Əli Orucov: “Rubionun açıqlamasından məlum olur ki, Vaşinqton təcavüzkarı cəzalandırmaq istəmir”
Məlum olduğu kimi, dekabrın 2-də Rusiya Prezidenti Vladimir Putinin Moskvada ABŞ Prezidentinin xüsusi nümayəndəsi Stiv Uitkoff və Donald Trampın kürəkəni Cared Kuşnerlə 5 saatdan çox davam edən görüşü nəticəsiz başa çatıb.
Gözlənilirdi ki, heç olmasa bundan sonra ABŞ Rusiyaya qarşı təxirə salınan sanksiyaları gündəmə gətirəcək. Lakin tam əksinə, dövlət katibi Marko Rubio bildirib ki, Rusiya-Ukrayna müharibəsinə son qoymaq üçün aparılan danışıqlarda mübahisə doğuran əsas müddəa Ukraynanın Donetsk vilayətinin Kiyevin nəzarətində olan 20 faiz ərazisidir: “Hazırda sözün əsl mənasında mübahisə etdikləri təqribən 30-50 kilometrlik bir ərazi və Donetsk vilayətinin 20%-i (Ukraynanın nəzarəti altında) qalır. Biz anlamağa çalışdıq və hesab edirəm, müəyyən irəliləyiş əldə etdik ki, ukraynalılar nə ilə yaşaya bilər, onların gələcək təhlükəsizliyinə nə zəmanət verəcək”.
Göründüyü kimi, ABŞ tərəfi Donbasın 20 faizinin Ukraynada qalmaqla 80 faizin Rusiyada qalmasına prinsipcə razı olub. Ancaq işğalçı tərəf olan Rusiya bu variantı qəbul etməyib. Bu məsələdə Rusiya ilə yanaşı, ABŞ da günahkardır. Çünki Vaşinqton faktiki olaraq Ukrayna ərazilərinin işğalını qəbul edir. Təki atəşkəs olsun. Bütün bunlar azmış kimi, Rusiya bununla kifayətlənmir və həyasızcasına yerdə qalan 20 faizlik ərazini də tələb edir.
“Əgər işğalçı tərəfin tələbləri qarşısında ABŞ belə zəiflik göstərirsə, deməli Rusiyanın bu fəaliyyətinə ortaq olur”
Sözügedən məsələni “Bakı-Xəbər”ə şərh edən AMİP funksioneri Əli Orucovun fikrincə, Birləşmiş Ştatların Ukraynada Rusiyanın apardığı müharibədə belə zəif mövqe sərgiləməsi biabırçılıqdır: “Təcavüz edən Rusiya, təcavüzə məruz qalan Ukraynadır. Dörd ildir faktiki olaraq Ukrayna viran qoyulur, ABŞ-ın sərgilədiyi mövqeyə bax. Rusiya nümayişkaranə şəkildə ABŞ-ın sülh planını rədd edir, Rubio mənasız mövqe sərgiləyir. Halbuki, Tramp administrasiyası yaxşı bilir ki, Rusiya ancaq güc dilindən anlayır. Kiçik bir ərazinin Ukraynada qalmasını Rusiya qəbul etmirsə, hansı kompromisdən söhbət gedə bilər? Əgər işğalçı tərəfin tələbləri qarşısında ABŞ belə zəiflik göstərirsə, deməli Rusiyanın bu fəaliyyətinə ortaq olur. Bunu ancaq belə qəbul etmək olar. Halbuki, ABŞ buna cavab olaraq Rusiyanın iki ən böyük neft şirkəti olan “Rosneft” və “Lukoyl”a qarşı sanksiyaları işə salsaydı, digər sanksiyaları qəbul etsəydi, Rusiya bu qədər həyasız iddialarla çıxış etməzdi. Son uğursuz danışıqlardan sonra bunun üçün kifayət qədər əsas var idi. Noyabrın 21-də bu sanksiyalar qüvvəyə minməli idi, amma Vaşinqton bunu təxirə saldı. Guya danışıqlara xələl gəlməsin. Bu da danışıqların nəticəsi. Bəs indi sanksiyaların tətbiqinə nə mane olur? Rubionun açıqlamasından məlum olur ki, Vaşinqton təcavüzkarı cəzalandırmaq istəmir”.
Vidadi ORDAHALLI
