Yenə ermənilərin saxtakarlıq və yalan üyüdən dəyirmanı işə salınıb. Həmişə yeni-yeni əsassız iddialar, həqiqətə uyğun olmayan “faktlar” sərgiləyən ermənilər bu dəfə elə bir material ortaya çıxarıblar ki, onu oxuyan hər kəs yalnız buna gülə bilər. Guya ki, 14 iyun 1949-cu ildə ermənilər Ermənistandan SSRİ-nin, xüsusən də Rusiyanın müxtəlif vilayətlərinə “deportasiya” ediliblər. Məlum olduğu kimi, o dövrdə müxtəlif xalqlar, etnik qruplar SSRİ rəhbərliyi tərəfindən sürgün edilirdilər, amma o xalqların sırasında ilk dəfədir ermənilərin adı çəkilir, o da özləri tərəfindən.
Erməni mediası yazır ki, SSRİ-də ayrı-ayrı xalqların tamamilə və ya qismən deportasiyası 1919-cu ildən 1953-cü ilə qədər həyata keçirilib və mövcud hesablamalara görə, təxminən 6,15 milyon insan deportasiya edilib. Erməni mətbuatı qeyd edir ki, 1989-cu ildə Sov.İKP MK-nın üzvləri V.Medvedyev, V.Kryuçkov, A.Yakovlev, A.Lukyanov, E.Primakov, A.Girenkonun iştirakı ilə məcburi köçürülməyə məruz qalan xalqların tam siyasi reabilitasiyası məsələsi müzakirə edilib. Bu mövzuda qərar layihəsi tərtib olunub.
Erməni mediası burada kabardin balkarların, inquşların, kalmıkların, qaraçayların, krım tatarlarının, çeçenlərin, almanların, Məshəti türklərinin Sibirə, Qazaxıstana və Orta Asiyanın digər yerlərinə sürgün edildiyini qeyd edib. Daha sonra məcburi köçürülmə siyasətinin keçmiş SSRİ-də yaşayan koreyalıların,yunanların, kürdlərin taleyinə mənfi təsir etdiyini yazan erməni mediası erməniləri də bu xalqlara peyvənd edir. Guya ki, 1936-1937-ci illərdə Ermənistanda etnik deportasiyalar baş verib və iki dəfə ermənilər və kürdlər “deportasiya ediliblər”. 1949-cu ildə isə daşnakların Ermənistandan deportasiya edildiyini iddia edən erməni mediası əsassız olaraq bildirir ki, etnik ermənilərin SSRİ-nin müxtəlif yerlərinə köçürülməsi “Repressiya edilmiş şəxslər haqqında” Qanunda əks olunmur.
Ermənistan mətbuatı qeyd edir ki, guya 1949-cu ildə ermənilərin "Qara dəniz sahilindən və Qafqazdan deportasiyası” baş verib, “bu əməliyyat çərçivəsində” “deportasiya” olunan 56.000 nəfərin yarısı yunanlar, digərləri isə "daşnaklar" kimi göstərilən ermənilərdir. Onlar iddia edirlər ki, Türkiyədən köçürülən ermənilər də “deportasiya edilib”.
“Ermənilər sürgün olunmayıb, deportasiyaya məruz qalmayıblar, yazdıqları tamamilə uydurmadır”
Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının (AMEA) Qafqazşünaslıq İnstitutunun ermənişünaslıq şöbəsinin müdiri, professor Qasım Hacıyev qeyd etdi ki, ermənilər tərəfindən uydurulan erməni soyqırımı oyunundan sonra indi də qondarma deportasiya məsələsinin ortaya atılması təsadüfi deyil. Son zamanlar Azərbaycanda soydaşlarımızın XX əsrdə bir neçə dəfə erməni daşnakları tərəfindən soyqırıma və deportasiyaya məruz qaldıqları, bütövlükdə, ermənilərin həyata keçirdikləri etnik təmizləmə siyasəti haqqında kifayət qədər tədqiqat aparılıb, yazılar, əsərlər yazılıb. Bunun da erməniləri qıcıqlandırdığını və insanların diqqətini yayındırmaq üçün indi də ermənilərin, eləcə də kürdlərin, daşnakların deportasiyaya məruz qaldıqlarını iddia etdiklərini qeyd edən Q.Hacıyev vurğuladı ki, bu, növbəti erməni saxtakarlığıdır. “Ermənilər son zamanlar arxivlərdən çox “materiallar” toplayırlar, “sənədlər” çıxarıb yalan, saxtakarlıq dolu kitablar çap edirlər, “qədim mənbələr”, “qədim xəritələr” yaradırlar. XX əsrdə erməni alimlərinin, tarixçilərinin, siyasətçilərinin apardıqları saxtakarlıq, yalan, uydurma kampaniyası artıq Ermənistanda dövlət siyasətinə çevrilib. Bunların hamısının da mahiyyətində hər yerdə erməni olduğunu, ermənilərin “qədim tarixə” malik olduqlarını “sübut etmək” dayanır. Gördüyünüz kimi, artıq ermənilərin saxtalaşdırma siyasəti SSRİ dövrünə aid olan arxiv sənədlərini də əhatə edir. Onlar