Zaur Əliyev: “Uzun illər ayaq tutub yeriyən erməni yalanının maskası yırtılıb, onun iç üzü və daxili mahiyyəti bəlli olub”
Çexiyanın Terezin şəhərində soyqırım tarixi ilə bağlı muzey açılıb. Açılış mərasimində Ermənistanın Çexiyadakı səfiri Tiqran Seyranyan da iştirak edib. Səfir çıxışı zamanı minnətdarlığını bildirərək qeyd edib ki, 2017-ci il aprelin 25-də Çexiya parlamenti “erməni soyqırımı”nı tanıyıb.
Ermənistanın "Mxitar Qoş" medalı ilə təltif olunan Çexiyanın keçmiş deputatı Robin Bonish isə qeyd edib ki, Osmanlı imperiyasında ermənilərə qarşı törədilən soyqırımdan indi çox az adam həyatdadır: “Dünyadakı bütün ermənilərin ailələri məlum soyqırımdan əziyyət çəkiblər. Bu muzey həmin soyqırımı təsdiqləyən bir məkan olacaq”.
Ermənilərin Çexiyanın Terezin şəhərində yaradılan muzeydə 1915-ci il hadisələrini soyqırım kimi qeyd etmək istəmələrini necə qiymətləndirmək olar? Çexiyanın Terezin şəhərində yaradılan soyqırım muzeyinə ermənilərin Azərbaycanda törətdikləri 1918-ci il hadisələri və Xocalı soyqırımı barədə materialları yerləşdirmək üçün hansı işlər görülməlidir?
Məsələ ilə bağlı siyasi elmlər üzrə fəlsəfə doktoru, dosent Zaur Əliyevə müraciə etdik. O, “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında qeyd etdi ki, bəşər tarixində çox soyqırımlar törədilib, yüz minlərlə adam günahsız yerə qanına qəltan edilib: “Lakin heç bir xalq erməni cəlladları qədər qəddar olmayıb və vəhşiliklər və vandalizm törətməyib. Erməni daşnaklarının vəhşiliyi hər zaman özünü qabarıq göstərərək insanların nifrətinə səbəb olub. XX yüzillik boyu erməni cəlladları tərəfindən dəfələrlə törədilən qanlı qırğınlar bütün dəhşətləri ilə insan zəkasına sığmayan və dilə gətirilməsi mümkün olmayan bir faciə, türk xalqlarına qarşı əsl soyqırımı siyasətidir. Xüsusilə XIX-XX əsrlərdə türk və azərbaycanlılara qarşı məqsədyönlü şəkildə həyata keçirilən etnik təmizləmə və soyqırımı siyasəti nəticəsində yüz minlərlə günahsız adam məhv edilib.
Zaman-zaman gerçəkləşdirilən və planlı şəkildə həyata keçirilən erməni niyyətləri, əslində, dənizdən-dənizə, sonra isə dünya okeanlarına çıxmaq üçün “Böyük Ermənistan” dövləti yaratmaq siyasətinin bir hissəsidir. Bu yolda erməni millətçiləri ən iyrənc metodlardan istifadə etməkdən belə çəkinməyiblər. XX yüzilliyin əvvəllərində isə Bakı, Şuşa, İrəvan və Naxçıvan mahallarında, Qarabağ, Borçalı, Qazax, Zəngəzur, Gəncə, Quba, Tiflis və başqa yerlərdə azərbaycanlıları kütləvi şəkildə amansızcasına qətlə yetiriblər. 1905-1907-ci, 1918-1920-ci, 1948-1953-cü və 1988-1993-cü illərdə Azərbaycan xalqının başına gətirilən müsibətlər, əslində, genosid və soyqırım siyasətidir. Beləliklə, XX yüzillikdə 4 dəfə soyqırıma məruz qalan, bu məkrli siyasətin hədəfinə çevrilən Azərbaycan xalqı 2 milyondan çox qurban verib”.
