Ermənistanın Baş naziri Nikol Paşinyan Avropa İttifaqına (Aİ) sədrlik edən Fransanın nümayəndəsi İzabel Dümonu, eləcə də Aİ-nin Cənubi Qafqaz və Gürcüstan böhranı üzrə xüsusi nümayəndəsi Toivo Klaarı qəbul edib.
Görüşdə 44 günlük müharibədən sonra Cənubi Qafqazda yaranmış vəziyyət, Azərbaycan-Ermənistan dövlət sərhədində sabitliyin təmin olunması və gərginliyin azaldılması məsələləri müzakirə olunub. Bununla belə, Ermənistan və Azərbaycan liderlərinin Soçidə (Rusiya prezidentinin vasitəçiliyi ilə) və Brüsseldə (Avropa İttifaqı Şurasının prezidenti Şarl Mişel və Fransa prezidenti Emmanuel Makronun vasitəçiliyi ilə) görüşlərinin nəticələri, eləcə də bu görüşlərdə əldə olunan razılaşmalar müzakirə edilib. Digər tərəfdən tərəflər ATƏT-in Minsk Qrupunun yenidən Qarabağ nizamlanması üzrə sülh prosesinə cəlb olunmasının, həmçinin həmsədrlərin fəaliyyətinin aktivləşdirilməsinin zəruriliyini qeyd ediblər.
Ermənistanın Minsk Qrupunun fəallaşdırılması ilə bağlı canfəşanlığı bəllidir. Ancaq qəribə olanı odur ki, Aİ rəsmiləri Bakıda başqa, İrəvanda isə tamam fərqli mövqedən çıxış edirlər. Məsələ ondadır ki, İzabel Dümon və Toivo Klaar İrəvandan əvvəl Bakıda olublar, amma onlar Minsk Qrupunun vasitəçiliyi ilə bağlı təşəbbüslə çıxış etməyiblər. Bakıda sərgilədikləri mövqe ilə, İrəvanda ortaya qoyduqları mövqe arasında fərq var. Bakıda Minsk Qrupunun tənzimləmə prosesində iştirakı barədə heç nə demədikləri halda, bunu İrəvanda səsləndirmələri və dəstəkləmələri nə deməkdir? Ümumiyyətlə, nədir bu ziddiyyət?
Məsələyə münasibət bildirən Yeni Yol Partiyasının sədri Ramil Hüseynov hesab edir ki, Avroittifaq rəsmilərinin belə ikili oyun oynamasının arxasında müəyyən məqsədlər dayanır: “Əvvəla, Avropa İttifaqı heç də göründüyü kimi monolit qurum deyil. Aİ daxilində bir sıra ziddiyyətlər mövcuddur. Nəzərə almaq lazımdır ki, siyasi baxımdan Aİ-nin əsas lokomotivlərindən biri məhz Fransadır. Fransanın da aşırı və birtərəfli şəkildə Ermənistanın tərəfində dayanması barədə geniş danışmağa dəyməz. Çünki bu, hamıya bəllidir. Aİ əslində Ermənistanın mövqeyindən çıxış edərək ATƏT-in Minsk Qrupunun yenidən fəallaşmasında maraqlıdır. Sadəcə, sözügedən məsələdə Azərbaycanın sərt mövqeyini bildiyindən bundan çəkinir. Nəzərə almaq lazımdır ki, tərəflər arasında mövcud olan enerji tərəfdaşlığı Aİ-yə açıq formada Ermənistanın yanında olmağa imkan vermir. Bəlkə də qaz amili və tranzit-nəqliyyat faktoru olmasaydı Aİ açıq şəkildə Ermənistanın tərəfini tutardı. Ona görə də Aİ-nin siyasəti ədalətli deyil. Bu həmin Avroittifaqdır ki, viran qalmış Azərbaycan ərazilərinə 140 milyon avro, Ermənistana isə 2,6 milyard avro yardım paketini nəzərdən keçirir. Hansı ki, bizim yaşayış məntəqələrimiz məhv edilib, Ermənistanın yox. Bu həmin Aİ-dir ki, Abxaziyada, Cənubi Osetiyada, Dnestryanı bölgədə, Donbasda mövcud olan separatçılara münasibətdə daha sərt və konkret mövqedən çıxış edir, Qarabağ separatçılarına gəldikdə isə yumşaq mövqe sərgiləyir. Ona görə də əsla onların səmimiyyətinə inanmaq olmaz. Onların praktiki imkanı olsa açıq şəkildə separatçıların tərəfini tutarlar. Sadəcə bölgədə mövcud olan Türkiyə-Rusiya tandemi buna imkan vermir. Bütün bunlar bir daha onu göstərir ki, Aİ-nin belə ikibaşlı mövqe sərgiləməsi Ermənistanın maraqlarına hesablanıb. O üzdən, Azərbaycan qalib tərəf olaraq onlardan izahat tələb etməlidir”.
Partiya sədri onu da qeyd etdi ki, hərbi müstəvidə müharibə bitsə də, diplomatik müstəvidə davam edir. Bu baxımdan Azərbaycan hücumedici mövqedən çıxış etməlidir.
Vidadi ORDAHALLI
