Gəncə Apellyasiya Məhkəməsində "Tərtər işi" üzrə həbs edilmiş 11 nəfərlə bağlı apellyasiya şikayətinə baxılıb. Trend-in məlumatına görə, hakim Teyyub Muxtarovun sədrliyi ilə keçirilən iclasda qərar elan olunub.
Məhkəmənin qərarı ilə, Tərtrər Hərbi Məhkəməsinin qərarı ləğv olunub, 11 nəfərin işi yenidən baxılması üçün Gəncə Hərbi Məhkəməsinə göndərilib.
Vəkillərin təqsirləndirilən şəxslərin ev dustalığına buraxılması barədə vəsatətləri təmin olunmayıb.
Qeyd edək ki, bir müddət əvvəl Ali Məhkəmənin Plenumunda "Tərtər işi" çərçivəsində həbs edilmiş 18 nəfərin işinə baxılıb.
Xatırladaq ki, Azərbaycan Respublikası Müdafiə Nazirliyinin Tərtər, Ağdam, Beyləqan rayonları istiqamətində yerləşən hərbi hissələrində xidmət edən bəzi hərbi qulluqçuların qanunazidd əməlləri ilə əlaqədar 2017-ci ilin may-iyun ayları ərzində həmin bölmələrin və digər hərbi hissələrin bir qrup hərbi qulluqçusunun cinayət-prosessual qanunvericiliyin tələblərinə zidd olaraq müvafiq səlahiyyətlərə malik olmadıqları halda qanunsuzluqlar törətməkdə şübhəli hesab etdikləri şəxsləri sorğulama prosesinə cəlb edib onlara fiziki və psixi zor tətbiq etməklə zərərçəkmiş şəxslərin ölümünə və digər ağır nəticələrə səbəb olan işgəncəyə, qeyri-insani və ləyaqəti alçaldan rəftara məruz qoymaları faktları ilə əlaqədar cinayət işləri üzrə icraat təzələnmiş və Azərbaycan Respublikasının Baş prokurorunun birinci müavini tərəfindən prosessual rəhbərliyi həyata keçirilən istintaq qrupu tərəfindən 16 dekabr 2021-ci il tarixdən bütün istiqamətlər üzrə intensiv istintaq hərəkətləri aparılmaqdadır.
Buradan belə nəticə çıxarmaq olar ki, barələrində çıxarılan hökm ləğv edilən təqsirləndirələnlərlə bağlı bəraətin veriləcəyi gözlənilir. Çünki bundan əvvəl belə presidentlər olub. Bəs, bu cür ədalətsiz hökm çıxaran məhkəmə hakimləri hansı məsuliyyət daşıyırlar?
Hüquqşunas Şəmsəddin Əliyev “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, məhkəmə hakimlərinin bu məsələdə məsuliyyəti var: “Hüquqi məntiq belə deməyə əsas verir ki, bəraətverici məhkəmə aktları ilə məhkumun azadlığa buraxılması çox sevindirici haldır. Son illərdə bəraət instituta Azərbaycan hüquq - mühafizə orqanları tərəfindən işlənilməyə başlayıb. Mən düşünürəm ki, həm vəkillərin əsaslandırılmış təqdimatları əsasında hakimləri işə baxırlar və sağ olsunlar hakimlər də sosial ədalətin bərpası istiqamətində öz nöqtələrini qoyurlar. Bu ciddi məsələdir. Azərbaycan dövlətinin son zamanlar hüquqi islahatların aparılması istiqamətində sosial ədalətin bərpası sahəsində dövlətin siyasi kursunun canlı təzahürüdür. Bu siyasət formalaşır və müəyyən qaydada özündə cəsarət tapan subyektlər, hakimlər, vəkillər, dövlət ittihamçıları bəraətverici hökmlərin çıxarılması ilə razılaşırlar. Amma bir sual yaranır. Bu yaxınlarda hətta təqsirləndirən şəxsin vəkili də toxunub bu məsələyə. Hökm bəraətvericilik qüvvəsini alandan sonra zərərçəkənin mənəvi və maddi ziyanının ödənməsi ilə bağlı addımlar atılacaq. Amma, burda daha çox 8 il, yaxud 8 ay, aylar, illərlə cəzasını çəkən Azərbaycan vətəndaşlarının istintaqını aparan subyektlərin cəzası nə dərəcədədir? Düşünürəm, bu məsələdə diqqət çəkilməlidir ki, məsələ hüquqi baxımdan Məhkəmə Hüquq Şurası tərəfindən intizam icraatı qaydasında dəqiq və çevik araşdırılmalıdır. Bu nöqsanlara yol verən hakimlərə görk olar. Əks təqdirdə cəzasızlıq baş alıb gedəcək. Özəl hüquqi institutları bitirən, təkmili biliyə malik olmayan hakimlərimiz var ki, daha çox özəl və ya sifarişli maraqlara üstünlük verib Azərbaycan vətəndaşını heç bir əsas olmadan azadlıqdan məhrum edirlər. Sonra zaman sübut edir ki, bu insanların heç bir günahı yoxdur. Ona görə də, bəraətverici əsaslarla hökmlərin elan olunması artıq gündəmdədir və bununla bağlı artım da müşahidə edilir. Bu, Azərbaycan cəmiyyətinin hüquqi baxımdan inkişafının canlı təzahürüdür. Buna sevinmək lazımdır. Amma, təbii ki, əssasız hökmlər, qərarlar qəbul edən istintaq orqanlarının subyektləri və məhkəmə hakimləri də mütləq mənada öz cəzalarını almalıdırlar. Onların qəbul etdiyi aktlarda vəzifədən sui- istifadə, səhlənkarlıq faktları varsa, bu, hüquqi məsuliyyətin başqa növü istiqamətində öz həllini tapmalıdır ki, cəmiyyətə və digər qurumlara dərs olsun”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