Uzun illər boyu dünya ictimaiyyətinin xəbərsiz olduğu elə faktlar baş verib ki, onlar yeni-yeni üzə çıxıb, xüsusən də Rusiya-Ukrayna müharibəsindən sonra çox aydın şəkildə görünməyə başlayıb. Bu Avropanın müəyyən ölkələrinin, bəzi siyasi liderlərinin, siyasətçilərinin Rusiya ilə bağlılığını, onun xeyrinə işləməsini ifşa edən faktlardır.
Çox maraqlıdır ki, Rusiya-Ukrayna müharibəsində ABŞ və Qərb ölkələri kifayət qədər sərt mövqe tutsalar da, onlardan fərqli olaraq Fransanın mövqeyi diqqətçəkəcək qədər yumşaqlığı ilə seçildi. Bir sıra təhlilçilərin qənaətinə görə, bu da səbəbsiz deyil, çünki Fransa siyasi dairələrinin Rusiya ilə gizli bağlılığı var və müşahidə edilənlər də onun göstəricisidir. Gizilin deyil ki, bu deyilənlər M.Lö Pen və Valeri Pekres, Nikola Sarkozinin və başqalarının timsalında öz təsdiqini tapdı. Yadınıza gəlirsə, Fransada son prezident seçkilərində əsas namizəd olan hər iki siyasətçinin Rusiya xüsusi xidmət orqanları ilə əməkdaşlıq etdiyinə dair məlumatlar üzə çıxmışdı, bu məlumatlar Fransada böyük hay-küy yaratdı. O da bildirilirdi ki, hər iki siyasətçinin Makronun yerini tuta bilməməsinin səbəbi onların Rusiya “agenti” olmasıdır. Bir neçə ay əvvəl isə dünya mediasında V.Pekresin hələ SSRİ xüsusi xidmət orqanları tərəfindən əməkdaşlığa cəlb edildiyi barədə məlumatlar dərc olunub. Bu həmin Perkesdir ki, 44 günlük Vətən müharibəsindən sonra Ermənistana, oradan isə qanunsuz olaraq Qarabağa səfər etmişdi. Ekspertlər qeyd edirlər ki, o da daxil olmaqla bir neçə fransalı siyasətçi gizlin şəkildə Rusiyanın xeyrinə işləyiblər. Rusiyaya işləyənlər arasında M.Lö Penin də adı xüsusi çəkilir. Hətta Lö Penə seçkilər vaxtı Rusiyadan 9 milyon avro yardım edildiyi və sonra həmin məbləği geri qaytarmadığı haqda xəbərlər yayıldı. Bu əsaslandırılmış faktlarla dünya ictimaiyyətinə təqdim edildi. Onu da deyək ki, Fransanın keçmiş prezidenti Nikola Sarkozinin Kremlə yaxın oliqarxlara lobbiçilik etməsi ilə əlaqədar çoxsaylı məlumatlar aşkara çıxarıldı. Göründüyü kimi bu siyasətçilər Rusiyanın xeyrinə işləyiblər, Rusiyanın lobbiçiliyini ediblər. Yalnız Fransanın keçmiş prezidentinin deyil, hazırkı prezidenti Emmanuel Makronun da Rusiyapərəstliyi haqda çoxsaylı iddialar var. Yadınıza gəlirsə, Rusiya-Ukrayna müharibəsinin ilk dövrlərində Fransa prezidenti Makron tez-tez Moskvaya gəlirdi, hətta səfərlərindən birində Putinin onunla özünün məşhur uzun stolunda müzakirə apardığının hər kəs şahidi oldu. Ekspertlər deyirlər ki, Fransa prezidenti üzdə guya müharibənin dinc yolla həllinə çalışdığını göstərirdi. Amma siyasi müşahidəçilərin ehtimallarına görə, onun məqsədi əslində Rusiyanın Ukraynaya daxil olmasının qarşısını almaq, bununla da Rusiyanın Ukraynada bataqlığa düşməsini əngəlləmək olub. Ekspertlərin fikrincə, onun bütün canfəşanlığı Rusiyanı bataqlıqdan çıxarmaq imiş.
