ABŞ prezidenti Donald Tramp öyünərək "Kuba rejiminin süqut etmək üzrə olduğunu" proqnozlaşdırır. "El Pais" qəzetinin yazdığına görə, bu proqnozda o, tək deyil. Bu proqnoz Vaşinqtonun 66 illik təzyiqindən, Soyuq Müharibənin bitməsindən, 12 ABŞ prezidentinin hakimiyyətindən və rejimin yaşamasının mümkünsüzlüyü ilə bağlı özünü göstərən çoxsaylı əlamətlərdən sonra gəlir. Lakin 2026-cı ildə bir fərq var: Ağ Ev üçün kommunist rejiminin devrilməsi, dövlət katibi Marko Rubionun Kuba mənşəli olması səbəbindən demək olar ki, şəxsi xarakter də daşıyır.
Hazırda Nikolas Maduronun qaçırılmasından cəsarətlənən Vaşinqton bütün diqqətini Kubada "rejimin devrilməsinə" yönəldib. Neft blokadası bu təzyiqin yalnız bir elementidir. Karib ölkəsi üçün bu, pis əlamətdir. Kuba hazırda həssasdır və təkcə enerji mühasirəsi və yaşadığı xroniki iqtisadi böhran səbəbindən deyil . Kubanın qlobal solçu elitalara və eyni düşüncəli hökumətlərə keçmiş təsiri artıq əvvəlki kimi deyil. Misal üçün, onun Braziliyadakı müttəfiqi geri çəkilir. Prezident Luis İnasio Lula da Silva ABŞ-ın adanı blokadaya almasını qınamaqla kifayətlənib. İspaniya hökuməti də heç bir cavab və ya tədbir təklif etməyib. Təkcə Rusiya çox az miqdarda olsa da, humanitar yardım çatdırıb. Kubanın xarici işlər naziri Bruno Rodriges Parrillanın ötən həftə Pekinə səfəri yalnız xoş sözlərlə başa çatıb. Sadə dillə desək, Havananın artıq Trampa qarşı çıxmaq istəyən müttəfiqləri yoxdur. Rusiy da bu ölkəni müdafiə etmir.
Trampın hakimiyyətə qayıdışı, BMT-dən başlayaraq çoxtərəfliliyin və beynəlxalq təşkilatların tənəzzülə uğradığı yeni bir beynəlxalq nizamı ortaya qoyub. Bu yeni dünyada Kubanın rolu daha dağınıq və təcrid olunmuş hala gəlib. Meksika, Çili və Rusiya indi ona kömək edən azsaylı ölkələr arasındadır, amma yalnız sözdə Trampın adanı mühasirəyə almasını açıq şəkildə pisləyirlər. "El Pais" yazır: "Kubanın ənənəvi müttəfiqlərinin yeni dünya vəziyyəti qarşısında acizliyini və ABŞ-ın sözdə Donro Doktrinasını tətbiq etmək əzmini qəbul etmək lazımdır". Azadlıq adası hazırda enerji fəlakətinin artıq yaxınlaşdığı "xüsusi bir dövrə" doğru irəliləyir. Bu, Havananı tam dəstəkləyən SSRİ-nin dağılmasından dərhal sonra baş verənlərdən daha pis olacaq: "Hər halda, qısamüddətli variantlar Kuba hökuməti üçün son dərəcə cəlbedici deyil: ya seçkilər keçirmək kimi hakimiyyətin mövcudluğunu açıq şəkildə təhdid edən tədbirlərlə Vaşinqtona güzəştə gedəcək, ya da qonşusu tərəfindən qəsdən törədilən böyük miqyaslı humanitar böhranla üzləşəcək".
Nahid SALAYEV
