Putin Əliyev və Paşinyanla telefon əlaqəsi saxlayıb. Bildirilir ki, tərəflər Qarabağdakı vəziyyəti müzakirə edib, 10 noyabr, 11 yanvar və 26 noyabr üçtərəfli bəyanatların bütün müddəalarının ardıcıl həyata keçirilməsinin vacibliyini təsdiqləyiblər.
Putinin məhz belə məqamda hər iki ölkə başçısına zəng etməsi təsadüf sayıla bilməz. Bunun əsas səbəbi Əliyev və Paşinyanın aprelin 6-da Bresseldə Şarl Mişelin vasitəçiliyi ilə görüşməsidir.
Rusiya Qarabağda baş verən son hadisələrin də Qərb masasında müzakirə edilməsində maraqlı deyil. Çünki bunun üçün razılaşmaların icrasında irəliləyiş olmalı, xüsusilə Qarabağda gərginliyə səbəb olan 4-cü bənd (erməni silahlı dəstələrinin çıxarılması) yerinə yetirilməlidir. 4-cü bənd həm də 11 yanvar və 26 noyabr razılaşmalarının icrası önündə əsas əngəldir.
Rusiya, xüsusilə Ukraynadakı müharibədən sonra Qərb cəbhəsində təşkil edilən belə görüşləri Cənubi Qafqazda əsas vasitəçi roluna risqli hesab edir və görüşdən öncə tərəflərin onun vasitəçiliyinə sadiqliyini yoxlayır.
Politoloq Rəşad Bayramov “Bakı-Xəbər”ə bildirdi ki, Avropa İttifaqının Azərbaycan və Ermənistan rəhbərlərinin Brüsseldə danışıqlar aparmaq təklifindən Rusiyanın narahatlığı hiss edilir: “Çünki bu təklifə qədər regionda aparıcı rol Rusiyaya məxsus idi, vasitəçiliyi əsasən bu ölkə edirdi. İndi Brüsselin müəyyən təşəbbüslər göstərməsi Rusiya tərəfindən xoş qarşılanmır. Rusiya rəhbərlərinin telefon danışığı təşəbbüsünün Brüssel görüşü haqqında məlumatın ortaya çıxmasından sonra baş verməsi bu ehtimalları təsdiqləmiş olur. Moskva prosesin öz nəzarətindən çıxmasını istəmir və belə məsələlərə aqressiv yanaşır.
Putin demək istəyir ki, əsas məsələləri Rusiya həll edir. Nə Amerika, nə də Avropa Birliyi gəlib burada nizam yarada bilər. Hətta Brüsseldə hansısa razılaşmalar olsa belə, Rusiya əsas qüvvə kimi nəzərə alınmağı tələb edəcək. Bu olmasa, prosesi sabotaj edəcək.
Paşinyan görüş öncəsi daha loyal təkliflərlə çıxış edərək bəyan edir ki, münaqişə qısa zamanda bitməli, tez bir zamanda danışıqlara başlamalıyıq. Bu isə ondan xəbər verir ki, Paşinyan prosesin uzanmasının Ermənistana zərərli olduğunu başa düşür. Amma ənənəvi erməni xislətindən irəli gələrək, o da prosesin maksimum dərəcədə Ermənistanın maraqlarının nəzərə alınması fonunda bitməsini istəyir. Görünür, İrəvan görüşün Brüsseldə keçirilməsindən cürətlənərək özünə sərf edən hansısa tələblərin həyata keçməsində israrlı olacaq. Məsələn, mədəni muxtariyyət məsələsini qaldıra bilər. Amma Azərbaycan tərəfi dəfələrlə qeyd edib ki, status məsələsi artıq müzakirə predmeti deyil. Bu baxımdan da Brüseldə ciddi nəticənin əldə olunacağı real görünmür”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
