“Mən seçicilərimə oxşayan adamam, amma nə Anar müəllim, nə Nəriman müəllim, nə də digər xalq yazıçısı və şairləri o adamlara oxşayan adamlar deyillər”
Parlament seçkilərinin əsas mərhələsi sayılan təbliğat-təşviqat kampaniyası qızğınlığı ilə davam edir. Deputatlığa namizədlər arasında fəqrli peşə sahiblərinə rast gəlmək mümkündür. Bu fərqlilik həm də onların apardığı təbliğat-təşviqat kampaniyasında özünü göstərir. Olduqca orijinal seçki kampaniyası aparanlardan biri də tanınmış gənc yazar Kəramət Böyükçöldür (Nəcəfov).
Məsələn, biz heç bir namizədin kampaniya dövründə belə səmimi etirafına rast gəlməmişik: “Kəndlərdən birində keçirdiyim görüşdə seçicilərdən biri məni kənara çəkib cibimə 100 manat qoydu”. Kəramət bu etirafı ilə həm də başqalarının seçkiyə pul xərclədiyini, ona isə seçicilərin həm maddi, həm də mənəvi dəstək verdiklərini cəmiyyətə çatdırmaq istəyir. Məhz bu orijinal davranış bizi K.Böyükçöllə həmsöhbət olmağa vadar etdi.
- Kəramət, seçki kampaniyan necə gedir?
- Bu suala o biri namizədlər o qədər “yaxşı”, “əla” cavabı veriblər ki, mənim işim əla gedəndə də bunu dilə gətirmək istəmirəm. Ona görə ki, deyəcəklər nə oldu, “elə hamıda təbliğat əla gedir”. Hər halda, mənim işim doğrudan əla gedir. Mənim işim adamların, xalqın istəklərini, arzularını ifadə edən namizəd kimi əla gedir. Seçicilərin namizədlərə inamsızlığı vardı. Amma mən onlarla danışdıqdan, məsələləri izah etdikdən sonra onların münasibəti tamamilə dəyişib. Mən virtual bir cəmiyyətin, sosial medianın yetişdirdiyi bir gənc namizədəm. Əsl Azərbaycanı klassik televiziya kanallarından yox, virtual cəmiyyətin içindən görüb gəlmiş adamam. Ona görə də mən köhnə namizədlər, yaxud köhnə millət vəkilləri kimi ola bilmərəm. Əsl Azərbaycanı sosial şəbəkələrdə görən kəndlərdəki adamların səsini əllərindən 5-10, 15 manata almaq mümkün olmadığı kimi, mənim də seçicilərin mənafeyi uğrunda, onların hüquqlarının qorunması və sair istiqamətində görəcəyim işlərin qarşısını ala bilməyəcəklər. Köhnə deputatlar mal-mülklərini, var-dövlətlərini itirməkdən qorxurlar, onlar hansısa bir məmurun maraqlarına xidmət edirlər, mən isə birbaşa seçicilərin özlərinə oxşayan adamam. Mənim seçicilərimlə bu şəkildə danışıqlarımdan sonra mənə inam və etimad göstərilməyə başladı.
- Kəramət, yadındadırsa, keçən dövrkü seçkilərdə xalq şairləri, xalq yazıçıları özlərini daha aktiv namizədlər kimi təqdim edirdilər, amma bu seçkidə nədənsə onlar görünmədilər. Səncə niyə?
- Xalq şairləri və xalq şairləri ki, var, onlar qapalı bir cəmiyyətin xalq şairləri, xalq yazıçıları idilər. Amma biz açıq cəmiyyətin yazıçı və şairləriyik. Açıq cəmiyyət deyəndə virtual aləmi, cəmiyyəti nəzərdə tuturam. Siz özünüz də bilirsiniz ki, o xalq şairlərinin və xalq yazıçılarının heç biri virtual cəmiyyətdə istər cəmiyyətin rəğbətini qazanmaq, istər cəmiyyətin fikirlərini, keçirdikləri hissləri ifadə etmək baxımından bizim qarşımıza çıxa bilməz. Tutalım, Xalq şairi Nəriman Həsənzadə, yaxud digər xalq yazıçıları və şairləri də “Facebook”dadı, Kəramət Böyükçöl də. Burada onların hansı üstünlük əldə edə bilər? Əlbəttə, mən.
Dəfələrlə cənab Prezident də çıxışlarında yeni simaların, yeni nəfəslərin, səslərin, gənclərin irəli çəkilməsini vurğulayıb. Çünki seçicinin özü gəncləşib, ona görə də millət vəkilinin gəncləşməsinə ehtiyac duyulur. Gənc seçici isə artıq virtual cəmiyyətdədir... Virtual cəmiyyəti görən o seçicilər gedib qocaman xalq yazıçılarına, xalq şairlərinə səs verməyəcək, gəlib Kəramətə səs verəcək.
