Medvedyev bu dəfə Trampın Qrenlandiya ilə bağlı iddialarını satirik, istehzalı şəkildə təkrarlayaraq ABŞ prezidentini “tələsməyə çağırıb” ki, adanın Rusiya tərkibinə keçməsi ilə bağlı mümkün səsvermə baş verməsin. Medvedyev Trampı Qrenlandiyanın müvəqqəti prezidenti olmasını ironiya ilə təsvir edib və Trampın sosial şəbəkədə özünü “Venesuelanın müvəqqəti prezidenti” kimi təqdim etdiyi məqamla paralel qoyub. Bu cür tonda verilmiş mesaj xarici siyasətin ciddi dialoqu kimi deyil, daha çox diskurs daxilində rəqib liderin iddialarını yumorla qarşılamaq kimi qəbul edilir.
Bu tip mesajlar adətən iki cəhəti əks etdirə bilər. Birincisi, Medvedyev Rusiya tərəfinin mövqeyini sərtləşdirərək öz siyasi bazasını gücləndirmək və Qərbin, xüsusilə də ABŞ-ın qərarlarının absurd olduğunu göstərmək istəyir. Bununla yanaşı, sözügedən mesaj konkret olaraq diplomatik danışıqlar səviyyəsində irəli sürülməyib, daha çox kommunikasiya strategiyası çərçivəsində diskursu şaxələndirir.
İkincisi, bu, brutal (lağa qoyma) funksiya daşıyan satirik kommunikasiya strategiyasıdır. Siyasi mətnlərin internetdə və sosial media platformalarında çoxşaxəli izləyicilərə çatdırılması üçün tez-tez bu cür ironiya və yumordan istifadə edilir ki, bu da mesajı daha geniş auditoriyaya çatdırsın və rəqib liderin ciddi təşəbbüslərini lağa qoysun. Məqsəd Trampın Qrenlandiya ilə bağlı mövqeyini güclü geosiyasi təşəbbüs kimi deyil, absurd geosiyasi fikr kimi nümayiş etdirməkdir.
Trampın susqunluğu məsələsinə gəldikdə isə onun geri addım atması və ya suallara dərhal cavab verməməsi bir neçə səbəbdən qaynaqlana bilər. ABŞ prezidentləri bəzən strateji səssizlik saxlayırlar ki, diplomatlar arasında daha geniş konsultasiyalar və planlaşdırma yolu ilə cavab mexanizmi formalaşsın. Eyni zamanda, ABŞ rəhbərliyi beynəlxalq səviyyədə daha ciddi addımlar üçün komanda daxilində konsensus formalaşdırmağı üstün tuta bilər. Birbaşa istehza ilə cavab verməmək Tramp administrasiyasının belə məsələlərdə ehtimal edilən reaksiyaları nəzarət altına salmaq, vəziyyəti daha ciddi diplomatik səviyyədə saxlamaq və beynəlxalq arenada konfliktnı eskalasiya etməmək üçün də ola bilər. Xatırlatmaq lazımdır ki, siyasi ritorika ilə real davranış arasında həmişə birbaşa xətt olmayıb.
Ümumilikdə Medvedyevin bu çağırışı Trampı tənqid etməyə, onun bəzi təşəbbüslərini lağa qoymağa yönəlib və bu, adətən rəqabətli siyasi kommunikasiya çərçivəsindəki manevrdir, nəinki formal diplomatik sanksiya və ya “qorxu” əlaməti. Trampın susqunluğu isə bəzi hallarda daha strateji, hesablanmış diplomatik davranış kimi dəyərləndirilə bilər.
Akif NƏSİRLİ
