Ermənistanda faşizm ideologiyasının, etnik təmizləmə və terrorizmin dövlət siyasətinə çevrildiyini təsdiqləyən faktlar saysız-hesabsızdır.
Bu faktların çoxluğu fonunda dünya birliyi tərəfindən işğalçı dövlətə hələ də hansısa bir təzyiqin göstərilməməsi Ermənistan hakimiyyətinin gündən-günə daha da ərköyünləşməsinə, ən əsası, bu istiqamətdə üzə çıxan yeni faktlardan zərrə qədər də narahat olmamasına, əksinə, nasizmi əməli işdə dəstəkləməsi kimi məqamların açıq-aşkar nümayişinə səbəb olur. Son illərdə işğalçı Ermənistanın mərkəzində və digər bölgələrində faşist cani - “Njde” ləqəbli Qaregin Ter-Arutyunyana heykəlin qoyulması faşizmə olan rəğbətin bariz nümunəsidir. Prezident İlham Əliyev istər beynəlxalq səviyyəli tədbirlərdə, istərsə də dünyanın nüfuzlu mətbu orqanlarına verdiyi müsahibələrdə daim bu məsələyə xüsusi diqqət çəkir. İlham Əliyev ötən il “Valday” Beynəlxalq Diskussiya Klubunun XVI illik toplantısında, eləcə də MDB Dövlət Başçıları Şurasının Aşqabad Sammitində çıxışı zamanı diqqəti ermənilərə ünvanladığı tutarlı faktlara yönəldib. Türkmənistanın paytaxtı Aşqabad şəhərində MDB Dövlət Başçıları Şurasının Sammitində İlham Əliyev işğalçı Ermənistanın faşist ideologiyasını dövlət siyasətinə çevirdiyini bir daha dünyaya bəyan etdi. İlham Əliyevin Aşqabad Sammitində söylədiyi faktlar Nikol Paşinyanın bu canini müdafiə etməsini xatırlamağı zərurətə çevirir. O, Njdenin həbs düşərgəsində olmasını belə əsaslandırmışdı ki, Soljenitsın da həbs düşərgəsində olub. Sonra isə daha bir uğursuz misal çəkərək, Molotovla Ribbentropun görüşməsinə işarə edib. Təbiidir ki, belə müqayisələr heç bir məntiqə sığmır. Dövlət başçımız həmin çıxışında Soljenitsını faşistlərin əlaltısı ilə müqayisə etməyin uğursuz cəhd olduğunu bəyan etdi.
Bu günlərdə isə faşist damğasını üzərlərindən atmaq üçün Paşinyan növbəti uğursuz cəhdini edib. Bu dəfə Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin qurucusu Məhəmməd Əmin Rəsulzadə barəsində əsassız ifadələr işlədib və həmin tarixi şəxsiyyətin nasistlərlə əməkdaşlıq etdiyini bildirib. İkinci Dünya müharibəsi ilə bağlı tarixi öyrənən hər bir kəsə aydındır ki, M.Ə. Rəsulzadə faşist Almaniyası ilə heç bir vaxt əməkdaşlıq etməyib. İkinci Dünya müharibəsi və M.Ə. Rəsulzadənin fəaliyyəti ilə bağlı aparılan araşdırmalar onu deməyə əsas verir ki, Azərbaycan legionunun nümayəndələri ona Hitlerlə əməkdaşlıq təklif etsələr də, o bundan imtina edib.
Ermənistan baş naziri Nikol Paşinyan nasist cinayətkarı Qaregin Njdeni qorumaq üçün onu Vyaçeslav Molotov kimi sovet siyasətçisi ilə müqayisə etməyə çalışdığı zaman da tarixi saxtalaşdırma ilə məşğul olur. Paşinyanın arqumenti Molotov-Ribbentrop Paktı barədədir.
Xatırladaq ki, bu Pakt Avropada müharibənin və Almaniyanın Sovet İttifaqına daha əvvəldən hücum etməsinin qarşısını almaq məqsədi daşıyırdı. SSRİ bu müqaviləni Hitler Almaniyasına qarşı Avropada kollektiv müdafiə sistemi yaratmaq cəhdinin, ilk növbədə Fransa və Böyük Britaniyanın hakim dairələrinin mövqeyinə görə, uğursuz olmasından sonra imzalamışdı. İndi elə çıxır ki, Paşinyan satqınını qorumaq üçün antisovet, anti-Rusiya həmlələri edir. Qaregin Njde Hitlerin birbaşa havadarıdır. Buna görə onu təmizə çıxarmaq üçün, xüsusən də Ermənistanın ən yüksək vəzifəli şəxsi tərəfindən edilən cəhdlər siyasi əxlaqsızlıqdır. 1941-ci ildə Moskvanın müdafiəsində də hərbi xidmətləri olan general Vlasov Hitlerlə əməkdaşlıq etdiyinə görə dövlət cinayətkarı elan edildi və Sovet hərbi tribunalının əmri ilə tutularaq asıldı. Njdeni də eyni aqibət gözləyirdi. Njde yalnız ona hökm oxunarkən Sovet İttifaqında ölüm cəzasına moratorium tətbiq olunduğuna görə 25 il həbs cəzası aldı və asılmaqdan canını qurtara bildi.
Politoloq Qabil Hüseynli də bildirir ki, Paşinyanın Məhəmməd Əmin Rəsulzadə barədə dedikləri iftiradır:“Rəsulzadə mühacir həyatı yaşayıb və buna görə də Almaniyada olub. Biz bunu nəinki danırıq, əksinə, təsdiqləyirik. AXC-nin süqutundan sonra digər dövlət başçıları kimi o da mühacirətə yollanmışdı. Lakin Rəsulzadə Hitlerlə heç vaxt görüşməyib. Əslində, bu məsələdə Hitlerin Rəsulzadəyə olan marağı və Rəsulzadənin faşistlərə olan görüşünü qeyd etmək lazımdır. Rəsulzadənin Almaniyaya gəlməsi Hitlerə bəlli idi. O, Rəsulzadədən SSRİ işğalı və bu yolda Bakı neftini ələ keçirmək üçün istifadə etməyə çalışırdı. Rəsulzadənin Almaniyaya gəlməsində isə məqsədi tam fərqli idi. Rəsulzadə almanların çox sayda azərbaycanlını əsir aldıqlarını və onları yəhudi zənn edib, toplu şəkildə qırdığını eşitmişdi. Onu da qeyd edim ki, almanlar üçün qarşısındakının sünnətli olması yəhudi olduğunu isbat etmək üçün kifayət idi. Lakin bu adət müsəlmanlarda da vardı. Rəsulzadə bu səhvi aradan qaldırmaq üçün almanlarla danışıqlara girdi. Ondan azərbaycanlıları ayağa qaldırmaq və müstəqillik uğrunda almanlara dəstək verməsi ilə bağlı çağırış etməsini istəsələr də, Rəsulzadə imtina edib. Məhz bundan sonra almanlar Rəsulzadəni “arzuolunmaz şəxs” elan edərək, Almaniyadan Türkiyəyə deportasiya ediblər”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
