ABŞ-ın Vaşinqton şəhərində məskunlaşmış jurnalist Sevinc Osmanqızı növbəti dəfə milyonlarla azərbaycanlını şoka salmağı bacarıb. O, canlı yayımlarından birində “kaş prezidentimiz Paşinyan olardı” deyə təəssüf hissini paylaşıb. Özünü “peşəkar jurnalist” hesab edən bir şəxsin bu cür açıqlaması, hətta onun yaxın ətrafı tərəfindən kəskin reaksiya doğurub.
Sevinc Osmanqızını özü üçün “ideal prezident” obrazı seçdiyi Nikol Paşinyanla yanaşı qoysan, fərq o qədər də böyük görünməz. Amma bu, Osmanqızıdan öz millətinə, xalqına birinci həmlə və ya “bəyənməzlik” deyil ki, çox da təəccüb edəsən.
44 günlük müharibə zamanı öz torpaqlarını 30 illik əsarətdən xilas edən ordumuza çamurlar yağdıraraq ermənilərin “haqqının” müdafiəsinə qalxdı. Xocalıda, Başlıbeldə, Daşaltıda, Malıbəylidə törədilən faciələrə göz yumaraq, ana və bacılarımızın tapdanmış ismətini görməzdən gələrək əsir düşmüş bir-iki silahlı erməni quldurunun hüquqlarını müdafiə etdi.
Paşinyan II Qarabağ müharibəsini alovlandırmaqla, içi erməni qarışıq, neçə insanın qətlinə fərman verib. Deyək ki, müharibə aydındır, amma 44 günlük savaş zamanında Gəncəyə, Bərdəyə, Tərtərə onun əmri ilə atılan raketlərdən həlak olan dinc əhali kimin vicdanına yazılacaq? Sevinc Osmanqızı xaricdə oturaraq Azərbaycana qarşı “5-ci kolon” funksiyasını yerinə yetirməyi özünə mənəvi vəzifə seçıb. Təbii ki, belə adamların “ideal prezidenti” paşinyanlar, köçəryanlar, sarkisyanlardı.
Sevinc Osmanqızının Paşinyanı özünə prezident seçməsinə ölkədə və onun hüdudlarından kənarda yaşayan azərbaycanlılar tərəfindən sərt reaksiya verilib.
Müstəqil siyasətçi Bünyamin Qəmbərli “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, ümumiyyətlə bu cür müqayisələrin əleyhinədir: “Çünki hər bir insanın müsbət və mənfi tərəfləri var. Məsələ siyasiləşəndə isə fərqli rəng alır. Siyasətdə hər bir dövlətin öz marağı var. Belə müqayisə çox qüsurludur. Məsələyə milli təəssübkeşlik baxımından yanaşanda isə bu, ümumiyyətlə qəbuledilməzdir. Osmanqızının bu fikri hansı kontekstdə ifadə etdiyi mənim üçün qaranlıq olduğundan daha ətraflı şərh verə bilmirəm. İstənilən kontekstdə yanaşdıqda qərəz ortaya çıxır. Demokratiyaya münasibətdə Paşinyanı üstün sayırsa, İrəvanda baş verənlərə nəzər salsın. Paşinyan öz siyasi rəqiblərini hamıdan çox təqib edir, onların həbsinə fərman verir. Korrupsiyaya münasibətdə də Paşinyanla bağlı ciddi ittihamlar səslənir. Belə çıxmasın ki, mən filan yerdə korrupsiya varsa, biz də edə bilərik kimi fikri təlqin edirəm. Beynəlxalq ictimaiyyətin Azərbaycanı tənqid etdiyi mövzular Ermənistanla da bağlı səslənir. Xüsusilə də milli məsələlərlə bağlı belə müqayisələri ümumiyyətlə qəbul etmirəm. Hər şeyin ifratı çox zərərlidir. Aşırı dərəcədə başqa millətlərə, onların siyasi liderlərinə bağlılıq təhlükəli tendensiyadır. Biz milli məsələdə öz təəssübkeşliyimizi ortaya qoymalıyıq. Ola bilər ki, hakimiyyətin müəyyən addımlarından narazı insanlar var. Müxalif düşüncədə olmaq başqadır, bu mövqe başqa. Hesab edirəm ki, Azərbaycan hakimiyyətinin də qüsurları var. Amma belə bir misalı yada salmalıyıq - “imam üçün ağlayanda, yezid üçün də ağlamaq” lazımdır. Siyasilərin bir qismi xaricə qaçırsa, digərləri nəyinsə müqabilində maraqlarından geri çəkilirsə, o zaman hakimiyyəti niyə günahlandırırıq? Sən mübarizə apara bilmirsənsə, demək öz qüsurlarını da görməlisən. Azərbaycan hakimiyyətinin nöqsanlarını istənilən şəxs tənqid edə bilər. Amma hakimiyyəti, xüsusilə də düşmən qüvvələrin ayağına vermək, onlarla müqayisədə aşağılamaq mülli düşüncəyə, milli maraqlara tam ziddir”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
