Fransa hakimiyyəti hazırkı Ermənistan iqtidarını Qərbdəki siyasi təxribat qruplarının qanlı planları üçün açıq şəkildə maşa halına gətirib çıxarıb. Hazırda Parisdə keçirilən Olimpiada Oyunlarında yerli publikanın fitə basdığı, siyasi imici yerin dibinə girən və ən dəhşətlisi hazırda Fransa boyda ölkəni Ermənistan kimi xırda "quberniyanın" maraqları üçün alətə çevirən Emmanuel Makron var gücü ilə rəsmi İrəvanı Qafqazda ikinci Ukrayna halına gətirməyə çalışır. Özü kimi iradəsiz və istənilən təxribat planı üçün alət olmağa hazır olan Nikol Paşinyanı da yanına qoşan Yelisey Sarayının hazırkı sahibi, bu qanlı planlar üçün Avropa İttifaqını da ortaqı halına gətirə bilib.
Avropa İttifaqının Ermənistana vəd etdiyi 270 milyon avro QAN PULU...
Diqqət edin: Avropa İttifaqının Ermənistana qarşıdakı dörd ildə 270 milyon avro, ABŞ-ın isə 65 milyon dollar "yardım" ayırması acından gəbərən, sosial səfalət içində çapalayan erməni əhalisi üçün nəzərdə tutulan hansısa xeyirxahlıq addımı deyil. Bu "yardım paketi" birbaşa erməni əhalisinin növbəti qanlı toqquşmada başını aldatmaq üçün ayrılan QAN PULUDUR. Onlar heç kimə havayı pul bağışlamırlar. Yəqin Ermənistanda salınacaq yeni-yeni məzar daşları üçün öncədən ayrılan "təsəlli puludur". Çünki .Avropa İttifaqının (Aİ), ABŞ-ın Ermənistana vəd etdikləri yüz milyon dollarlıq "yardımlar"ın əsas məqsədi erməni əhalisinin sosial baxımdan Avropaya inteqrasiyası üçün deyil, məhz Cənubi Qafqazı yenidən hərbi poliqona, qarşıdurma məkanına çevirmək üçündür.
Hələ Laçın sərhəd buraxılış- keçid məntəqəsi yaradılanda, Avropa İttifaqının Ermənistanın sərhəd bölgəsində hadisələri durbinlərlə "müşahidə edən" mavi gödəkçəli erməni havadarlarının çıxardıqları oyunlar yaxın aylarda baş verən Qərbin ikili standartlar şousunun təzahürü idi. Hələ canım sənə desin Cənubi Qafqazda sülhün bərqərar olmasına, Ermənistanla Azərbaycan arasında sülh sazişinin imzalanması üçün Avrora İttifaqı Şurasının Prezidenti Şarl Mişelin iştirakı ilə keçirilən üçtərəfli görüşlərdəki "səmimiyyət səhnələrini" də unutmamışıq. Hər şeyi yaxşı xatırlayırıq.Qərbdəkilər ikili oyunlara, sülh əvəzinə müharibə planlarına ara vermirlər...
Artıq son günlərdə Ermənistan ordusunun Azərbaycanın mövqelərini atəşə tutması pərdəarxası təxribat planlarının işə salındığını da sübuta yetirir. Brüsseldə, Parisdə nə planlaşdırblarsa onu da işə salırlar. Açıq görünən odur ki, Qərbdəkilər ikili oyunlara, sülh əvəzinə müharibə planlarına bir an da ara vermirlər. Oksfordda keçirilən "Avropa Siyasi Birliyi"nin dördüncü Sammiti çərçivəsində Prezident İlham Əliyevlə görüşməkdən yayınan N.Paşinyan əslində aldığı tapşırıq əsasında hərəkət edir. Bir ara sülh sazişi barədə nağıllar səsləndirən və bununla həm yerli erməni əhalisinin rəğbətini qazanmaq həm də rəsmi Bakının etibarına sahib olmağı düşünən Nikol Vavayeviç, bu gün daha hansısa diplomatik bəhanə uydurmağa, özünü əziyyətə salıb "sül göyərçini" cildinə girməyə ehtiyac da duymur. Əslində hələ aprelin 5-də Brüsseldəki ABŞ, Avropa İttifaqı (Aİ) və Ermənistan arasındakı üçtərəfli görüşdən məlum oldu ki, nə Qərb, nə də ABŞ bölgədə sülh tərəfdarı deyillər. Onların niyyətləri Cənubi Qafqazı geosiyasi qarşıdurma poliqonuna çevirmək, Suriya, Ukrayna təcrübələrinin bu bölgədə təkrarlamasına nail olmaqdır.Hər oyuncağa uşaq kimi sevinən Ermənistan...
ABŞ dövlət katibi Antoni Blinkenin Brüsseldə Aİ-ABŞ-Ermənistan üçtərəfli görüşündən əvvəl söylədiyi "Biz Ermənistan xalqının gələcəklə bağlı baxışlarını bölüşürük və bu ölkənin güclü, müstəqil və qonşuları ilə sülh şəraitində yaşamasını və region ilə əlaqələnməsini istəyirik. ABŞ və Aİ bu səylərinin həyata keçməsində tərəfdaşdır" sözləri də pərdələmə siyasətindən başqa bir şey deyildi. Açıq görünən odur ki, rəsmi İrəvanı bölgədəki maraqları üçün stukaçıya çevirən ABŞ-Aİ cütlüyü müxtəlif bəhanələrlə sülh sazişinin imzalanmasına əngəllər törədirlər. Rusiyanı Cənubi Qafqazdan çıxarmaq istəyən Aİ və ABŞ hər oyuncağa uşaq kimi sevinən Ermənistandan istifadə edərək xam məhsul kimi, istədikləri səmtə uyğun idarə edirlər.
Əlbəttdə, Azərbaycan dövləti Ermənistanla münasibətlərin normallaşdırılması, iki ölkə arasında şərti dövlət sərhədinin delimitasiyası, demarkasiyası, yekun sülh sazişinin imzalanması, nəqliyyat kommunikasiyalarının bərpası ilə bağlı danışıqları davam etdirmək əzmindədir. Lakin N.Paşinyan hökümətinin son addımları bu siyasi reallığı ortaya qoyur ki, Ermənistan iqtidarı beynəlxalq siyasi oyunçuların əlində maşa rolunu oynayır və onun sülh sazişi barədə müstəqil mövqeyi ola bilməz. Axı N.Paşinyan sülh əvəzinə müharibəyə sürüklənir...
Mətləb Salahov
