Ermənistanda hakimiyyət və müxalifət arasında ziddiyyətlərin daha da dərinləşməsi, cəmiyyətdə vətəndaş qarşıdurması ehtimalının getdikcə yüksəlməsi müşahidə edilir. Bu ölkənin 9 vilayətində 36 icmaya keçirilən son seçkilərdə bəzi dairələr üzrə müxalifətin qalib gəlməsindən sonra vəziyyətin daha da kəskinləşməsi özünü qabarıq büruzə verir.
Qeyd edək ki, dekabrın 5-i Ermənistanın 9 vilayətində 36 icmasında yerli idarəetmə orqanlarına seçkilər keçirilib. İlkin məlumatlara görə, 36 icmadan 16-da Ermənistanın Baş naziri Nikol Paşinyanın "Vətəndaş müqaviləsi" partiyası 50%-dən çox səs toplayıb. Qalan yerlərdə ya müxalifət, ya da müstəqil namizədlər qalib gəlib. Müxalifət qüvvələri bu seçkilərin nəticələrini əsas götürərək, cəmiyyətdə onlara dəstəyin artdığını iddia edir və bu kontekstdə hakimiyyətə qarşı yeni etiraz aksiyalarına start verməyə hazırlaşır. O da açıq şəkildə bəyan edilir ki, əsas məqsəd etiraz aksiyalarını hakimiyyətə qarşı “ümumxalq üsyanına” çevirməkdir. Ermənistan parlamentinin spikeri Alen Simonyanın cari il noyabrın 16-da təxribat törətmiş və bununla əlaqədar Azərbaycan tərəfindən əsir götürülmüş bir qrup erməni hərbçi ilə bağlı qalmaqallı açıqlamalarından da müxalifət və bu düşərgəyə xidmət edən media vasitələri hakimiyyətə qarşı istifadə etməyə, cəmiyyətdə narazılıq səviyyəsini yüksəltməyə çalışır. Hakimiyyət müxalifətin niyyətinin həyata keçməsinin qarşısını almaq, bu düşərgədən gələn təhdidlərin neytallaşdırılmasına nail olmaq üçün inzibati metodlardan, administrativ resurslardan istifadə edir. Radikal müxalifət təmsilçiləri ilə bağlı atılan addımlar bunun təsdiqidir. Məsələn, sabiq prezident Robert Köçəryana bağlı “Ermənistan” fraksiyasını təmsil edən deputatlardan üçü həbsə atılıb, bəzilərinin isə məhkəmə qaydasında ölkəni tərk etməsinə qadağa qoyulub. Müxalifətin maliyyə dayaqlarının sıradan çıxarılması üçün də müvafiq addımlar atılır. Bu xüsusda əsas hədəf hakimiyyətdə olarkən özlərinə böyük sərvət toplamış keçmiş cinayətkar oliqarxlardır. Bu fonda Ermənistan Baş Prokurorluğu artıq sabiq müdafiə naziri Seyran Ohanyanın, onun həyat yoldaşının əmlakına həbs qoyub. Eyni zamanda prokurorluq eks-prezident Serj Sarkisyanın qardaşı Levon Sarkisyan, onun oğlu və qızı, həmçinin, eks-spiker Qalust Saakyanın oğlu Arman Saakyan. keçmiş ətraf mühit naziri Aram Arutunyan barədə araşdırma başladıb. Sabiq prezidentlər Robert Köçəryan, Serj Sarkisyan, həmçinin bir sıra keçmiş oliqarxlar haqqında da cinayət təqibi davam etdirilir. Müxalif düşərgədə yer alan bəzi şəxslər, əsasən də keçmiş oliqarxlar isə törətdikləri cinayət əməllərinə görə təqibdən yayınmaq üçün ölkədə etiraz aksiyaları təşkil etmək, bu müstəvidə qarşıdurma və ixtişaşlar törətməklə hakimiyyəti qəsb etməyə çalışır. Bu durumda məsələ ilə bağlı “armenianreport” portalı yazır: “Ermənistanda siyasi həyat getdikcə istedadsız aktyorların və dəhşətli rejissorların yaratdığı sonsuz bir tamaşaya çevrilir. Hakimiyyət rəsmiləri və nə vaxtsa hakimiyyətin rəsmisi olan, indi isə ozünü müxalifət kimi qələmə verənlər çox utancverici bir mənzərə yaradıblar. Bəs adi vətəndaş o zaman nə etsin? Pis və dəhşətli arasında seçim etməlidir? Bəli, deyəsən bizim taleyimiz budur - gözümüz hara baxırsa, ora da qaçmaq! Ermənilərə elə gəlirdi ki, onlar fərqlidirlər - fərqli düşüncəyə, fərqli dəyərlərə malikdirlər. Təəssüf ki, bu özünüaldatma idi. İndiki şəraitdə isə erməni vətəndaşı nə etməlidir? Yeganə çıxış yolu ölkədən qaçmaqdır. Təəssüf ki, getdikcə daha çox insan bunu yeganə həll yolu kimi görür”.
Rusiyalı siyasi analitik Aleksandr Razuvayev də məsələyə eyni prizmadan yanaşır. Ekspert “axar.az”a açıqlamasında diqqəti ilk növbədə ona yönəldir ki, Ermənistan ötənilki müharibədə məğlubiyyətin rəsmi tanınmasını bütün gücü ilə uzatmağa çalışır: “Boş xülyalarla yaşayır. Bu, kənardan zəif və o bir qədər də qeyri-adekvat dövlətin mövqeyi kimi görünür. Əslində, bu cür siyasətlə Ermənistan yalnız özünü pis vəziyyətdə qoyur. 2020-ci ildə Qarabağda müharibədə məğlubiyyət ilk növbədə Ermənistan iqtisadiyyatının zəifliyi ilə izah olunur. Ermənistan iqtisadiyyatı xarici amillərdən – beynəlxalq turizm və miqrantlardan gələn puldan çox asılıdır. Bir zamanlar dünyanın hər yerindən zəngin yəhudilər İsrailin uğurlu və çiçəklənən bir ölkəyə çevrilməsi üçün çox işlər gördülər. Lakin Ermənistandan isə hazırda, hətta öz diasporu da üz döndərib. Ancaq bu və ya digər ölkənin həyat səviyyəsi təkcə iqtisadiyyatdan və ÜDM-dən deyil, dövlət siyasətindən asılıdır. Ermənistan üçün Azərbaycan və Türkiyə ilə münasibətləri normallaşdırmaq ən ağıllı və uzaqgörən addımdır. İrəvan qonşuları ilə ticarət yollarını, logistika kilidini maksimal dərəcədə geniş açmalı olduğu dönəmdə təxribata əl atır. Bu heç bir çərçivəyə sığmayan nadanlıqdır. Revanş yox, inkişaf haqqında düşünmək lazımdır. Əgər belə olmasa, Ermənistan əbədi olaraq kasıb, acından ölən bir ölkə olaraq qalacaq, oradan bütün ağıllı insanlar çıxıb gedəcəklər. Keçmişlə yaşamaq olmaz. Almaniya 1945-ci ildə hər şeyi itirdi. Lakin savadlı iqtisadi islahatlar nəticəsində bir neçə il ərzində uğurlu və çiçəklənən ölkəyə çevrildi”.
Ramil QULİYEV