Bir çox Avropa dövlətləri isə Fransadan fərqli olaraq Rusiyanın Ukraynaya girməsinə və oradan çıxa bilməməsinə çalışırdı. Onu da bildirək ki, burada Fransa tək deyil, Almaniyanın da bir sıra siyasətçilərinin Rusiyaya bağlılığı və Rusiyanın maraqlarına xidmət etdiyi barədə faktlar üzə çıxıb. Belə ki, bir neçə ay əvvəl kanslerlik müddəti başa çatan və tutduğu postu tərk edən Angela Merkel də Rusiya ilə dost münasibətləri olan siyasətçilərdən olub. Bir məqamı xatırlatmaq yerinə düşərdi ki, Merkel kanslerliyinin başa çatmasına xeyli müddət qalmış bir neçə dəfə Moskvaya səfər etdi. Düzdür, o bu səfərini müəyyən geosiyasi vəziyyətlə bağlayırdı. İndi aydın olur ki, Merkel özü də əslində Rusiyanın lobbiçiliyi ilə məşğul olurmuş. Siyasi müşahidəçilər qeyd edirlər ki, Merkel hakimiyyətdə olduğu dövrdə Ermənistanla da çox isti münasibətləri olub. Bu təkcə Azərbaycana qarşı pis münasibətdə olmağın əlaməti deyildi, daha çox Ermənistanın Rusiyanın dostu olmasının göstərici idi. Yəni o da “dostumun dostu mənim dostumdur” prinsipi ilə çıxış edib. 2018-ci ildə Paşinyan hakimiyyətə gələndə Merkel İrəvana və Bakıya rəsmi səfərə gəldi. O İrəvanda olanda belə bir bəyanat verdi ki, bölgəyə sülh gətirmək üçün fürsət yaranıb. Bununla Paşinyanın boynuna “sən hakimiyyətə gəlibsənsə, gərək sülhə xidmət edəsən” vəzifəsini qoydu. Bu Paşinyana bir mesaj idi. Amma Paşinyan ondan sonra sülh yolunu tutmadı və onun çağırışına əməl etmədi. Lakin Merkel də bir daha Paşinyana “sən demokratik yolla hakimiyyətə gəlmisənsə, qonşularla sülh içində yaşamağı təmin etməlisən” xatırlatmasını etmədi. Merkelin Paşinyana bu xatırlatmanı etməməsinin səbəbi də aydın idi, çünki o özü Putinin ağzına baxırdı ki, Putin Paşinyana nə deyəcək. Putin də Paşinyana heç nə demədi. Merkel nəinki Rusiyanın gizlin lobbiçiliyini edib, həm də Rusiyanın bizim regiondakı dostlarının da lobbiçiliyini edib. Paşinyanın da tez-tez Almaniyaya səfərlər edib Merkellə görüşlər keçirdiyi məlumdur.
Hazırda “Qazprom”un prezidenti olan Almaniyanın sabiq kansleri Q.Şröderin də Rusiyanın yaxın dostlarından biri olduğu elə Avropa rəsmiləri tərəfindən təsdiqlənib. Məlum olduğu kimi bunlar böyük bir şəbəkədir və hamısının da niyyəti Rusiyanı qorumaq, onu gizlin şəkildə müdafiə etməkdir. Nəzərə alsaq ki, o siyasilərin çoxu pula həris olub və bu baxımdan heç şübhəsiz ki, bu şəbəkənin qurulmasında rus oliqarxlarının milyardları da az rol oynamayıb.
Rusiyanın Avropaya “Şimal axını-2” qaz kəmərinin çəkildiyi dövrdə ona qarşı ən ardıcıl mübarizə aparan ölkə Amerika idi. Səbəb də Amerikanın Rusiyanın bu layihə ilə Avropanı qaz asılılığına salmaq niyyətini bilməsi idi. O bilirdi ki, Baltik dənizinin dibi ilə çəkilən “Şimal axını-2” qaz layihəsi ilə Rusiya Avropanı özündən qaz asılılığına salacaq. Avropanın da bir çox ölkələri Amerika kimi buna qarşı prinsipial davrandığı halda bu layihəni ardıcıl olaraq Merkelin kanslerliyi dövründə dəstəkləyən Almaniya olub. Düzdür, sonda Amerika qalib gəldi, bu layihənin qarşısını aldı, o layihə dayandırıldı, yəni xətt tam çəkilsə də hazırda işləmir. Amma Almaniya həmişə o qaz kəmərinin tərəfində olub. Bunun özü də Almaniyanın Avropada Rusiyanın lobbiçiliyini etdiyinin bir sübutudur.
Rusiyanın Ukraynaya təcavüzü ilə bağlı Avropada və Qərbdə Rusiyaya qarşı müxtəlif çaplı sanksiyalar tətbiq edilib. Avropa Birliyi hazırda Rusiyanın qazından, neftindən imtina edir. Əksər Avropa dövlətləri bunun tərəfində olsalar da, çox maraqlıdır ki, bu istiqamətdə Fransa və Almaniya çox yumşaq siyasət aparır. Yəni bu ölkələr Rusiyanın qazından və neftindən imtina etməyə elə də cəhdlər etmirlər. Bu da onların Rusiyanın maraqlarına xidmət etdiklərini göstərir. Çünki Rusiya qazının və neftinin Avropaya nəql olunması Rusiya üçün milyardlarla vəsait deməkdir. Təkcə 2022-ci ilin 3 ayında neft və qaz satışından Rusiya Avropa ölkələrindən 34 milyard avro pul qazanıb. Rusiyaya bu pulların axmasına dolayı yolla dəstək verənlərdən biri Fransanın və Almaniyanın yürütdüyü siyasətdir. Əgər Rusiyanın nefti, qazı Avropada “blokirovka” edilsə, onda Rusiya da bu neftdən, qazdan 34 milyard avro qazana bilməyəcək və çökəcək. Ekspertlər hesab edir ki, onun çökməməsi üçün Rusiyaya yenə də gizli dəstək verən ölkələrdən bir Fransa və Almaniyadır.
