Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyanın az əvvəl əsgərliyə yola saldığı oğlunun üzərində qurduğu şounun əsl mahiyyəti Azərbaycanda və elə məlumatın yayıldığı hər yerdə tez başa düşüldü. Özündən əvvəlki Sarkisyanın zəlil günə qoyduğu mənəvi cəhətdən şikəst ermənilərin bir hissəsini aldadıcı iqtisadi-sosial vədlərlə meydana toplayaraq baş nazirliyi qamarlayan bu adam verdiyi vədləri yerinə yetirə bilmədiyini görəndə nə etməli idi?!
Oğlunu Qarabağa guya hərbi xidmətə göndərdiyini qeyri-adi hadisə kimi öz xalqının gözünə soxmağa çalışan Paşinyan əlindən real bir iş gəlməyən populist boşboğaz mitinq-meydan “qəhrəmanı” kimi kütlənin qəzəbinə hədəf olmamaq üçün bu üsulu seçdi. Ancaq seçdiyi bu yeni üsulun ona nəinki fayda vermədiyi, hətta əksinə, öz əleyhinə işlədiyinin əlamətləri artıq görünməkdədir. Çünki Ermənistan cəmiyyəti Paşinyanın öğlundan və özündən necə bir “qəhrəman” obrazı yaratmaq oyunbazlığını müzakirə etməyə, hətta mətbuata çıxarmağa başlayıb. İndi sadə ermənilər Paşinyanın oğlunun necə hərbi xidmət keçdiyindən xəbərdardır. Adını Qarabağda cəbhə xəttindən 50 kilometr aralıda yerləşən hərbi hissəyə yazdırsa da, gününü Xankəndinin rahat məkanlarında Ermənistan cəmiyyətinin 95 faizinin həsrətlə baxdığı kef-damaq içində keçirir. Yəqin Paşinyan əsgər oğlunun üzərində qurduğu aldadıcı şounun belə tez ifşa oluna biləcəyini gözləmirdi. Ancaq ifşa olundu və bu ona son zərbə olmadı.
Azərbaycanın daxili işlərinə müdaxilə və Prezident İlham Əliyevin oğlunun adını hallandırması nəticəsində aldığı zərbə daha sarsıdıcı oldu. Bu zərbə isə gənc Heydər Əliyevin Azərbaycanın fiziki keyfiyytlərinə və hazırlığına görə ən yüksək döyüş qabiliyyətli ordu qruplarının birində hərbi xidmətə başlaması ilə vuruldu. Zərbənin ifşaedici effektinə söz ola bilməz. Əvvəla, Paşinyanın oğlu işğalçı, təcavüzkar, əli uşaq, qoca, qadın qanına bulaşmış cinayətkar ordunun “şərəfsiz əsgəri” statusundan yuxarı qalxa bilməyəcək. O, çağırılmamış və arzuolunmaz qonaq kimi özgənin zəbt olunmuş torpaqları üzərində qorxa-qorxa, oğru kimi yeriyəcək. Xalqa boğazdan yuxarı vədlər verərək hakimiyyətə gələn Paşinyanın oğlu “mən dövlətimizi bataqlıqdan çıxarmış birinin oğluyam” kimi gurultulu və ləyaqət dolu bəyanatı heç vaxt dilinə gətirə bilməyəcək. Onun atası xalqı aldatmaqdan, yalan danışmaqdan, yalana görə ifşa olunmaqdan canını qurtarmaq üçün “əsgər oğul” oyunbazlığını düzənləməkdən başqa nə edib ki?! Daxildə xalqın başını yalanlarla tovlamaqdan, xaricə gedəndə isə boynunda rəmzi dilənçı torbası gəzdirməkdən, dünyanın aparıcı siyasi lederləri ilə şəkil çəkdirmək fürsətini qaçırmamaq üçün hər hoqqadan çıxmaqdan başqa onun aktivində heç bir şey yoxdur. Bu halda əyninə əsgər paltarı geyindirib ruhən, təbiətən ermənilərə yad bir yer olan Qarabağa sürüklədikləri uşaq nə desin? Deyə bilməz ki, mənim atam ölkəmi dünya dövlətləri arasında hörmətə mindirdi, deyə bilməz ki, atam ölkəmi iqtisadi-siyasi böhrandan çıxardı, deyə bilməz ki, atam ölkəni tərk edən erməni qaçqınların əl-ayağını yığışdırdı, deyə bilməz ki, ölkədə yoxsulluğu minimum həddə düşürən mənim atamdır və onu da deyə bilməz ki, mənim atam ölkəmizi regional təcridolunma kimi rüsvayçı bir durumdam xilas edib. Paşinyan əsgər oğlunun üzərində qurduğu oyunun içində çox söz danışa bilsə də, onun oğlu üçün Qarabağda əsgərlik sözün bitdiyi yerdir. Uğursuz baş nazirin oğlu, işğalçı ordunun əsgəri olmaqla kim qürur duya bilər ki... Paşinyan dövlətin sərkərdəliyini yarıtmadığı kimi, onun oğlunun da sıravi əsgərliyi yarıda biləcəyi böyük sual altındadır. Beləliklə də, hərbi xidmətdə adi məişət işləri görən gənc bir oğlanın şərəfli əsgər ömrü yaşamaq xoşbəxtliyi məhz öz atası Nikol Paşinyan tərəfindən əlindən alınıb. Ancaq oğul Paşinyan kimi, ata Paşinyan da müəyyən çarəsizlik içindədir. Məlum oyun xatirinə oğlunun “kişiyana əsgərlik” şərəfinə qəsd edən erməni baş nazir ona açıq deyə bilməz ki, özgənin haqq-halal torpağında xidmət keçməkdən, ölməkdən, yaralanmaqdan cana doymuş sadə erməni balalarını bu ərazilərə bağlamaq üçün mən öz oğlumun da onlarla bir yerdə olduğu görüntüsünü nəyin bahasına olursa-olsun yaratmalıyam, başqa çarəm yoxdur...
Gəlin, illər sonra kimin oğlunun kim olacağını taleyin hökmünə buraxaq. Ancaq bugünkü əlamətlər də çox şey deyir... Yarıtmaz atasının heç bir işindən qürur duya bilməyən, əsgər şərəfi əlindən alınmış, özgəsinin qəsb olunmuş torpaqlarına oyunbazlıqla sürüklənən gənc Paşinyan əsgər mundirində... Və güclü Azərbaycan dövlətinin liderliyini inamla aparan atasının fəaliyyətindən qürur duyan, ən azı dörd dildə sərbəst danışan, siyasətdə yenilməz və qüdrətli bir babanın qanını daşıyan, ali diplomatik təhsilə malik, böyük qələbələr iddiasında formalaşmış orduda öz vətənində xidmət keçən gənc Heydər Əliyev əsgər mundirində...
Bugünkü müqayisəni siz də aparın, sonrasını isə yaşayıb görəcəyik...
Aydın QULİYEV
