“Qışın soyuğunda, gərginlik içində Polşa sərhədində qaldığımız 15 saat müddətində bizimlə heç kəs maraqlanmadı”
“Fevral ayının 12-dən rəhbərlik etdiyim İSBAM-ın üç nəfərlik nümayəndə heyəti Azərbaycan Respublikası Prezidenti yanında QHT-lərə Dövlət Dəstəyi Agentliyinin maliyyə dəstəyilə həyata keçirilən “Xocalı-30” layihəsi çərçivəsində Ukrayna Respublikasında səfərdədir. Biz Kiyevdə, Nikoloyev və Xarkov şəhərlərində Xocalı soyqırımı ilə bağlı bir sıra tədbirlər keçirdik. Sonuncu tədbirimiz fevralın 25-i və 26-da Dnepropetrovsk şəhərində olmalı idi. Amma çox təəssüflər olsun ki, müharibə başladı və müharibə dönəmində mən və əməkdaşlarımız Azərbaycanın Xarkov şəhərindəki Fəxri Konsulluğunda qaldıq və fəaliyyətimizi konsulluqda davam etdirdik. Azərbaycan vətəndaşlarına, insanlarımıza həm təxliyə olunmaqları, həm onların düzgün informasiyalarla təmin olunmaqları, həm də Azərbaycana düzgün məlumatların çatdırılması, tələbələrimizin hadisələrlə bağlı məlumatlandırılması, maarifləndirilməsi sahəsində dəstək göstərdik. Biz Azərbaycanın Xarkovdakı Fəxri konsulu Əfqan Salmanovla çiyin-çiyinə faəliyyət göstərdik, əlimizdən gələni etdik. Şiddətli döyüşlər zamanı biz 5 gün Fəxri Konsulluqda qaldıq. Amma sonra Xarkovda vəziyyət nəzarətdən çıxdığı üçün oranı tərk etdik. Çox təəssüflər olsun ki, Xarkov kimi gözəl şəhəri rus qoşunları darmadağın edib. Biz Xarkovdan çıxdıq və özümüzlə xeyli sayda azərbaycanlı tələbəni də çıxardıq. Hazırda da Xarkovdan Moldova və Lvov istiqamətinə qatarla təxliyə davam edir. Təəssüflər olsun ki, Polşa sərhədində 15 saata yaxın qaldıq. Dünən səhər saat 7-də Polşa sərhədçiləri qapıları açdılar, bizi içəri buraxdılar. Amma qışın soyuğunda, gərginlik içində Polşa sərhədində qaldığımız 15 saat müddətində bizimlə heç kəs maraqlanmadı”.
Bunu “Bakı-Xəbər”ə Ukraynadan təxliyə olunan Azərbaycan vətəndaşlarının Polşada yaşadığı problemlər barədə danışarkən İSBAM sədri Samir Adıgözəlli bildirib. S.Adıgözəlli deyir ki, Polşa dövləti açıq qapı elan edibsə, gərək insanların bu qədər incidilməsinə yol verməsin: “Orada Azərbaycandan başqa ölkələrin də vətəndaşları vardı. Ukraynadan təxliyə olunan insanlara normal insani münasibətlə yanaşılmalı olduğu halda biz onu görmədik. Şərt təxliyə olunanlara qapıları açmaq deyil, həm də əziyyət çəkmiş insanları normal qarşılamaqdır. Təəəsüflər olsun ki, normal münasibət görə bilmədik. Sərhəd qapılarını açdılar, pasportlarımıza möhür vurdular və sərhəd idarəsindən ayrılan kimi üzərimizə avtomatı dirəyib düz qapıda dayanan avtobusa minməyə məcbur etdilər. Dedilər ki, mütləq bu avtobusa minin, amma bizi hara apardıqlarını demirdilər. Ukraynadan çıxanda bizə başqa cür deyilmişdi. Biz oradan çıxanda bizim dispor təşkilatına, sonra səfirliyimizə gəlməli idik. Onlar bizi orada yerləşdirməli idilər və bizi təşkil olunan çarter reysi ilə ölkəmizə göndərməli idilər. Təəssüflər olsun ki, bizi Azərbaycanın Polşadakı səfirliyindən bir adam qarşılamadı. Halbuki, vətəndaşlarımızı orada qarşılamaq üçün səfirliyin bir nümayəndəsi olmalı idi. Bu insanların hamısı ora hansısa iş üçün gedən insanlardır, yəni gəzməyə, istirahətə gedən insanlar deyildilər. Elə biri mən. Şəxsi işim üçün Ukraynaya gəlməmişdim və ölkəmiz üçün əhəmiyyətli olan bir beynəlxalq layihənin həyata keçirilməsi üçün orada idim. Kimin hansı məqsədlə bura gəlməsindən asılı olmayaraq insanlarımızı səfirlik əməkdaşları qarşılamalı idi. Ukraynadakı səfirimizin fəaliyyəti yartmaz olduğu kimi, digər ölkələrdəki səfirliklərimizin fəaliyyətindən də indiki halda razı qalmaq mümkün deyil...
Bizi 5 saat avtobusda ac-sussuz saxladılar. Ondan sonra 10 saat da Polşa ilə Almaniyanın sərhəd şəhərinə yol gəldik. Həmin müddət ərzində də bizə avtobusda yalnız su verdilər. Polşa polisi özü də bizimlə çox kobud rəftar edirdi, heç bir suala cavab vermirdi. Polşa polisinin rəftarını öz ölkəmə hörmətsizlik hesab edirəm. Məsələ ilə bağlı müraciət etdim. Heç bir nəticə olmadı. Hazırda Almaniya ilə sərhəddəyik. Vəziyyət çox acınacaqlıdır. Camaatı buz kimi bir stadiona salıblar. Bizə bir parça çörək, bir stəkan çay, bir ədəd də sosis veriblər. Bu, insanlara qarşı nə münasibətdir? Türkiyə də qaçqınları qəbul etmişdi. Görün Türkiyə Suriyadan gələn qaçqınları necə qarşılamışdı. Yaxud da Azərbaycana gələn bir qaçqın, bir qonaq heç vaxt belə qarşılana bilməz. Polşa höküməti bizimlə sanki bir əsir kimi davranırdı. Elə bil ki, Ukraynaya o raketləri biz atmışıq, sanki raketlərin altından gələn biz deyilmişik. İndi gözləyirik, görək Almaniya ilə sərhəddə taleymiz necə olacaq, vətənə necə gələcəyik”.
S.Adıgözəlli onu da əlavə etdi ki, Azərbaycanın Polşadakı səfirliyində olan konsulumuz Kamran müəllimlə iki-üç dəfə danışıb: “Kamran müəllimin son sözü belə oldu ki, Polşa hökuməti bu cür qəbul edib. Amma bu söz deyil ki? Heç kəs yerindən durub vətəndaşın qabağına gəlmək istəmir. Belə olmaz. Biz gələndə gördük ki, hansısa bir kiçik ölkənin səfirliyinin əməkdaşları yolda avtobusu saxladılar, onlar öz vətəndaşlarını götürüb apardılar. Heç kəs bizimlə maraqlanmaq istəmir. Bu məsələlər ümumi görüntü yaratmaqla olmaz”.
İradə SARIYEVA