Z.Əliyevin sözlərinə görə, ermənilər tarixi faktları saxtalaşdıraraq, ölən ermənilərin sayını süni surətdə şişirdərək əvvəlcə 600 minə, sonra 800 minə, daha sonra isə 1,5 milyona qaldırdılar: “Halbuki, 1914-cü ildə Türkiyə ərazisində cəmi 1.294.851 erməni yaşayıb ki, bu da ümumi əhalinin cəmi 6,9 faizini təşkil edirdi.
C. və K.Makkartilərin tədqiqatına görə, XX əsrin əvvəllərində ermənilərin törətdikləri qanlı hadisələr zamanı 2,5 milyon müsəlman öldürülüb.
Erməni millətçiləri və onların daşnak rəhbərləri o vaxtdan bu günə bar-bar bağıraraq hadisələri saxtalaşdırır və 1915-ci il aprelin 24-ü tarixini “erməni soyqırımı” kimi qələmə verməyə çalışırlar. Təəssüf ki, tarixdən bixəbər olanlar, o zamankı tarixi şəraiti bilməyənlər və ya o dövrün hadisələrini obyektiv təhlil etməyi bacarmayanlar bu yalançı təbliğata inanırlar. Ancaq fakt faktlığında qalır, tarix isə olanların canlı şahididir. Faktlar isə göstərir ki, ermənilər türklərə qarşı soyqırım siyasəti aparıblar. Çünki türklərin ermənilərlə müqayisədə itkisi qat-qat çox olub. Bunu ermənilər də yaxşı bilirlər. Onda sual yaranır: bəs nəyə görə ermənilər böhtandan əl çəkmir və “erməni genosidi”ni türklərin boynuna qoymağa çalışırlar? Bu cavabı ABŞ-dakı erməni liderlərindən biri Ross Vartanyanın fikirlərində də əksini tapır: “Genosid layihəsi qəbul edilsəydi, bunu əldə rəhbər tutub, Türkiyədən əvvəlcə təzminat, sonra da Qara dəniz sahillərinə sərhəd olan Şərqi Anadoluda bir erməni dövlətinin qurulması üçün torpaq tələb edərdik”. Deməli, daşnaklar “Böyük Ermənistan” ideyasından hələ də əl çəkməyiblər və avantürist məqsədlərini həyata keçirmək üçün böhtançı və uydurma “erməni genosidi”ni əllərində bayraq tutublar”.
Həmsöhbətimiz onu da əlavə etdi ki, ermənilərin soyqırım iddialarına əsasən, guya 1915-ci ildə Osmanlı dövlətinin köçürmə siyasəti nəticəsində 1,5 milyon erməni ölüb. Bu yalançı iddianı əsaslandırmaq üçün ermənilər müxtəlif xarakterli “sənədlər” hazırlayıb, faktları saxtalaşdıraraq müəyyən fikirlər uydurublar: “Avropa, Amerika, Türkiyə və dünyanın bir çox alimləri həmin faktların yalan və uydurma olduğunu elmi dəlillərlə sübut ediblər. Ermənilər tarix boyu müxtəlif yalanlar uyduraraq ayrı-ayrı adamları, dövlət və hökumət rəhbərlərini inandırmağa çalışıblar, “erməni soyqırımı”nı qəbul etdirməyə ciddi cəhdlər edərək, bəzən də buna nail ola biliblər. Bəli, artıq dünya tarixi həqiqətləri görür və anlayır. Uzun illər ayaq tutub yeriyən erməni yalanının maskası yırtılıb, onun iç üzü və daxili mahiyyəti bəlli olub”.
Z.Əliyev hesab edir ki, əsl soyqırım 1918-ci ilin 31 martında Bakıda və 1992-ci il fevralın 26-da Xocalıda yaşanan hadisələrdir: “Hazırda 1918-ci ilin 31 mart soyqırımı və Xocalı faciəsi ilə bağlı Azərbaycan dövləti tərəfindən təbliğat işləri həyata keçirilir. Həyata keçirilən təbliğat nəticəsində dünya ölkələri ermənilərin törətdikləri vəhşiliklərə reaksiya verirlər. Prezident İlham Əliyevin uğurlu siyasəti nəticəsində bütün dünya “erməni soyqırımı”nın uydurma olduğunu anlayır”.
Günel CƏLİLOVA
