Keçən ilin mart ayından Lerik meşələrinin qiymətli ağaclarla zəngin olan dolaylarında başlanan “ağac soyqırımı” həyəcan doğurur.
Doğrudur, rayonda dövlət tərəfindən meşələrdə ağac kəsiminə qadağa qoyulub. Amma buna baxmayaraq, buranın Ancəqəv, Bürsülüm, Ləkər, Vov, Vənədi və Sanbukəş meşələrində gecə-gündüz ağac doğrayan mişarların səsi kəsilmir. Bu da onu göstərir ki, Lerik meşələrini indi elə təbiəti mühafizə etməli olan məmurlar özləri viran qoyur. Minlərlə cavan ağac bir neçə nəfər üçün gəlir mənbəyinə çevrilib.
Məlum həqiqətdir ki, indi Azərbaycanda əhalinin rahatlığı naminə dövlət tərəfindən böyük işlər görülür. Lakin bu inkişafın, tərəqqinin, sanki dağlar diyarı Lerik rayonuna aidiyyəti yoxdu. Hətta əksinə, burada yerli məmurların biganəliyi üzündən camaatı isti yuvasından perik salan yeni-yeni problemlər yaranır. Kəndlərdə hərc-mərclik getdikcə dərinləşir.
Hazırda, verilən məlumatlara görə, respublikamızın 95 faiz əhalisi “mavi” qazdan istifadə edir. Lerikdə isə bu vacib sosial problemin heç 30 faizi çözülməyib. Məhz bu səbəbdən camaat evlərini qızdırmaq üçün odundan istifadə edir. Bundan yararlanan meşə quduzları isə heç nədən çəkinmədən odunun dəyərini qaldırırlar qızıl qiymətinə. Özü də yuxarıda adlarını çəkdiyim meşə əraziləri ayrı-ayrı adamlar tərəfindən çəpərlənib. Onlar, ağacları qırıb satmaqdan əlavə, həm də buralardan narkotik tərkibli bitkilərin becərilməsi üçün istifadə edirlər. Maraqlıdır ki, rayonda əlaqədar təşkilatlar bundan xəbərdar olsalar da, hələlik aldıqları rüşvət onların azını bağlaya bilir. Bax, budur əsl böyük fəlakət!
Artıq nadanlığa son qoymağın vaxtı çoxdan çatıb. Belə getsə, 5 ildən sonra bitki örtüyünün zənginliyinə görə sehrli nağıl kimi adamı valeh edən Lerik meşələrindən əsər-əlamət qalmayacaq. Təbiətə vurulan yaralara görə isə heç kim onun amansız qisasından yaxasını kənara çəkə bilməz.
Zəfər ORUCOĞLU Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü
