Ermənistandakı iqtisadi vəziyyətin ağırlığı o həddə çatıb ki, artıq yerli əhali paytaxt İrəvandakı heykəlləri oğurlayıb satmağa meyllənib. Erməni KİV-nin verdiyi məlumata görə, İrəvandakı “Razdan” stadionu yaxınlığında “Ararat” futbol komandasının şərəfinə ucaldılan “Ararat-73” heykəl kompleksindən bəzi oyunçuların büstləri oğurlanıb.
Hətta həmin büstləri tapan və harada olduğu barədə məlumat verən şəxslərə pul mükafatı da vəd olunur. Bizi bu məlumatın kriminal mahiyyəti deyil, ermənilərin öz futbol tarixlərinə verdikləri qiymət maraqlandırdı. Bəllidir ki, SSRİ dönəmində Azərbaycan futbolu və “Neftçi” komandasının uğurları, populyarlığı heç də “Ararat”dan az olmayıb. Erməni komandasının 1973-cü ildə az da olsa populyarlığı olubsa, bizim “Neftçi” bu uğura hələ 1966-cı ildə imza atıb və SSRİ çempionatında 3-cü yeri tutaraq, bürünc mükafata layiq görülüb. Belədirsə, bizdə niyə “Neftçi” klubuna belə bir abidə qoyulmasın?
Mövzu ilə bağlı tanınmış futbol mütəxəssisi Kənan Məstəliyevin fikirlərini öyrəndik. O, “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, düşmənimiz olsalar da, “Ararat”ın 1973-cü ildə güclü komandaya malik olduğu faktdır:“Bu, idman tarixidir. Bəli, həmin ildə “Ararat” klubu SSRİ çempionu adına layiq görülüb. Komandanın uğurunu abidə ilə əbədiləşdirmək yaxşı fikirdi. Həmin dönəmdə bizim də parlaq futbolçularımız olub. Bir faktı da qeyd edim ki, 1966-cı ildə “Neftçi”nin tərkibində erməni əsilli futbolçular da oynayıb. Məsələn, bu xüsusda erməni əsilli Eduard Markarovun adını qeyd edə bilərik. Həmin komandanın abidə ilə əbədiləşdirilməsi yaxşı fikirdi. Ancaq elə etməliyik ki, bu, sadə əhalidə qıcıq da yaratmasın. Onda biz məcbur olacağıq ki, Marakarova da heykəl qoyaq. Bu da birmənalı qarşılanmaz. Ancaq düşünürəm ki, yalnız bir komandanın deyil, bütün Azərbaycan futbol tarixinin ən böyük uğurunu hansısa formada əbədiləşdirmək lazımdır. Ağlıma gələn ən gözəl variant, nəinki həmin zamanın, ümumiyyətlə bütün futbol tariximizin əfsanəsi olan Anatoli Banişevskiyə heykəlin qoyulmasıdır. Onun hələ də heykəli yoxdur. Bu heykəllə bütün o uğuru simvolizə etmək mümkündür. Belə bir heykəli indiki “Neftçi” klubunun bazasının və ya komandanın ev sahibliyi etdiyi hər hansı stadionlarımızın birinin qarşısında qoymaq olar. Bəlkə də bu bir uğur gətirər. Heç də pis olmazdı. Bu həm də bizim futbol ənənələrimizin yaşadılması, gələcək nəsillərə ötürülməsi yolunda yaxşı bir addım olardı. Elə bir abidə işləmək olar ki, yalnız Banişevskinin simvolizə etməsin. Yəni onun simasında bütün komanda da yad edilsin. Bunun gənc futbolçularımızın motivasiyasına da müsbət təsiri olar. Hesab edirəm ki, əlaqədar qurumlarımız qarşısında belə tələblə çıxış edilməlidir. Ümidvaram ki, təşəbbüs müsbət dəyərləndirilər”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
