Xəbər verildiyi kimi, pravoslav parlamentlərarası assambleyasının Tiflisdə keçirilən iclası zamanı Rusiya nümayəndə heyətinin rəhbəri, kommunistlər fraksiyasından Sergey Qavrilov Gürcüstan parlamenti spikerinin kürsüsündə oturub. Bu fakt müxalifəti hiddətləndirib və onlar dərhal tərəfdarlarını küçələrə çağırıblar. İclas yarımçıq qalıb, müxalifət tərəfdarları rusiyalı deputatların qaldıqları otelin qarşısında da aksiya keçiriblər, onların Gürcüstandan “rədd olub getmələrini” tələb ediblər.
Spiker İrakli Kobaxidze yaranmış vəziyyətlə bağlı Bakıya səfərini yarımçıq qoyub. Minlərlə müxalifət tərəfdarı parlamentə hücum edib, onlardan bir qrupu binaya daxil olub. Xüsusi təyinatlılarla toqquşmalarda onlarla adam xəsarət alıb, xüsusi vasitələr, rezin güllələr tətbiq edilib.
Parlamentin qarşısında aksiya dağıdıldıqdan sonra müxalifətçilər hakim “Gürcü arzusu-Demokratik Gürcüstan” partiyasının ofisinə basqın edib dağıdıblar.
Ölkədə yaranmış vəziyyətlə bağlı Prezident Salome Zurabişvili də Belarusa səfərini yarımçıq qoyub. O, Avropa Oyunlarının açılış mərasimində iştirak etmək üçün Minskə getmişdi. Xəbər verilir ki, Zurabişvili iyunun 21-də səhər saatlarında Minskdən Tiflisə dönüb. Zurabişvilinin sözlərinə görə, daxili qarşıdurmanı qızışdıran hər kəs Rusiyanın əlinə oynayır və Kremlin planlarını icra edir: “Rusiya bizim düşmənimizdir və işğalçıdır”.
Eks-prezident, hazırda Ukraynada olan Mixeil Saakaşvili isə etirazları dəstəkləyib, polisi xalqın tərəfinə keçməyə çağırıb.
Göründyü kimi, Gürcüstanda sırf anti-Rusiya ovqatı hakimdir. Bu tendensiya Cənubi Qafqaz respublikaları arasında yalnız Gürcüstan üçün xarakterik deyil. Eyni zamanda, Ermənistanda da cəmiyyətdə Rusiyaya qarşı aqressiya müşahidə edilir. Xüsusilə də Nikol Paşinyanın hakimiyyətə gəlişindən sonra bu yöndə olan fikirlər açıq ifadə olunmağa başlayıb. Ermənistanda mütəmadi olaraq anti-Rusiya aksiyaları keçirilir. Bu coğrafiyada olan ölkələrin sırasında yalnız Azərbaycandır ki, Rusiya ilə səmimi əməkdaşlıq, hətta müttəfiqlik edir. Etiraf etməliyik ki, bizdə Rusiyaya qarşı bu cür antipatiya müşahidə olunmur. Əksinə, rusdilli məktəblərdə oxumağa tələbat günü-gündən artır, həmin ölkə ilə münasibətlərimizdə inkişaf dinamikası nəzərə çarpır. Bəs Rusiya necə, Azərbaycanın hərəkətlərinə adekvat reaksiya verirmi? Ölkəmizlə olan səmimi, stabil münasibətləri saxlamaq üçün Rusiya daha hansı addımları atmalıdır?
Nəzakət Məmmədova: “Rusiya bunu ədalətli şəkildə qiymətləndirərsə...”
