Pandemiya, demək olar ki, bütün sahələri iflic edib. Dünyanı bürüyən bu bəla ilə bağlı bütün mümkün vasitələrdən istifadə olunur ki, çıxış yolu tapılsın. Ölkələri bürüyən bu problemin yalnız hakimiyyətlərin üzərinə atılması da doğru deyil.
Dünyanın bir çox ölkələrində biz bu istiqamətdə mübarizənin bütün cəmiyyətlə birilikdə aparıldığının şahidi oluruq. Yəni problemin həllində dövlətin bütün sütunları siyasi ambisiyaları kənara qoyub iştirak edir. Bizdə hakimiyyətin bütün mümkün vasitələrlə buna səfərbər olduğunu görürük. Ancaq siyasi institutlar sayılan partiyaların problemin həllində olduqca passiv münasibəti nəzərə çarpır. Azərbaycan müxalifəti fürsətçil kimi davranır. Yalnız hakimiyyəti tənqid etməklə məşğuldur. Əslində, sağlan tənqidin özü də yaxşıdır. Problemlərdən çıxış yolu üçün mümkün yolları götür-qoy etmək imkanı yaradır. Ancaq hakimiyyətə ən radikal mövqeyi ilə seçilən Milli Şuranın vebiclaslarında funksionerlərin bu mövzunu lağ-lağı obyektinə çevirdiyini, hətta “gəlin hakimiyyəti şərləyək” kimi təkliflərinin şahidi olduq. Götürək ki, radikal müxalifət yenə ənənəvi ampluasındadır. Milli maraqlarımıza zidd olan nə varsa onları sevindirir. Öz arşınları ilə ölçüb, belə qənaətə gəlirlər ki, hakimiyyətin ziyanına olan nə varsa, iqtidarı zəiflədər və onlar tezliklə hakimiyyətə gələ bilərlər. Belə olmasaydı, Milli Şuranın zənən fəalı Gültəkin Hacıbəyli neftin qiymətinin kəskin ucuzlaşmasına ürəkdən sevinib, digər həmkarlarını təbrik etməzdi. Bu çevrə pandemiyaya da o gözlə baxır. Ancaq gəlin bir faktı da etiraf edək ki, Azərbaycanın siyasi spektri yalnız Milli Şura kimi radikallardan ibarət deyil. Özünü konstruktiv müxalifət sayıb, parlamentdə təmsil olunanlardan tutmuş, iqtidaryönümlü sayılan partiyalar bolluğu mövcuddur. Onların pandemiya ilə bağlı fəaliyyəti isə ümumiyyətlə nəzərə çarpmır. Radikal müxalifət, bayağı olsa da, öz üzərinə düşən tənqidi edir, bəs digərləri? Bəzi partiya rəhbərlərinə bu sualı ünvanlasaq kəsə cavab alarıq. “Parlamentdəki çıxışlarımızı eşitmirsiniz”, deyərlər. Axı bir çox konstruktiv və hakimiyyətyönümlü partiyaların sədrləri həm də deputatdır. Yox, yoldaşlar, parlamentdə bir-iki kəlmə reqlamentə uyğun danışmağı nəzərdə tutmuruq. Siz siyasi institutu təmsil edirsinizə, partiyanıza verilən siyasi qiyməti fərdinizə qoyulan qiymətlə eyniləşdirməyin. Axı, sizin partiyaya həm də parlamentdə təmsil olunduğunuza görə dövlətdən yaxşı vəsait ayrılır. Elələriniz var ki, uzun illərdi bu maliyyələşmədən yaralanır. Onda hanı sizin siyasi institutunuz? Niyə partiya olaraq fəaliyyətiniz belə ağır məqamda gözə dəymir? Soruşsaq deyəcəksiniz ki, hərəmizin 10 minlərlə üzvü var. Bilirsiniz bu qədər sayla dövlətin belə ağır günündə hansı nəzərəçarpan işləri görmək olar? Yəni nəzərinizə çatdırmaq istərdim ki, pandemiya yalnız hakimiyyətin deyil, dövlətimizin problemidir. Siyasi təsisatlar da dövlətin idarə olunması, onun təhlükəsizliyini qorumaq kimi bir funksiyanı üzərlərinə götürürlər. Sizin yerli təşkilatlarınız olmalıdır. Onların rayonlarda əhali ilə heç olmasa maarifləndirici söhbət aparmasını qarşıya məqsəd qoymalısınız. Heç birinizin mətbuat xidmətinin 1-2 dəqiqəlik maarifləndirici çarx da hazırladığının şahidi olamadıq. Əsl fəaliyyət elə belə dar məqamlarda görünür. Kənardan baxanda, siyasi partiyaların pandemiya ilə mübarizəsində gördüyü işə, göstərdiyi fəaliyyətə qeyri-kafi qiymətini vermək olar...
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
