Elmin, hünərin, mərifətin varsa, buyur gəl!
Yoxsa, bu həyat aləminə olma bir əngəl!
Böyük şair Məhəmməd Hadi təqribən yüz il əvvəl söyləmişdi bu sözləri.
Və bir daha xatırlatmışdı ki:
Ərbabi-kəmalın yeridir bil ki bu meydan,
Bədbəxt yaşar torpağın üstündəki nadan!
“Ərbabi-kəmal”a, savadlı və mənəviyyatlı insanlara ən çox ehtiyacın duyulduğu yerdir siyasət meydanı.
Nə yazıqlar ki, xalqımızın düşmənləri ilk gündən bu meydanı zibilləməyə çalışdılar və məqsədlərinə nail oldular.
Nəticədə, ötən əsrin 80-ci illərinin sonlarında genişlənən xalq hərəkatının məşhur bir meydan qəhrəmanının deyimi ilə “turbina”sına çoxlu təsadüfi insanlar çıxdı.
Asan yolla məşhur olmağın, pul, sərvət toplamağın cazibəsinə necə düşdülərsə, 34 ildir ki, bu “turbina”dan düşə bilmirlər, daha doğrusu düşmək istəmirlər və orda qalmaq üçün əllərindən gələni edirlər.
Azərbaycan siyasət aləmində səviyyəni ən aşağı nöqtəyə qədər salan, onun inkişafına mane olan əngəllərə çevriliblər bu “turbina qəhrəmanları”...
Xalq hərəkatının üzə çıxardığı belə qəhrəmanlardan biridir Nemət Pənahlı.
1993-cü ilin “iyun qiyamı” günlərində Surət Hüseynovun ən yaxın silahdaşlarından, siyasi dəstəkçilərindən idi və bütün görüşlərdə onun yanında yer alırdı.
Böyük Heydər Əliyev Bakıya, hakimiyyətə dəvət olunduqdan sonra Surət Hüseynovu siyasi dəstəkçilərdən məhrum etmək istiqamətində atılan addımlardan biri o oldu ki, ali təhsili olmayan Nemət Pənahlı prezident aparatında Ərazi idarəetmə orqanları üzrə Dövlət müşaviri Arif Rəhimzadənin xidmətində müşavir, məşhur deyimlə, “müşavirin müşaviri” təyin olundu.
İki il müddətində nəinki heç bir faydalı işlə məşğul olmadı, heç vəzifəsinin mahiyyətini də anlamadı.
Sonralar müsahibələrinin birində iddia elədi ki, o əslində “müşavirin müşaviri” olmayıb, Dövlət müşavirinin özü olub, Zeynal Nağdəliyevin, Arif Hacıyevin səviyyəsində dövlətə xidmət edib.
Vəzifəsini böyütdü, ancaq iki ildə gördüyü işlərdən (bu qurum prezident aparatının ən çox işləyən strukturlarındandır), icra başçılarına necə rəhbərlik etməsindən, hansı tapşırıqları verməsindən bir dəfə də olsun danışmadı.
Sonra BDU-nun hüquq fakültəsinə “qəbul oldu”, hüquqşünas diplomu aldı, ancaq onun heç vaxt hüquqi məsələlərdən danışdığını, rəy bildirdiyini də eşidən olmadı.
İnsan dərindən bilmədiyi, sevmədiyi məsələlərdən necə danışa bilər ki?
Məhz bu səbəbdən heç vaxt onun Qarabağ məsələsinin nizamlanması prosesindən, Türkiyənin İraqda, Suriyada, Yunanıstanla sərhəddə, şərqi Aralıq dənizində üzləşdiyi problemlərdən, Ukrayna ətrafında baş verənlərdən də danışdığını eşidən olmayıb.
Çünki bununçün gündə 8-10 saat oxumaq lazımdır və siyasi məsələlər barədə oxumağı qətiyyən sevməyənlərdəndir Nemət Pənahlı.
34 ilin siyasətçisinin “mütəxəssis” sayıldığı bir neçə mövzu var və o, yalnız bu məsələlərdən danışır.
Xalq hərəkatını necə təşkil etməsi, inqilab nəzəriyyəsinin “ən dərin bilicisi olması”, AXC-nin KQB tərəfindən yaradılması və onun liderlərinin KQB ağenti olması onun sevimli mövzularıdır.
“Azadlıq aşiqi”nin özünün də KQB agenti olması iddiası da 30 ildən çoxdur ki, bəzilərinin dilindən düşmür.
KQB agenti olsa da, olmasa da bu təhlükəsizlik idarəsinin onun taleyində “müstəsna” rol oynadığı danılmazdır.
Bu barədə özü görün nə deyir:
“Rus KQB-si mənə dedi ki, səni kommunist olmadığına götə 1-ci katib qoya bilmərik. Amma həbsdə ikən səni deputat edirik, sonra Ali Sovetin sədri qoyuruq. Gələcəkdə prezidentlik təsis olunacaq, səni prezident seçərik”.
Bax, bu cür dünyanın ən güclü xüsusi xidmət orqanlarından olan KQB Azərbaycana ən böyük pisliklərindən birini etdi, Nemət Pənahlını və onun kimi bir neçə “meydan qəhrəmanını ” inandırdı ki, onlar “böyük siyasətçilərdir” və dövlət başçısı olmağa layiqdirlər.
O vaxtdan “azadlıq aşiqi” heç bir hakimiyyəti qəbul etmədi.
Bütün hakimiyyət dəyişmələrində az və ya çox dərəcədə iştirak etdi və sonra hakimiyyətə gələnlərin hamısına qarşı müxalifətdə oldu, onları hər cür cinayətlərdə ittiham etdi.
Bu fəaliyyəti, çox güman ki, xəyal etdiyi “prezident kürsüsünə” çatana qədər, yəni ömrünün sonuna qədər davam edəcək.
Dəfələrlə həbs olundu və həbsxanalarda da oğru aləminin “hakimiyyətini” qəbul etmədiyini və “həbsxanalar bizim evimizdi”- deyən “avtoritetlərə” müraciətlə: “ə, şərəfsiz, belə ev saxlayarlar?”- dediyini və bundan sonra bədəninin heç bir üzvünün zərər görmədiyini iddia etdi.
Nəhayət, bu günlərdə şakərinə sadiq qalıb hamını - həm müxalifəti, həm də iqtidarı “ürəkdolusu” tənqid etdi, səhv edib ona söz verənləri həmişə olduğu kimi uzunçuluğu ilə təngə gətirdi və sonda Bəxtiyar Vahabzadənin məşhur misralarını bərbad günə qoyaraq hamını özünü düşünməkdə, özü üçün yaşamaqda günahlandırdı.
Yəni B.Vahabzadənin bu misralarını:
Heyhat!.. Hələ çoxdur evini vətən,
Qohum-qardaşını millət sayanlar.
Bu günə qoydu:
Neçə ki, cəmiyyətdə vətən deyəndə evini, xalq deyəndə arvad-uşağını...
Burda deyiblər ki, “adımı sənə qoyum, səni yana-yana qoyum!”.
Evini vətən, arvad-uşağını millət sayanların başında gedən və bununçün qətiyyən xəcalət çəkməyən adam utanmadan özündən qat-qat mənəviyyatlı insanlara yaşamaq öyrədir...
Ötən ilin ilk günlərində Pənah Hüseynlə Nemət Pənahlı arasında maraqlı bir debat olmuşdu.
Həmin debatda Yanvar faciəsinin elə ertəsi günü reketçilik edərək respublikanın imkanlı adamlarının birindən zorla pul, qızıl aldığını etiraf etmək məcburiyyətində qalan “azadlıq aşiqi” yalnız bu fakt barədə danışdı və “təmiz” olduğunu sübut etməyə çalışdı.
Ancaq həmin günlərdə zorbalıqla yalnız bir nəfərdənmi pul, qızıl alınmışdı?
Təbii ki, yox.
Bu faktları hüquq-mühafizə orqanları axıra qədər araşdırdılarmı?
1988-ci ildən sonra insanlardan yığılan pullar barədə ciddi araşdırma aparıldımı?
Aparılmadı.
Nə qədər ki, hüquq-mühafizə orqanları bu cür ciddi məsələlərə belə yanaşacaqlar, “meydan qəhrəmanları” sağa-sola ittihamlar səsləndirməkdən çəkinməyəcəklər!
Həmin debatda Pənah Hüseyn Badamdarda özünə dəbdəbəli villa tikən “millət aşiqi” haqqında dedi:
“Ay millət, bu iki dənə villa tikdirir. Baş nazir, Dövlət katibi, deputat olmuş Pənahın əgər bir qəzet budkası varsa, tövləsi varsa, toyuq hini varsa, deyin bu xalq hərəkatından, xalqın inamından istifadə edib. O, qızıl, pul hərisi olub. İndi də pul yığır, indi də ev tikir millətin bu vaxtında. Millət Qarabağdan didərgin düşəndə də ordan-burdan, Şamaxıdan 10 hektarlarla torpaq qapazlayıb. Sən busan, ay Nemət Pənahlı! Get, otur yerində, ayıbına qısıl!”
İstənilən siyasətçi bu sözlərdən sonra xəcalətindən yerə girər və danışmağa söz tapmazdı.
Ancaq Nemət Pənahlı “o Məcnunlardan deyil”.
Həqiqəti etiraf etmək, utanmaq, xəcalət çəkmək onun çoxdan unutduğu, yaxud heç vaxt malik olmadığı keyfiyyətlərdir.
O, nəyin bahasına olursa-olsun vəziyyətdən çıxmaq, özünə haqq qazandırmaq ustasıdır.
Bu yolda istənilən yalanı danışmağa, qıpqırmızı üzə durmağa heç bir tərəddüd etmədən pioner kimi “həmişə hazır”dır.
P.Hüseynin daşdan keçən məntiqinin qabağında utanmalı, xəcalət çəkməli olan N.Pənahlının dediklərinə fikir verin:
“60 yaşında başa düşdüm ki, mənim 6 uşağım da bu millətin nümayəndəsidir. Mən də bunlara nəsə eləməliyəm (guya millətin digər nümayəndələrinə xeyli evlər tikib).
2 ha torpağın puluna gəlib Badamdarda 6 sot torpaq alıb ev tikirəm. Sənədlər icra hakimiyyətinə gedən gündən bu şərəfsizlər (Pənah Hüseyni göstərir, o da şərəfsiz nəslindir-cavabını verir) hay salıblar ki, Nemət ev tikir. Ayə, ev tikmək cinayətdir? (Arada bir bayatı deyir). Bəli, öz layihəmnən, memarnan oturub işləmişəm. Çox yüksək səviyyəli, əminəm də ki, o ev tikilib başa çatandan sonra hətta o milyarderlər belə ondan örnək götürəcək. Ağ Evdən də gözəldir. Əminəm ki, o evin proyekti Azərbaycanın hər yerində tikiləcək.- deyir və 5-ci dəfə soruşur: cinayət eləmişəm?
Bir zamanlar meydanlarda yeri gəldi-gəlmədi Tofiq Fikrətin:
Millət yoludur, haqq yoludur, tutduğumuz yol,
Ey haqq, yaşa! Ey sevgili millət, yaşa, var ol!- misralarını oxuyan, millət üçün yaşadığını iddia edən adam deyir bu sözləri.
Bakının ən bahalı yerində milyarderlərin belə həsəd aparacağı, ABŞ prezidentlərinin yaşadığı və işlədiyi Ağ Evdən də böyük, dəbdəbəli villa tikdiyini fəxrlə söyləyir.
Milyonlarla pul tələb olunur belə yerdə torpaq alıb, “milyarderlərin həsəd aparacağı”evi tikdirmək üçün.
Bu pula ermənilər tərəfindən evləri xaraba qoyulan azı 15-20 nəfərə ev tikdirmək olardı.
Yaxın tariximizdə öz həmvətəni üçün hər şeyindən keçən ləyaqətli, şərəfli İNSANLARIMIZ az olmayıb.
İllərlə gözlədiyi evi köçkünlərə verənlər də olub, onları öz evlərində yerləşdirənlər də.
Biz bu ləyaqəti Nemət Pənahlıdan gözləmirik, çünki onun kimliyini az-çox bilirik və mənəviyyatına da bələdik.
Ona görə mənəviyyatı qoyaq bir kənara.
Adamın heç olmasa bir az ağlı olmazmı?
Sən gecə-gündüz dil boğaza qoymadan millət sevgisindən danışasan, “arvad-uşağını millət sayanları” lənətləyəsən, sonra da gedib paytaxtın ən bahalı yerində yüzminlərlə, bəlkə də milyonlarla dəyəri olan villa tikdirəsən.
Bilə-bilə ki, Azərbaycanda onminlərlə insan ermənilərin dağıtmış olduğu yurdlarında bir daxma tikmək imkanına belə malik deyil.
