Biz həmişə deyəndə ki, ermənilərin əsassız iddiaları əndazəsini aşır, bəlkə də qeyri-millətlər bizə qəribə baxırdılar. Amma 44 günlük müharibədən sonra ermənilərin uydurduqları yalanlara təkcə biz yox, bütün dünya gülür.
Rusiyanın simvollarından biri olan və geniş yayılmış suvenirlərdən biri, rus istehsalı olan oyuncaq növü “Matryoşka”nın “erməni xalqı tərəfindən icad edildiyini” iddia edən ermənilər indi də başqa bir cəfəngiyyatı ortaya atıblar.
Bakıdan köçüb getmiş ermənilər iddia edirlər ki, guya azərbaycanlılara çörək bişirməyi, çörək zavodları, kombinatları açmağın “üsullar”ını ermənilər öyrədiblər. Guya sovet dövründə çörək zavodlarını, kombinatlarını ermənilər “açmasaydılar”, Bakı əhalisi “ac qalardı”. Erməni həyasızlığı sərhədləri o qədər aşıb ki, bu mənasız, əsassız, heç bir məntiqi olmayan iddianı çəkib sosial şəbəkələrdə yerləşdirirlər və bunu dünyaya yaymaq istəyirlər. Bu toplum o qədər həyasızdır ki, az qala özlərini “çörəyin yaradıcısı” kimi qələmə verməkdən çəkinmir. Ömrü boyu o xalqın, bu xalqın, o dövlətin, bu dövlətin əl buyruqçusu olan, bir qarın çörəyə nökərçilik edən ermənilər Bakını “çörəklə təmin etdikləri” iddiasını ortaya atırlar.
Ermənilər unudurlar ki, azərbaycanlılar, türklər ən qədim dövrlərdən çörəkbişirmə texnologiyasına sahib olublar və Azərbaycanda çörəyin ən müxtəlif növləri var. Araşdırmalar göstərir ki, Azərbaycanda da aparılan arxeoloji qazıntılar zamanı aşkarlanan daşlaşmış buğda növləri eramızdan əvvəl 6-7 minilliyə aid edilir. Bu müqəddəs nemətə ehtiram həm folklorda, həm də ədəbiyyatda öz əksini daim tapıb.
Azərbaycanda müxtəlif çörək növləri bişirilir: təndir çörəyi, lavaş (yuxa, yayma), fətir, nazik, qalın, kətə, mayasız çörək (cır çörək) – xörəkli çörəyi, bəyim çörəyi, qoz çörəyi, badam çörəyi, ləzgi çörəyi, dağlı çörəyi, Dərnəgül çörəyi və sair.
“...dünyanı özlərinə güldürürlər”
Siyasi şərhçi Azər Həsrət hesab edir ki, keçmişdə Bakıda yaşamış bəzi ermənilərin bu çürük iddiasına gülməmək mümkünsüzdür. “Təbii ki, belə cəfəng iddialara ancaq gülüb keçmək olar. Çünki, birincisi, buğdanın əkilib-becərilməsi, buğdanın üyüdülərək un halına gətirilməsi, ondan çörəyin hazırlanması neçə minillik tarixə malik bir hadisədir. Bilirik ki, azərbaycanlılar da daxil olmaqla, bütün türklər də minillərdir buğda əkib-becərməklə məşğuldur və çörək istehsalı ənənələrinə sahibdirlər. Məlum olduğu kimi, çörəyin ərsəyə gəlməsi bir neçə proses keçir. Buğda əkilir, biçilir, üyüdülür, un halına gətirilir, xəmir yoğrulur, sonra isə çörək bişirilir. Belə bir təqdirdə durub ermənilərin “azərbaycanlılara çörək bişirməyi biz öyrətdik” deməsi xəstə təfəkkürün və təxəyyülün məhsulundan başqa bir şey deyil. Yəni, əslində, ermənilər bu cür iddialar irəli sürməklə və onları yaymaqla dünyanı özlərinə güldürürlər. Çünki dünyada ağlı başında olan heç bir xalq, heç bir insan bu cür cəfəng iddialara nə inanar, nə aldanar, nə də ciddiyə alar. Hesab edirəm ki, ermənilər belə paylaşımları nə qədər çox etsələr, bir o qədər bizim xeyrimizədir. Ona görə ki, dünyada bir daha ermənilərin ciddi millət olmadığını, xəstə təfəkkürün sahibi olduqlarını görəcəklər”.
A.Həsrətin sözlərinə görə, ermənilər istənilən məsələdə hər şeyi öz adlarına çıxırlar, indi də “çörək bişirməyi biz öyrətmişik” cəfəngiyyatını ortaya atırlar. A.Həsrət hesab edir ki, bu iddiaya yalnız biz deyil, dünya da gülüb keçər.
İradə SARIYEVA
