Elşən Manafov: "Nikol birmənalı olaraq Qərbə doğru kurs göturub və sürətlə Rusiyadan aralanmaqdadır"
Baş nazir Nikol Paşinyan canlı yayımda vətəndaşların suallarını cavablandırarkən deyib ki, Ermənistan Gürcüstanın birliyini, ərazi bütövlüyünü və müstəqilliyini tam dəstəkləyir.
İştirakçılardan biri baş nazirdən İrəvanın "Rusiyanın Abxaziya və Cənubi Osetiyanın işğalını" tanıyıb-tanımayacağını soruşub. Paşinyan diqqəti ona yönəldib ki, 2019-cu ildən sonra Ermənistan BMT-də Gürcüstanla bağlı məsələlərlə əlaqədar səsvermə zamanı davranışını müəyyən mənada dəyişib və bununla bağlı rəsmi Tbilisi öz məmnunluğunu bildirib. Bu, Gürcüstana yönəlik bir jest, həm də Rusiyanın əleyhinə atılan daha bir addım kimi xarakterizə oluna bilərmi? Çünki Gürcüstanın ərazi bütövlüyünü pozan, Abxaziya və Cənubi Osetiya separatçılarını dəstəkləyən Rusiyadır. Hətta erməni saytlarında Cənubi Osetyanın "rəhbəri" Paşinyana həqarət edib, qeyd edib ki, Paşinyan kişi olsaydı Qarabağı qoyub getməzdi. O baxımdan bu, Paşinyanın Rusiyaya növbəti hücumudur.
"İki ölkə münasibətlərindəki indiki durum, fransız yazıçısı Mopassanın təbirincə desək, "mehriban duşmənçilikdir"
Sözügedən məsələni "Bakı-Xəbər"ə şərh edən politoloq Elşən Manafov hesab edir ki, Ermənistanda 2018-ci ilin inqilabı hadisələrindən sonra tədricən Rusiya ilə münasibətlərin məzmun və xarakterində dəyişikliklər müşahidə olunmağa başladı: "Bu, ilk növbədə İrəvanda iqtidara gəlmiş Paşinyanın qərbyönümlü siyasi kursun tərəfdarı olmasından irəli gəlirdi. ABŞ iqtidarına yaxın olan Sorosçuların dəstəyi, siyasi kursun məhz onlar tərəfindən müəyyənləşdirilməsi Ermənistanın Rusiya ilə münasibətlərində yaşanan dəyişikliklərin başlıca səbəbləri idi. Bu mənada Ermənistanın Rusiya ilə münasibətlərini iki mərhələyə bölmək olar. Əgər birinci mərhələ Rusiya ilə əməkdaşlıq, həmrəylik, qarşılıqlı anlaşma mərhələsi idisə, Paşinyanın hakimiyyətə gəlməsi ilə başlanan ikinci mərhələ qarşıdurma, etimadsızlıq və güvənsizlik mərhələsi oldu. Paşinyana qədər Ermənistan adıçəkilən ölkələrin məlum bölgələr üzərində suverenliyinə ikili yanaşır, hətta 2014-cü ildə BMT-nin Krımdakı referendumun nəticələrinin tanınmaması ilə bağlı qərarların əleyhinə çıxış edib, faktiki olaraq Krımı Rusiya ərazisi kimi tanıdı. Paşinyanın iqtidara gəlməsi hər şeyi kökündən dəyişdi. Artıq Ermənistan Gürcüstanın Abxaziya və Cənubi Osetiya üzərində suveren hüquqlarını tanıyır. Lakin siyasi və iqtisadi baxımdan büsbütün asılılığında olduğu Rusiyanın həmin əraziləri ilhaq etdiyini demir, amma Rusiyaya qarşı bəzi sanksiyalara qoşulur. Maraqlıdır ki, Rusiya da diplomatik etiket qaydalarını gözləyir, Ermənistanın əleyhinə kəskin bəyanatlarla çıxış etmir. Paşinyanın iqtidarı dövrundə Ermənistanın Rusiya ilə münasibətlərindəki etimad və güvənlik tədricən aradan qalxmaqdadır. Paşinyan nümayişkaranə şəkildə MDB, KTMT, habelə Avrasiya İqtisadi İttifaqının tədbirlərinə qatılmır. Nikol birmənalı olaraq Qərbə doğru kurs göturub və sürətlə Rusiyadan aralanmaqdadır. ABŞ-ın bölgədəki geosiyasi layihəsində yer alan Nikol itaət və təmkinlə okeanın o tayındakı himayədarlarının təlimlərini həyata keçirməkdədir. Bunun nəticəsi olaraq Ermənistanın Rusiya ilə münasibətlərindəki indiki durum, fransız yazıçısı Mopassanın təbirincə desək, "mehriban duşmənçilikdir".
Vidadi ORDAHALLI
