XXI əsr olmasına baxmayaraq, hələ də Azərbaycanın bəzi ali məktəblərində Sovet dövründən qalma metodla auditoriyaya daxil olan müəllimlərə təsadüf etmək olar. Tələbələr də şikayət edirlər ki, bəzi universitetlərdə bəzi müəllimlər hələ də tələbələrə köhnə qaydada mühazirə yazdırırlar.
Onlar vurğulayırlar ki, halbuki belə olmalı deyil. Müəllim öz mühazirəsini elektron qaydada tələbəyə göndərməlidir, tapşırıqlarını da o şəkildə qeyd etməlidir. Tələbə müəllimin göndərdiyi tezislərdən, istiqamətdən bəhrələnməlidir.
Köhnə üsulla mühazirələri yazdırmağın nə əhəmiyyəti var? Bu müəllimlər öz üzərlərində niyə işləmirlər? Belələri tələbəyə hansı yenilik öyrədə bilər? Hətta bəzilərinin dəftəri 30 ildən qalıb...
Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, dosent Vüsalə Ağabəyli “Bakı-Xəbər”ə şərhində “mən şəxsən üç universitetdə yaxından fəaliyyət göstərirəm, hər birində müxtəlif fənlər tədris edirəm. Əsas iş yerim olan Azərbaycan Dillər Universitetində ümumiyyətlə mühazirə dərsləri yoxdur, praktik və seminar dərslərdir, tələbə yönümlü tədris prosesi aparılır. Fəaliyyət göstərdiyim İqtisadiyyat və Pedaqoji Universitetlərdə isə müharizə mətnləri tələbələrə elektron formada təqdim edilir.
Saralmış mühazirə vərəqlərinin dövrü əslində çoxdan bitmiş olmalıydı. Son pandemiya dövrü məcburiyyəti bütün müəllimləri texniki vəsaitlərdən istifadəyə sövq etdi. Əgər bununla yanaşı, hələ də interaktiv dərs metodlarını kənarda qoyub, saralmış vərəqlərdən əl çəkməyən müəllimlər varsa, şiddətlə qınayıram”-deyə bildirdi.
V.Ağabəylinin sözlərinə görə, ümumiyyətlə, informasiya hər yerdə var. “Keçmişdə kitab əldə etmək olmurdu, buna görə də müəllim tələbələrə mühazirə yazdırmaqla informasiya ötürürdü. İndi buna ehtiyac yoxdur. Həm kitablar, dərs vəsaitləri boldur, həm də internet informasiya ilə doludur. Tələbəyə pedaqoq lazımdır, cəmiyyətə pedaqoq lazımdır, saralmış kağızda arxivdə qalan informasiya yox”-deyə V.Ağabəyli qeyd etdi.
Leyla QARAXANLI
