Bütün təzyiqlərə, qarayaxma kampaniyalarına baxmayaraq, Bakı möhtəşəm futbol finalına uğurla evsahibliyi edə bildi. Keçirilən oyunda “Çelsi” klubu “Arsenal” üzərində möhtəşəm qələbə qazanmağı bacardı. Bakı Olimpiya Stadionunda keçirilən oyunda “Arsenal” 4-1 hesabı ilə məğlub oldu.
Məlumdur ki, bu cür oyunlarda tamaşaçı dəstəyi də vacibdir. Oyunun keçirildiyi stadionda hər klubun öz azarkeşləri ilə yanaşı, yerli publika da az deyildi. Ancaq biz şahidi olduq ki, stadionda çoxluq təşkil edən yerli azarkeşlər, birmənalı olaraq, “Çelsi”yə dəstək verirdilər. Hətta “Arsenal”ın ənənəvi azarkeşi olan azərbaycanlılar belə bu oyunda “Çelsi”yə dəstək ifadə edirdilər. Səbəb bəllidir. Klubun oyundan əvvəl erməni oyununa getməsi belə bir ab-havanı yaratmış oldu. Sözün həqiqi mənasında, “Arsenal” klubu siyasi addımlar ataraq özünü Mxitaryan kimi avantüristin siyasi ambisiyalarına qurban verdi. Mxitaryanın futboldan əlavə, separatçılıqla məşğul olması, işğal altındakı rejimə maddi və mənəvi dəstək verməsi danılmaz faktdır. “Arsenal”ın erməni siyasi oyununa qurban getdiyini sübut edən ən bariz nümunəni isə oyun ərəfəsində Paşinyan ortaya qoyub. Erməni Baş nazir “Arsenal”ın erməni oyunçusu Mxitaryana zəng vuraraq ona dəstəyini ifadə edib. Danışığın məzmunu ilə bağlı Paşinyan öz “Facebook” səhifəsində qeydlər edib. Bildirib ki, Mxitaryanla fəxr etdiklərini onun nəzərinə çatdırıb.
Ancaq onu da nəzərə almaq lazımdır ki, futbolda siyasi şoular yox, yekun nəticə öz sözünü deyir. Bu da “Arsenal”ın ziyanınadır. Belə final oyunlarında nadir hallarda olan böyük məğlubiyyət var ortada. “Arsenal”ın bu məğlubiyyətində erməni siyasi oyunlarının nə dərəcədə rolu olub?
Kənan Məstəliyev: “Çelsi” sanki öz doğma stadionunda oynayırmış kimi özünü hiss etdi”
Tanınmış futbol mütəxəssisi Kənan Məstəliyev “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, Avroliqanın finalı yüksək təşkilatçılıqla yadda qaldı: “İstər azarkeşlər, istərsə də media nümayəndələri üçün biz gözəl şəraitin yaradıldığının şahidi olduq. Hətta oyundan sonra da heç bir problem yaşanmadı. Hər kəs öz işini rahatlıqla görə bildi. Mən şəxsən şahidiyəm ki, səhərə kimi metro işlədi. Stadiondan metroya qədər olan məsafəni avtobuslar azarkeşləri pulsuz daşıdılar. “Arsenal”ın böyük hesabla darmadağın edilməsilə bağlı isə bunları deyə bilərəm, klubun məğlubiyyəti gözlənilsə də, heç kim belə hesabın olacağını düşünmürdü. Hesabdan əlavə, “Arsenal” çox biabırçı oyun nümayiş etdirdi. Komandanı tanımaq olmurdu. Futbol təbii ki, meydanda oynanır. Amma nəticəyə təsir edən psixoloji məqamlar da az deyil. Xüsusilə də final oyunlarında bu, vacib rola malikdir. Bilirsiniz, final qarşılaşmalarında adətən gücləri bir-birinə yaxın olan klublar üz-üzə gəlirlər. Buradakı istənilən incə bir məqam hər bir komandanın xeyrinə və ya ziyanına işləyə bilər. Bu baxımdan da “Arsenal”ın ermənilərin toruna düşərək etdiyi cığallığın onun özünə böyük zərəri oldu. Ən başlıca psixoloji faktor kimi isə yerli azarkeşlərin mövqeyini qeyd edə bilərəm. Mən stadionda canlı şahidi oldum ki, hətta “Arsenal”a simpatiyası olan şəxslər belə məhz erməni hoqqabazlığına görə kluba qarşı çıxırdılar. “Çelsi” sanki öz doğma stadionunda oynayırmış kimi özünü hiss etdi. Hesab edirəm ki, “Arsenal” haqq etdiyi cəzanı aldı. Onun heyətində olan futbolçular nə qədər peşəkar olsalar da, psixoloji gərginlikdə oynamalı oldular. Final oyununda birinci hissədə xırda bir-iki epizodu çıxmaq şərtilə “Arsenal” heç nəyi ilə yadda qalmadı. “Çelsi” isə öz adına uyğun olaraq, əsl zadəganlıq nümayiş etdirib getdi. Yalnız futbolla bağlı hərəkətlər etdilər, açıqlamaları da bu yöndə oldu. Yəqin ki, “Arsenal” bundan yaxşı dərs çıxaracaq və yeganə çıxış yolunu Mxitaryanla vidalaşmaqda görəcək”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
