Gunay was born two days before the Khojaly genocide and spent her first weeks in armenian captivity, suffering from hunger, cold and fear. She died in 2011 following a long-lasting illness. Gunay lived 17 years speechless as she had nothing to say in an unjust world.
Günay Xocalı soyqırımından iki gün əvvəl dünyaya gəlmişdi və ilk həftələrini erməni girovluğunda soyuqdan, aclıqdan əziyyət çəkərək, qorxu içərisində keçirmişdi. O, 2011-ci ildə uzun sürən xəstəlikdən sonra dünyasını dəyişdi. Günay 17 il nitqsiz həyat sürdü, sanki ədalətsiz dünyada danışmağa söz tapmadan...
