İrəvanla qeyri-bərabər münasibətlər quran Rusiyaya münasibətdə dəyişiklik ola bilərdi. Təəccüblüdür, lakin Azərbaycan və Türkiyənin Ermənistana qarşı təzyiqinə göz yuman Rusiya və KTMT-dəki digər “müttəfiqlər” tərəfindən Ermənistana belə açıq-aydın yanaşmadan sonra da ölkəmizdə Moskva və Putinin hərbi bloku ilə münasibətlərin dərinləşməsinin tərəfdarı olan kifayət qədər insan var. Həm siyasi arenada, həm də cəmiyyətimizdə bunlar kifayət qədərdir.
Birincisini tam əminliklə milli satqınlar və Kremlin beşinci kolonu, ikincisini isə “itirilmiş canlar” adlandırmaq olar. Axı bizi milli özünəhörmətdən məhrum edən Rusiyanın Ermənistanla bağlı siyasəti, Köçəryan və Sarkisyan qruplaşmasının uzun sürən hakimiyyəti, eləcə də Ermənistandakı fəal beşinci kolondur. Nəticədə nəinki Rusiya, hətta belaruslar və qazaxlar kimi digər “müttəfiqlər”ə də bizə hörmət etmir. Ən maraqlısı odur ki, bütün bunlara baxmayaraq, Moskva və Nur-Sultan riyakarcasına Ermənistanın dostu və müttəfiqi kimi davranmaqda davam edir. Bizim Xarici İşlər Nazirliyi isə Moskvanın bizə qarşı cinayət siyasətini sərt şəkildə göstərmək əvəzinə, ikiüzlü formada onunla razılaşır. Belə ki, Ermənistanla Rusiya arasında dostluq, əməkdaşlıq və qarşılıqlı yardım haqqında müqavilənin imzalanmasının 25-ci ildönümü ilə əlaqədar Ararat Mirzoyanın departamenti bəyanat yayaraq qeyd edib ki, “keçən dövr inandırıcı şəkildə göstərdi ki, Ermənistan və Rusiya arasında dostluq, əməkdaşlıq və qarşılıqlı yardım müqaviləsi imzalanıb. İrəvanla Moskva arasındakı tarixi əlaqələr xalqlarımızın həyati maraqlarına tam cavab verir, iki ölkənin sosial-iqtisadi inkişafı məqsədlərinə, Cənubi Qafqazda sabitliyin möhkəmləndirilməsinə xidmət edir”. Və sanki ölkənin milli özünəhörmətinin olmadığını sübut edən XİN-imiz vurğulayır: “Biz Rusiya sülhməramlılarının Qarabağ əhalisinin dinc və ləyaqətli həyatının bərpası üçün şəraitin təmin edilməsinə yönəlmiş xüsusi roluna görə minnətdarıq. Ermənistan Rusiya tərəfinin Cənubi Qafqaz regionunda hərtərəfli sülhün, etimad mühitinin və rifahın bərqərar olmasına yönəlmiş səmərəli addımlarını yüksək qiymətləndirir”. Rusiyaya belə yaltaqlıqdan sonra başqalarından Ermənistana hörmət tələb edirik? Yaxud, burada erməni xalqını, üstəlik, həm bizim hakimiyyət orqanlarının, həm də KTMT və Aİİ-dəki “müttəfiqlərin” ələ salmasının daha bir nümunəsi var. Qazaxıstan prezidenti Tokayev Paşinyanı Qazaxıstan və Ermənistan arasında diplomatik münasibətlərin qurulmasının 30 illiyi münasibətilə təbrik edib. O yazır: “Hörmətli Nikol Vovayeviç! Böyük məmnunluq hissi ilə qeyd edirəm ki, son üç onillikdə dövlətlərimiz möhkəm dostluq, etimad və qarşılıqlı dəstək münasibətləri qurmağa müvəffəq olub”. Bu həmin Tokayevdir ki, ötən həftə Bakıda Əliyevi öpərək Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün bərpası və 44 günlük müharibədə qələbə qazanması münasibətilə təbrik edib. Bu həmin Qazaxıstandır ki, Azərbaycanı həmişə dəstəkləyib. Lakin bizim prezidentimizVaaqn Xaçaturyan da Tokayevə təbrik məktubu göndərib və orada qeyd edib: “Bu, çoxəsrlik tarixdə əlamətdar gündür. Ermənistan və Qazaxıstan xalqları arasında münasibətlərin inkişafı şanlı qarşılıqlı hörmət və dostluq ənənələrinə əsaslanan dövlətlərarası əməkdaşlıq kontekstində keyfiyyətcə yeni mərhələnin inkişafını simvollaşdırır”. Qarşılıqlı hörmət və dostluq, Vaaqn Qarnikoviç? Aydan gəlmisən? Yoxsa özünüzə hörmətinizi o qədər itirdiniz ki, Tokayevin dedikləri ilə durub-oturursunuz? Belədirsə, vay halınıza... Təbii ki, belə hökmdarlar, nazirlər, məmurlarla milli mənlik və dövlətçilik qalıqlarını itirməmək çətindir”.
Samirə SƏFƏROVA