Onların heç olmasa birinə kiçik bir ev tikdirmək olmazdımı?
Əlbəttə, hətta mənəviyyatı olmasa da bir az ağlı olan siyasətçi belə davranardı.
Bakının daha ucuz rayonunda, bir az sadə ev tikdirib, qalan pulu bir neçə evsiz ailəyə verməyə “iradəsi” çatmasa da, deyiləcək iradları əvvəlcədən görüb, heç olmasa bir həmvətəninə kiçik bir ev tikərdi.
Ağlı olan siyasətçi Bakının mərkəzində dəbdəbəli ev tikdirərdimi?
Təbii ki, tikdirməzdi.
Anlayardı ki, xalqın bu günündə dəbdəbəli ev “eşqinə düşən” “dövlət adamı” həmin andan insanlıqdan, vətənpərvərlikdən danışmaq haqqını itirir.
Anlayardı ki, yüzminlərlə insanın ən sadə, kiçik evə həsrət qaldığı günlərdə özünə və “millət” saydığı arvad-uşağına dəbdəbəli ev tikənin və utanmadan “burda nə var ki” deyənin nəinki vətənpərvərlikdən və allah adamı olmaqdan, heç insanlıqdan belə danışmağa haqqı yoxdur.
Allahın elçisi(s) buyururdu ki: Qonşusu ac olduğu halda özü gecəni tox yatan kəs bizdən deyil!".
Ailənin tələbatını ödəmək və insanların haqlı qınağına tuş gəlməmək üçün sadə bir ev tikmək əvəzinə israfçılıq edərək “möhtəşəm villa” həvəsinə düşən Nemət Pənahlı unudur ki, müqəddəs Qurani-Kərim müsəlmanları dünya malına meyl etməməyə çağırır, dəbdəbəni, israfçılığı günah sayır, belələrini şeytanla eyniləşdirir:
“Həqiqətən, israf edənlər şeytanların qardaşlarıdır. Şeytan isə Rəbbinə qarşı çox nankordur” (əl-İsra, 17/27).
Sonda Nemət Pənahlının gecə-gündüz istismar etdiyi hörmətli şairimiz Bəxtiyar Vahabzadənin onun kimilər barədə dediklərini xatırlayaq:
“Vətən” deyə-deyə yazıq Vətəni
Dollara çevirib cibə dürtdülər”.
Bəli, 1988-ci ildən başlayaraq meydanlarda “Vətən”- deyə hayqıran “azadlıq aşiqi” ciblərinə xoşluqla verilən və zorbalıqla alınan kifayət qədər manat, dollar, qızıl, sərvət dürtdü.
O “intəhasız cib” sahibinin dürtmədiyi bir şey qalıb - Badamdarda milyonlarla dəyəri olan villaları kölgədə qoyacaq, milyarderlərin həsəd aparacağı möhtəşəm bir villa.
Yaxın vaxtlarda Nemət Pənahlı bu xəyalına da qovuşacaq, dəbdəbəli villada şad-xürrəm həyatını sürəcək və hər dəfə əlinə fürsət düşəndə kiçik bir daxma həsrətini çəkən həmvətənlərinin qarşısına çıxıb yenə şeir oxuyacaq.
Güman etməyin ki, bu böyük Sabirin-
Millət necə tarac olur olsun, nə işim var?!
Düşmənlərə möhtac olur olsun, nə işim var?!
Qoy mən tox olum, özgələr ilə nədi karim,
Dünyavü cahan ac olur olsun, nə işim var?!-
misraları olacaq.
Yox, Nemət Pənahlı yenə ruhuna illərlə rahatlıq vermədiyi Tofiq Fikrətin məşhur misralarını öz saxta cır səsi ilə utanmadan, qızarmadan oxuyacaq və yenə də qardaşlıqdan dəm vuracaq:
Çeynəndi yetər varlığımız cəhl ilə qəhrə,
Doğrandı mübarək vətənin bağrı səbəbsiz.
Birlikdə bu gün tapmalıyıq dərdinə çarə,
Can qardaşı, qan qardaşı, şan qardaşıyız biz.
-deyəcək.
Sizcə, Nemət Pənahlı növbəti dəfə bu şeiri oxuyarkən “şanlı” reketçilik “fəaliyyətini”, etdiyi digər hərəkətləri və evsiz “qan qardaşlarını” xatırlayıb utanacaq, xəcalət çəkəcəkmi?
