Məlum olduğu kimi, son vaxtlar xaricdəki bəzi mühacir radikalların mövqeyi yavaş-yavaş dəyişir və Azərbaycandakı hakimiyyətə münasibətdə daha təmkinli davranışlara keçirlər. Son vaxtlar bu tendensiya xaricdə fəaliyyət göstərən bəzi radikalların timsalında daha qabarıq formada özünü büruza verir.
Çox gec olsa da, mövcud reallıqları dərk edirlər ki, Azərbaycanla təzyiq, pressinq dili ilə danışmaq mümkün deyil. İllərdən bəri Azərbaycana və habelə, hakimiyyətə qarşı çox sərt, hətta düşmənçilik mövqeyi tutmağın düzgün olmadığını, bunun heç bir perspektivə xidmət etmədiyini dərk edirlər. Ən başlıcası, Azərbaycanda həyata keçirilən islahatları, görülən işləri anlamağa başlayıblar.
Ancaq bütün bunların fonunda, Azərbaycandakı radikal düşərgə, xüsusən də Əli Kərimlinin dəstəsinin sosial şəbəkə çıxışlarından belə görünür ki, onlar bütün bunlardan bərk narahatdırlar. Sanki xaricdəki radikal dəstənin taktika dəyişməsində maraqlı deyillər. Hər vasitə ilə bana qarşı çıxmağa, sözügedən prosesə mane olmağa çalışırlar. Bütün vasitələrlə çalışırlar ki, bu yöndə bəzi radikalların taktika dəyişməsinə kölgə salsınlar.
Maraqlıdır, bunun səbəbi nə ilə bağlıdır? Ola bilərmi ki, Ə.Kərimli ölkədə tərəfdarlarının yox olma həddinə qədər azalması şəraitində xaricdəki tərəfdarlarını tam itirməkdən qorxur? Həm də ola bilərmi qorxur ki, siyasi mühacir və təqib kimi uydurma mülahizələrlə ittihamçı siyasət aparmaq şanslarını itirsin?
Ramil Hüseynov: “Bu səbəbdən həmin qüvvələr sosial şəbəkələrdə xüsusi fəallıq göstərirlər”
Məsələyə münasibət bildirən Vətəndaş və İnkişaf Partiyasının sədr müavini Ramil Hüseynovun sözlərinə görə, Ə.Kərimli tərəfdarlarının bundan narahat olmasının arxasında bir sıra məqsədlər dayana bilər: “Bu kifayət qədər düşündürücü və əhatəli məsələdir. Görünən odur ki, bütün bunlar təsadüfi deyil. Məsələ ondadır ki, Azərbaycandakı bəzi radikal mövqedən çıxış edən partiyalar, onların rəhbərləri xalqın bir-birinə qarşı düşmən mövqedən çıxış etməsini istəyirlər. Hər vasitə ilə maraqlıdırlar ki, münasibətlər radikal məcrada inkişaf etsin. Hansısa yumşalma, pozitiv yönümlü meyllər olmasın. Bu qüvvələr hər vasitə ilə çalışırlar ki, iqtidar-müxalifət münasibətləri gərgin olsun, tərəflər arasında dialoq müstəvisində yaxınlaşma olmasın. Hesab edirəm ki, bu səbəbdən həmin qüvvələr sosial şəbəkələrdə xüsusi fəallıq göstərirlər. Bunun digər səbəbi də var. Bu ondan ibarətdir ki, həmin qüvvələrin xarici dairələr qarşısında götürdükləri öhdəliklər var. Bu minvalla istəyirlər ki, həmin öhdəlikləri yerinə yetirsinlər. Yerinə yetirməsələr, görünür, bunun qarşılığında nəsə əldə edə bilməzlər. Həmçinin, qorxurlar ki, qaralama kampaniyasını dayandırsalar, o zaman xaricdəki olan-qalan tərəfdarlarını itirəcəklər. Daxildə sosial dayaqları, zatən, yox səviyyəsindədir. Düzdür, Ə.Kərimlinin xaricdə elə də çox tərəfdarı yoxdur, amma müəyyən tərəfdarları var. Görünür, bu gedişlə onları da itirməkdən çəkinirlər. Bu üzdən, hər vasitə ilə çalışırlar ki, iqtidar-müxalifət münasibətlərində pozitiv meylləri boğsunlar. Mən partiya funksioneri olaraq siyasi münasibətlərin bu cür formalaşmasının əleyhinəyəm. Hansısa radikal mövqedən çıxış edən mühacirlər iqtidara qarşı yumşalıbsa, onları topa tutmaq doğru deyil. Cəmiyyətdə, iqtidar-müxalifət münasibətlərində bir-birinə qarşı inam olmalıdır. Səmimi inam şəraitində siyasət aparılmalıdır. Bu da ancaq və ancaq dövlətçiliyin xeyrinədir. Yaxşı olardı ki, radikal müxalif mövqedən çıxış edənlər dövlətçiliyə zərər vurmasınlar”.
Vidadi ORDAHALLI
