Azərbaycanın 4 şəhərində və bir rayonunda keçən həftənin sonunda tətbiq edilən ikigünlük sərt karantin rejimi vətəndaşların həm nümunəvi, həm də qeyri-nümunəvi davranışları ilə yadda qaldı.
Ötən həftənin ortalarında sözügedən rayon və şəhərlərdə tətbiq ediləcək ikigünlük sosial təcrid barədə qərar açıqlanan kimi, bir çox vətəndaş supermarketlərə üz tutdu.
Həmin günlərin ən yaddaqalan xoşagəlməz mənzərələrindən biri vətəndaşların normadan artıq çörək alıb evlərinə daşıması ilə bağlı oldu. Sanki belə təsəvvür yaranırdı ki, guya karantin rejimi heç zaman bitməyəcək və əhali “acından öləcək”.
Məlumdur ki, hətta bir çox supermarketlərdə ucu-bucağı görünməyən çörək növbələri yaşandı və hətta 20-30, bəzən daha artıq çörək alıb kisələrlə evlərinə daşıyanlar da oldu. Amma gəlin görək, vətəndaşlarımızın çörək israfçılığı nə ilə nəticələndi? Sirr deyil ki, bəzi vətəndaşlar onların ucbatından çörək ala bilmədilər, ya evdə çörək bişirdilər, ya da polis tərəfindən çörəklə təmin olundular. Həftəsonu karantin rejimi bitdikdən sonra isə vətəndaşların mağazalardan daşıdığı çörəkləri çox təəssüf ki, qalaq-qalaq zibilliklərdə gördük. Çörəyin bütöv şəkildə zibilliyə atılması nə deməkdir? Bir vətəndaşın bu cür israfçılığa yol verməsi həm mənəvi, həm maddi, həm də digər baxımlardan yolverilməz olsa da, bu acı mənzərəni yaşamalı olduq.
“Vətəndaşlarımız çörək israfçılığından hərtərəfli nəticə çıxarmalıdırlar”
Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, tədiqatçı-alim Qiymət Məhərrəmli “Bakı-Xəbər”ə bildirdi ki, çörəyə qarşı bu münasibət normal hal sayıla bilməz. Azərbaycan xalqının keçən əsrin 90-cı illərinin əvvəllərində çörəklə imtahana çəkildiyini xatırladan Q.Məhərrəmlinin sözlərinə görə, o vaxt 300-500 qramlıq çörək əldə etmək üçün insanlar saatlarla çörək mağazalarının, çörəkbişirmə sexlərinin qarşısında növbədə dayanırdılar. Bunun bəzi vətəndaşlar üçün dərs olmadığını deyən Q.Məhərrəmlinin sözlərinə görə, çörəyin əlçatanlığı tam olaraq dövlət tərəfindən təmin edildikdən və kifayət qədər bolluq yaradıldıqdan sonra vətəndaşların çörəyə sayğısı sanki azaldı. “Bu gün zibilliklərə atılan çörək qalıqlarını müşahidə etdikcə ürəyim ağırıyır. Çox təəssüf ki, bir sıra vətəndaşların çörəyə münasibəti bu cürdür. Pul verib yeyə biləcəyi normadan artıq çörək alır, amma çörək köhnəldikdən sonra onu istifadə etmək əvəzinə, zibilliklərə atırlar. Bizim bütün zibilliklərdə ən çox müşahidə edilən “tullantı” məhz çörəkdir. Niyə, hansı səbəbə? Biz çörəyin qədrini başqa xalqlardan daha çox bilməliyik. Bu həm mənəvi məsələdir, həm də biz keçən əsrin 90-cı illərinin əvvəllərində çörək böhranı ilə üzləşmişik, o çətin günləri yaşamışıq. Amma bu gün o çətinliklər yoxdur, ölkəmizdə çörək bolluğudur, amma bu bolluqda da israfçılığa yol verənlər var. İkigünlük həftəsonu karantin rejimi müddətində o qədər çörəyin alınmasına nə ehtiyac vardı ki, sonra da çörəyi “tullantı” kimi zibilliyə atırlar. Dövlət karantin rejimi elan edirsə, bütün variantları təhlil edir və vətəndaşın xeyrinə qərar verir. Hesab edirəm ki, çörək israfçılığına maddi və mənəvi baxımdan haqq qazandırmaq olmaz və çörəyin zibilliyə atılması isə böyük mənəvi cinayətdir”.
Q.Məhərrəmli vurğuladı ki, vətəndaşların ikigünlük sosial izolyasiyaya cəlb edilməsi, onların evdə qalması virusun yayılmasının azalması deməkdir və bütün vətəndaşlar bunu nəzərə almalıdır. “Düşünürəm ki, vətəndaşlar çörəyə yalnız qarnını doyuracaq bir qida vasitəsi kimi baxmamalıdır, ona müqəddəs and yeri kimi yanaşmalı, onun mənəvi qiymətini bilməlidirlər. Vətəndaşlarımız çörək israfçılığından hərtərəfli nəticə çıxarmalıdırlar. Çörəyə münasibət ulu babalarımızın ona verdiyi dəyər kimi qəbul edilməlidir” - deyə Q.Məhərrəmli qeyd etdi.
İradə SARIYEVA
