ABŞ-ın Dövlət katibi Entoni Blinkenin Azərbaycanla Ermənistan arasındakı problemləri “aradan qaldırmaq” məqsədilə bu məsələlərlə “şəxsən məşğul olacağam” - öhdəliyi götürməsi bizə yaxşı heç nə vəd etmir. Bu o deməkdir ki, ABŞ bundan sonra daha böyük enerji ilə ilk növbədə Qarabağa ən yüksək status vermək istiqamətində fəallığını artıracaq və bu işlə Dövlət katibi şəxsən məşğul olacaq.
ABŞ-ın bu məsələyə münasibəti ötən ilin fevralında Pentaqonun kolleclərinin birində keçirilən müzakirələrdə ortaya qoyulmuşdu və Azərbaycan üçün “Deyton sazişi” hazırlamaq təklif olunmuşdu. Deytondakı hərbi bazada 3 həftə “girov” saxlanıldıqdan sonra münaqişə vəziyyətində olan liderlərin imzaladıqları və Bosniya-Hersoqovinanı şikəst dövlətə çevirən sazişin bizə uyğun variantını hazırlamaq hələ də ABŞ-ın əsas məqsədi olaraq qalır. Bu məqsədlə Minsk qrupunu “dövriyyədə” saxlamağa çalışır, qatı düşməni Rusiya ilə belə işləməyə hazır olduqlarını bildirirlər.
Minsk qrupunun ABŞ-dan olan həmsədri F.Rikerin regiona uzunmüddətli səfəri və Azərbaycan prezidenti ilə apardığı danışıqlar da bu məqsədə xidmət edir. Bu addımlar Ermənistanı Qarabağda separatçılıq planlarından imtina etməməyə, revanşist siyasət aparmağa şirnikləndirir. ABŞ Bakıdakı səfirini israrla Şuşaya getməyə qoymur və bununla separatçılara işarə verir ki, Şuşanı, Hadrutu oyuncaq qurum olan “dağlıq qarabağ respublikası”nın tərkibinə qaytarıb ona ən yüksək status vermək imkanları qalmaqdadır və ermənilər ümidlərini itirib ruhdan düşməməlidirlər.
Separatçı-qulduru - saxta “xin” başçısı David Babayana viza verib Konqresə çağırılması, bu azmış kimi Nensi Pelosinin İrəvana gedərək, qızışdırıcı bəyanatlar verməsi də erməniləri şirnikləndirmək, onları qızışdırmaq məqsədi ilə edilib.
Bütün bunlardan sonra ABŞ-ın diplomatik fəaliyyətinin səmimiliyinə inanmaq təbii ki, qeyri-mümkündür. ABŞ regionu nəzarətə götürmək üçün guya hamını qane edəcək yollar axtarır, əslində isə ermənipərəst mövqe tutmaqda davam edir. Bu ölkədə erməni lobbisi çox güclüdür və daim seçkilərdə qələbə barədə düşünən “siyasətçilər” onlara xoş olacaq işlər görməyə çalışırlar. Ermənistanın ABŞ üçün nədən bu qədər əziz olmasının əsas səbəbi budur. Bu baxımdan, ABŞ rəsmilərinin fəallaşmasından, onların vasitəçiliyi ilə aparılan danışıqlardan yaxşı bir nəticə gözləmək mümkünsüzdür.
Abutalıb SƏMƏDOV