Göründüyü kimi, bəzi Avropa ölkələrində müəyyən siyasətçilərin, xüsusilə də Fransa və Almaniyada bəzi dövlət xadimlərinin Rusiyanın xeyrinə işləməsi, onun lobbiçiliyini etməsi barədə faktlar mövcuddur. Fransa və Almaniya Rusiyanın lobbiçiliyini niyə edirlər? Doğrudanmı onlar Rusiyaya lobbiçilik edirlər?
Azərbaycan Naminə Alyans Partiyasının sədri Abutalıb Səmədov baki-xeber.com-a şərhində bildirdi ki, Rusiyaya lobbiçilik etdiyi deyilən Almaniya və Fransanın siyasətçilərini iki yerə bölmək olar: “Rusiyanın maraqlarından çıxış edən Qərb siyasətçiləri bir-birindən fərqlidir. Onların bəziləri Rusiya xüsusi xidmət orqanları ilə əlaqədardırlar. Bəziləri ilə müəyyən razılaşmalar var. Məsələn, onlar arasında öz fəaliyyətlərini başa çatdırandan sonra Rusiyanın “Qazprom” şirkətinə təyinat alanlar, başqa şirkətlərdə yüksək vəzifə tutanlar oldu. Təbiidir ki, bu Avropa üçün çox böyük ayıbdır. Amma bu bir reallıqdır ki, bu cür adamlar var. Həm Rusiya xüsusi xidmət orqanları ilə əlaqəlidirlər, həm də görünür fəaliyyətləri dövründə müəyyən razılaşmalara gedirlər ki, vəzifələrindən çıxandan sonra həyatlarını təmin etsinlər. Ancaq ikinci qrup siyasətçilər də var ki, onların içində Makron da var. O reallığı dərk edən siyasətçilərdəndir. O əvvəlcədən də çalışırdı ki, Avropa müharibədən kənarda qalsın və ümumiyyətlə Ukraynada müharibə başlamasın. Bunun üçün əlindən gələni etdi”.
Şröderlə Merkeli bir-biri ilə müqayisə edən A.Səmədov qeyd etdi ki, Şröderin necə siyasətçi olduğunu hamı bilir: “O maddi maraqları hər şeydən üstün tutan siyasətçidir. Təəssüf ki, Almaniyada belələri də var. Merkelin nisbətən cavan yaşında Rusiya kəşfiyyatı ilə əlaqələri olubmu? Belə iddialar səsləndi. Ancaq hesab edirəm ki, o Almaniyanın kifayət qədər samballı bir siyasətçisi idi. Onu ruspərsətlikdə günahlandırmaq əsassız olardı...”
Makronun Ukrayna-Rusiya müharibəsinin başlanmasına qarşı çıxmasının səbəbi nə idi, Rusiyanı qorumaq, yoxsa başqa bir məsələ vardı? Sualımıza cavab olaraq A.Səmədov bunları bildirdi: “Məqsəd Avropanın özünü qorumaq idi. Baxın, Avropada hansı problemlər başlayıb. Bu problemlərin günü-gündən kəskinləşəcəyi gözlənilir. Amerika rahatdır, uzaqdır, bu məsələlərin ona o qədər təsiri yoxdur. Onlar yaxşı başa düşürdülər ki, müharibə Avropaya kifayət qədər ağır zərbə vura bilər. Buna görə də həm Makron, həm də Almaniyanın yeni kansleri danışıqlar apardılar, çox çalışdılar ki, müharibə olmasın. Ukrayna Rusiyanın müəyyən şərtlərini qəbul edib müharibənin qarşısını alsın. İndi də həmin mövqedədirlər. Bu yaxınlarda Makron təklif etmişdi ki, Zelenski güzəştlərə getsin müharibəni dayandırmaq mümkün olsun. Təbii ki, Ukrayna bunu qəbul etmədi. Mən Makronun mövqeyini burada satılmış bir siyasətçinin mövqeyi kimi qiymətləndirmirəm. Avropanın, ilk növbədə Fransanın maraqlarını düşünən siyasətçi mövqeyindən çıxış edir. Arada onu eşitsələr pis olmazdı”.
İradə SARIYEVA