arxiv sənədlərini təhrif edərək müəyyən əsərlər yazırlar və əvvəldən həyata keçirdikləri siyasəti davam etdirirlər. Əvvəla Sovet dövrünün ilk illərində belə bir proses gedirdi. “Daşnaksütyun” partiyası ilə bağlı Azərbaycan, gürcü və bəzi erməni tarixçiləri yaxşı bilirlər ki, bu partiya ermənilər Qafqaza köçürüldükdən sonra qarşısına erməni dövləti yaratmaqla bağlı məqsəd qoymuşdu. Amma daşnaklar erməni dövləti yaratmaq üçün cinayət törətməyi, terror etməyi də nəzərdə tuturdular. Partiya tələb qoymuşdu ki, erməni olsa belə ermənilərə qaraçı deyənlər öldürülsün, asılsın, yaxud erməni dövləti yaratmağın əleyhinə olanlara qarşı terror aktları həyata keçirilsin. Bunlar hamısı baş verib. XX əsrin əvvəllərində daşnaklar Qafqazı qan çanağına döndərmişdilər. Sovetlərin ilk dövründə də daşnaklar tez bir zamanda bolşeviklərə qoşularaq bolşevizmdən də çox yaxşı faydalandılar. Sovet hakimiyyəti yeni qurulanda isə öz əvvəlki fikirlərini bir tərəfə qoyub, bolşeviklərin sözünü deməyə başladılar. Ermənistan Sovet Sosialist Respublikası yaratdılar, əvvəllər onlara verilən torpaqları iki-üç qat artırdılar. Sovet dövrünün ilk illərində erməni tarixçisi, hərbçisi, siyasətçisi Koçazluni bir əsər yazdı ki, artıq “Daşnaksütyun”a ehtiyac yoxdur.
Ermənilərin yeni iddialarına gəlincə, qeyd edim ki, bu müəlliflər bolşevik dövründə ermənilərə yaradılan hərtərəfli şəraiti, imkanları nankorcasına inkar edirlər. Ermənistan dövlətini yaradan, ermənilərə hər cür güzəştlər edən SSRİ dövlətini də pisləyirlər, onun əleyhinə danışırlar. Burada da erməni nankorluğu, erməni xisləti özünü göstərir. Halbuki, ermənilərə yaradılan şərait heç bir xalqa yaradılmamışdı. Ermənilər deportasiya edilən xalq yox, deportasiya edən xalqdır. 1948-1953-cü illərdə Ermənistan rəhbərliyinin SSRİ dövlət rəhbərliyinə müraciətinə əsasən, SSRİ Nazirlər Sovetinin qərarı ilə Ermənistan ərazisindən yerli azərbaycanlılar deportasiya olundular. Həmin dövrdə 200 minə yaxın azərbaycanlı deportasiya edildi, öz ata-baba yurdundan qovuldu. Bunun adını iqtisadi siyasət qoymuşdular, halbuki, onun adı etnik təmizləmə siyasəti idi. Bu, mənfur siyasət idi, bununla Azərbaycan xalqına böyük divan tutdular. Onlar qeyri-uyğun şəraitdə yerləşdirilmişdilər və bu da onları məhv olmaq təhlükəsilə üz-üzə qoyurdu. Sonrakı mərhələdə onların çox az hissəsinə öz ata yurduna qayıtmaq qismət oldu. 1988-ci ildə Ermənistandan azərbaycanlıları son nəfərinə qədər deportasiya edən Ermənistan və ermənilərin indi durub özlərinin “deportasiya”sından danışması çox gülüncdür. Çünki həmin dövrdə ermənilər deportasiya olunmayıblar. Ermənilər sürgün olunmayıb, deportasiyaya məruz qalmayıblar, yazdıqları tamamilə uydurmadır. O vaxt Stalin tərəfindən sürgün olunanlar Azərbaycan və Gürcüstanın Borçalı bölgəsindən olanlar idilər. Onları vəhşiliklə, heyvan daşınan vaqonlara qoyub Sibir, Qazaxıstan çöllərinə apardılar”.
Q.Hacıyevin fikrincə, ermənilər görürlər ki, keçmiş SSRİ ərazisində yaşayan xalqlar həqiqətən də məruz qaldıqları repressiyalardan yazırlar, onlar da “biz də varıq” deyib axına qoşulmaq istəyirlər. Onun sözlərinə görə, elə bir məsələ yoxdur ki, ermənilər onunla bağlı hər hansı bir uydurma yaratmasınlar. “Onların yazdıqları tamam yalandır. Ermənilər özlərinin və yezidi kürdlərin deportasiya edildiklərini yalandan yazırlar. Stalin repressiyası dövründə bütün xalqlar repressiyaya məruz qaldıqları halda, ermənilər keçmiş SSRİ rəhbərliyinin ayaqlarına döşənib onların xeyrinə casusluq etdilər, başqa xalqları güdaza verdilər, amma özlərini repressiyadan xilas etdilər, geniş imkanlar qazandılar. Beləliklə, ermənilər indən sonra çox yalan, cəfəngiyyatlar uyduracaqlar. Amma hamısı, təbii ki, yalandır, qondarmadır” - deyə Q.Hacıyev vurğuladı.
İradə SARIYEVA
