İlk dəfə seçkiyə həyəcanla getmişdim. Bu həyəcanın rəngi, dadı fərqliydi. Seçici hüququ qazanmışdım deyə cəmiyyətdə statusumun bir mərtəbə qalxdığını anlayırdım. Bu "seçiçi hüqu" möhtəbər bir məclisə dəvət idi. Mən artıq o məclisə mənsub olurdum, yeni bir qapıdan girirdim. Bu da mənə "vacib adam" hissini yaşadırdı. Dəyərli olduğumu göstərirdi. Özümə güvən, inam, hətta yeni formada məsuliyyət yaradırdı. "Mənim səs vermək hüququm var!" Bu adi bir söz deyil. Bunu yaşadıqca, yəni mənsub olduğun cəmiyyətdə yerini, mövqeyini təyin elədikcə daha yaxşı dərk edirsən. Tarix dərslərində Avropa, Asiya ölkələrinin vətəndaşları neçənci ildə, hansı şərtlər əsasında səsvermə hüququ qazandıqlarını öyrənmişdik. Hətta, indi də bəzi ölkələrdə səs vermə hüququ olmayan şəxslər var. Müqaisə eləyəndə başa düşürsən ki, seçiçi hüququ qazanmaq nəqədər önəmlidir. Seçki məntəqəsinə vacib adam addımlayırla girmək, o qədər adamın sırasında siyahıda adını tapmaq, sənə verilən vərəqəni götürüb pərdəli kabində namizədinə səs vermək... Anlayandakı yaşadığın ölkənin, dövlətin, cəmiyyətin taleyində, gələcəyində sənin də imzan olacaq, xidmət göstərəcəksən bax onda vətəndaş olaraq dəyərini anlayırsan.
Bu il ölkəmizdə keçiriləcək seçki əvvəlkilərdən fərqlənir. Həm də ona görə ki, illər sonra ilk dəfə ərazisi işğaldan azad edilmiş suveren bir ölkənin ilk prezident seçkisi keçirilir. Bu dəfə azadlığına qovuşmuş şəhərlərin, rayonların, kəndlərin ərazisində məntəqələr qurulacaq, orda səs veriləcək. Bu o qədər böyük xoşbəxtlikdir ki, hələ fərqinə varmırıq. Bu həmən torpaqların bizim olduğunun möhürüdür. Biz ata-babalarımızın doğulduğu torpaqlarda səs verməklə, o torpağın övladı olduğumuzu bir daha sübut edirik. İllərdi əlimizdən alınmış hüququmuzu bərpa edirik. Bu hüquq elə torpağımızı azad eləmək qədər vacib məsələdir. Bizə bu fürsəti, bu dəyəri, bu imkanı qazandıran cənab Prezidentimizə minnətdarıq.
Xalq ilk dəfə İlham Əliyevə etimad göstərib səs verəndə bu günə ümid bəsləmişdi. Hamının yaxşı yadındadır İlham Əliyev söz vermişdi ki, Qarabağ azad ediləcək. Söz vermişdi ki, hər bir azərbaycanlının prezidenti olacaq. Verdiyi sözlərə əməl edən dövlət başçısı, bu gün həqiqətən də ölkəsini, dövlətini sevən bütün azərbaycan vətəndaşlarının prezidenti olmağı bacardı. "Sözümüz imzamızdı" deyən, sübut eləyən rəhbərə necə rəğbət bəsləməyəsən? Doğulduğu torpaqdan məcburi köçən vətəndaşların evini tikib, yurduna qaytaran bir prezidenti, dövlət başçısını necə səmimi qəlbdən sevməyəsən? Kimdənsə bir diqqət, kimdənsə hədiyyə, kimdənsə bir yaxşılıq görəndə həmən adamı gözümüzün üstünə qoyuruq. Doğmamıza çevrilir. Bəs, milli qeyrətimizi, qürurumuzu, mənliyimizi, namusumuzu, babalarımızın, nənələrimizin məzarı olan torpaqlarımızı işğaldan azad eləyən, bu gün də onu inadla, əzimlə qoruyan, xalqının gələcəyi üçün fasiləsiz işləyən bir şəxsiyyəti, bir lideri necə əziz tutmayasan? Səmimi hisslərini necə etiraf etməyəsən?
Bu gün İlham Əliyev mənim üçün sadəcə dövlət başçısı deyil, doğmamdı. Mənə, Ağdamdan olan adi bir sakinə misilsiz yaxşılıq eləyib. Mən doğulıduğum torpağa qayıdıram. Bundan böyük xoşbəxtlik varmı? Həm də axı mən tək deyiləm.
Düşünürəm ki, xalq olaraq İlham Əliyevə minnətdarıq. Minnətdarıq ona görə ki, bizi əziləmkdən, müstəmləkə olmaqdan, dövlətimizi dağılmaqdan qoruyub, qoruyur. İlham Əliyevin siyasəti, bacarığı, üstün zəkası sayəsində güclü ordu quruldu, iktisadiyyatımız daim inkişaf edir. Bunu hər bir vətəndaş yaxın keçmişə baxaraq görə bilər. Hardan hara gəlmişik?! Həmişə İlham Əliyev çıxışlarında xalqa arxalandığını deyir. Bilir ki, bu gün də xalqın ona etimadı, sevgisi böyükdür.
Seçkilərin keçirilməsini əlimizə düşən fürsət hesab edirəm. Bu fürsətdən istifadə edib İlham Əliyevə bizə yaşatdığı qələbə üçün minnətdarlığımızı bildirmək imkanımız var. 7 fevral səs yox, xalqın qalib liderə sevgi etirafı günüdür. Kaş 7 fevral tariximizə "Sevgi günü" kimi yazılaydı. 7 fevralda məntəqələr hər bir vətəndaş üçün kürsü olacaq. O kürsüdə o vərəqlərə sevgiylə, minnətdarlıqla döyünən ürək qoyulacaq. Seçkidən sonra ürəklərin sayı hesablanacaq. Bir neçə dost, yağı, düşmən dövlətlər bir xalqın liderinə olan bəmbəyaz sevgisini görəcəklər.
Bu il seçki hüququ qazan gənclərin "vacib adam" hislərini yaxşı duyuram. Onların yerinə də sevinirəm. Aralarında doğmalarım da var. 7 fevral həm də onların vacib adam statusunda seçki hüququ alacaqları gündür. İmzaları dəyərlənəcək. Yenə seçkiyə həyacanla gedəcəm. İndi də həyəcanımın rəngi, dadı fərqlidir; bu dəfə azad bir ölkənin qürurlu vətəndaşı olaraq xalqımızın qalib sərkərdəsinə sonsuz minnətdarlığımı, səmimi sevgimi bildirəcəm. Belə bir fürsətim, belə bir imkanım olacaq.
Vüsal NURU
Yazıçı, rejissor