Politoloq Nəzakət Məmmədova “Bakı-Xəbər”ə bildirdi ki, baş verənlərin fonunda Gürcüstan Prezidentinin açıqlaması maraqlıdır: “Xanım Zurabişvili Rusiyanı işğalçı adlandırmaqla müxalifətçiləri sakitləşdirmək və həm öz hakimiyyətini, həm də onu iqtidara gətirən "Gürcü arzusu" partiyasını qorumaq məqsədi güdür. Təbii ki, rusiyalı deputatın spiker kürsüsündə əyləşməsi iğtişaşlara bəhanə oldu, çünki vəziyyətin bu məcrada cərəyan etməsi gözlənilən idi. Lakin proseslər bir qədər tez başladı, hadisələrin 2020-ci il parlament seçkiləri ərəfəsində geniş vüsət alacağı gözlənilən idi. Bəlkə də Qavrilovun spiker kürsüsündə əyləşməsini gürcü müxalifəti rəmzi bir mesaj kimi qəbul edib və gələnilki parlament seçkilərində Rusiyayönümlü qüvvələrin parlamentdə üstün olacağı kimi qəbul edərək hiddətləniblər.
Bu ayın əvvəlində Gürcüstan Baş naziri ABŞ-da yüksək səviyyəli görüşlər keçirdi, o cümlədən, dövlət katibi Mayk Pompeo ilə görüşdü. Artıq ABŞ Gürcüstanda açıq nüfuz savaşına başlayıb və Qərbə bağlı müxalifətin Rusiyaya bağlı "Gürcü arzusu" partiyasının qərargahına hücum etməsi Amerikanın Rusiyaya hücumu kimi qəbul edilə bilər. Vaşinqton Moskvaya Gürcüstanı ona buraxmayacağı mesajını verdi. Ermənistanda da ötən il bənzər proseslər baş vermişdi. Azərbaycan xalqı isə Rusiyaya radikal yanaşmanı daha çox müstəqilliyin ilk illərində ortaya qoymuşdu. İndi isə Rusiyaya münasibət cəmiyyətdə birmənalı deyil”.
Politoloqun sözlərinə görə, Rusiya bizim əbədi qonşumuz, böyük dövlətdir: “Onun maraqlarını heç bir güc, dövlət, hətta ABŞ inkar edə bilməz. Hər şeyi Rusiyadan gözləmək, hər şeydə Moskvanı günahlandırmaq, yaxud əksinə, ona sitayiş etmək doğru mövqe deyil. Rusiyadan nə çox gözləntilərə qapılıb, məyus olmamalı, yaxud əksinə, onu inkar etməməliyik. Bizim Rusiya ilə münasibətimizdə əsas prioritet müstəqilliyimizə xələl gəlməməsi olmalıdır. Çünki Moskva, təbii olaraq, fövqəldövlət statusunu bərpa etməkdən ötrü regionda öz mövqeyini qoruyub-saxlamalı, onu gücləndirməli və digər güclərə öz nüfuz dairəsinə müdaxilə etməyə imkan verməməlidir. Təbii ki, Rusiyanın regionda öz maraqlarını həyata keçirmək üçün geniş və təsirli vasitələri var.
Rusiya Qarabağ məsələsini Qafqazdakı geosiyasi mövcudluğunu saxlamağın əsas vasitəsi kimi görür. Ölkəmizin KTMT, AİB kimi hərbi, iqtisadi təşkilatlara qoşulması, daxili siyasi sistemimizin Rusiyanın istədiyi formada olması, Qarabağda sülhməramlı qüvvələr qismində Rusiya hərbi qüvvələrinin yerləşdirilməsi işğal olunmuş rayonların geri verilməsinə təsir edə bilərdi. Rusiyanın Cənubi Qafqaz ölkələrinə münasibətində siyasəti ilk növbədə onun siyasi maraqlarının, fövqəldövlət statusunun bərpasına yönəlib. Azərbaycan bu münasibətləri qarşılıqlı faydalı əməkdaşlıq və milli maraqlar əsasında davam etdirərsə və Rusiya bunu ədalətli şəkildə qiymətləndirərsə, heç bir radikal etiraza, iğtişaşa ehtiyac qalmaz”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