1988-ci ilin fevral hadisələri ilə bağlı Ermənistan XİN də bəyanat verib. 20 fevral 1988-ci il – “artsaxın dirçəliş günü” kimi “qeyd edilən” tarixin ildönümündə Ermənistan XİN-in bəyanatında növbəti dəfə Azərbaycanın ərazi bütövlüyünə qarşı iddialar əks olunub.
Ermənistan XİN həmin gün Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayətinin xalq deputatları sovetinin guya “öz müqəddaratını təyin etmək üçün dinc yolla mübarizə” haqda, “uzun illərə dayanan etnik diskriminasiya və Qarabağ ermənilərinə qarşı etnik təmizləmə siyasətinə qarşı” tarixi bir qərar verdiyini bildirib:
“Bu hadisə 1988-ci ildə “öz ölkəsində” azadlıq, ləyaqətli və təhlükəsiz həyat və insan haqları ilə bağlı ümumerməni hərəkatının əsasını qoydu”.
Bəyanatda həmçinin vurğulanıb ki, 34 ildən sonra – Azərbaycan SSR-in “sərt qırğınları”, iki dəfə qanlı müharibə olmasına baxmayaraq, “Ermənistan və artsax milli hədəflər, dövlətçilik, suverenlik, erməni haqları və beynəlxalq tanınma” istiqamətində birgə olmağa davam edir.
Ermənistan XİN-in bu avantürist bəyanatından hansı nəticəni çıxara bilərik?
Politoloq Rəşad Bayramov “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, Ermənistan hələ də bizə qarşı ərazi iddiasından əl çəkmədiyini açıq şəkildə sübut etmiş olur: “Bu bəyanatdan sonra Ermənistanın mövqeyi tam aydın olur. Sülh müqaviləsini imzalasa, ərazi bütövlüyümüzü tanımış olacaq. Ancaq bəyanatdan görünür ki, Ermənistan hətta rəsmi dövlət səviyyəsində belə sərsəm ərazi iddialarından əl çəkməyib. Əslində Ermənistan həmin tarixlə fəxr etməməlidir. Çünki işğalın əsası qoyulan həmin gündən sonra Ermənistanın və ermənilərin qara günləri başlayıb.
Bu işğal siyasəti ermənilərin özlərinə daha böyük ziyan vurdu. Əgər 1988-ci ildə keçmiş DQMV-də 149 min erməni yaşayırdısa, 2020-ci ilin 27 sentyabrına – İkinci Qarabağ savaşı başlayana qədər cəmi 60 min erməni qalmışdı. Hazırda isə rus sülhməramlılarının müvəqqəti məsuliyyət zonasında 27 min erməni yaşayır. Utopik ideyalardan əl çəkə bilməyən bu millətlə heç vaxt səmimiyyət qurmaq olmaz. Prezident doğru qeyd edir ki, sülh sazişi imzalansa da, biz erməni vəhşiliyini unutmamalıyıq.
Qeyd edək ki, Qərbi Zəngəzurun Ermənistana verilməsindən sonra Azərbaycanın daxilində qarayara kimi yaradılan keçmiş DQMV-da ermənilər deyil, hər zaman azərbaycanlılar diskriminasiyaya məruz qalıb və azərbaycanlıların bu torpaqlardan çıxması üçün hər vasitəyə əl atılıb. Bu bəyanat bir daha sübut edir ki, Ermənistanın başının üzərindən “dəmir yumruğumuz” əskik olmamalıdır”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