- Kəramət, təsəvvür et ki, hansısa bir xalq yazıçısı, yaxud xalq şairi ilə namizədliyinizi eyni dairədən vermisiniz. Məsələn, Anar Rzayev, Elçin Əfəndiyev, Nəriman Həsənzadə sənin rəqibindir... Belə olsaydı, üstünlüyü sən, yoxsa onlar qazanardı?
- Xalq yazıçısı və xalq şairlərinin məsələləri həmişə kabinetlərdə həll olunub. Mən özümə güvənirəm, xalq yazıçısı, yaxud keçmiş millət vəkilləri gəlsinlər, biz onlarla xalqın, seçicilərin gözü qarşısında görüş keçirək. Seçicilərin gözü qarşısında danışaq, fikrimizi bildirək və sonra formal olaraq onların qarşısına bir qutu qoyaq görək onlar kimi seçəcək? Arxayınam ki, insanların gözü qarşısında hörmətli Xalq şairimiz Nəriman müəllim nə danışa bilər, hörmətli Xalq yazıçımız Anar müəllim nə danışa bilər və mən nə danışa bilərəm. Mən insanların daxilində keçirdikləri hisslərin, fikirlərin ifadəçisi kimi çıxış edən bir namizəd olduğuma görə əminəm ki, onlar mənə səs verərdi. Bilirsiniz ki, insanlar kiçik bir işıqucu gördükləri, azad fikir gördükləri yerə daha çox diqqət yetirirlər. Ona görə də insanlar onların fikirlərini ifadə edən, özlərinə oxşayan adamlara həmişə diqqət göstərirlər. Mən seçicilərimə oxşayan adamam, amma nə Anar müəllim, nə Nəriman müəllim, nə də digər xalq yazıçısı və şairləri o adamlara oxşayan adamlar deyillər. Buna əminəm, ona görə arxayın danışıram.
- Elza Seyidcahan da namizədliyini verib. Ondan deputat olar?
- Elza xanıma mənim hörmətim var, dostumdur. Onun müğənni-bəstəkar kimi hörməti ola bilər, amma Elza xanımın cəmiyyətdə ictimai-siyasi siması, obrazı yoxdur. Amma mənim bu günə kimi göstərdiyim fəaliyyət, yazdıqlarım, jurnalistikadakı fəaliyyətim, çıxışlarım, bir növ, ictimai-siyasi fəaliyyətdir. Mənim həm də bir ictimai-siyasi simam, obrazım var. Ona görə də bir az məndə arxayınlıq hissi var.
- Sən də müşahidə edirsən, sosial şəbəkələrdə də hər kəs görür, elə namizədlər var ki, onlar seçicinin “ürəyini” əl öpməklə, bəzi şit jestlərlə almaq istəyir. Bəziləri isə, ümumiyyətlə, öz platformalarını yaza bilmir...
- Ən birinci problem bilirsiniz nədir? Namizəd özünə qiymət verə bilmirsə, o, seçicilərə necə qiymət verəcək? Seçkidə bir seçicinin, bir namizədin, bir də dövlətin, hakimiyyətin marağı var. Seçicidə bu günə kimi elə fikir formalaşıb ki, deputat kim olursa-olsun, onsuz da 5 il üzünü görməyəcəyik, fürsət düşmüşkən namizəddən əlimizə keçəni qoparaq. Namizədlər var ki, nəinki əl öpür, hətta 5-10 manat verib seçicilərin səslərini də almaq istəyirlər. Çünki o namizədin gözündə insanın qiyməti 10 manatdır. Ona görə də seçkidə ən ağlamalı, ən gülməli və ən faciəli olan seçicinin marağıdır. Namizədin marağına gəlincə, bir çox namizəd bilir ki, ondan deputat olan deyil, rəqiblərindən 5-3 manat pul alıb geri çəkilmək üçün öz namizədliyini irəli sürüb. Bir çox halda heç bir ciddi iddiası olmayan, insanlar tərəfindən maraqla qarşılanmayan namizədlərə rəqib kimi baxıb heç ona pul da vermirlər, belə deyək, onunla bazarlığa getmirlər, o da kənarda qalır. Elələri də var ki, heç 5-10 manata ehtiyacı yoxdur. Fikirləşir ki, ona bir vəzifə təklif etsinlər, iş versinlər. Ancaq bunlarla yanaşı, elə namizədlər də var ki, onlar seçilməsələr belə, cəmiyyət onun iddiasının olduğunu görür, cəmiyyətdə tanınan, öz sözünü deyən, az-çox haqq-ədalətin yanında olan adamdır. Dövlətin, hakimiyyətin marağı isə seçkilərin demokratik və ədalətli keçirilməsidir.
- Rəqiblərin necə, güclüdür?
- Bizim dairədə 19-20 namizəddir, amma ən iddialı olan 3-4 namizəd var ki, onlar həm də deputatlığa layiqdirlər. Onlar gənclərdir. Qoy azad, demokratik, şəffaf seçki keçirilsin, hər kəs təbliğatını aparsın, seçicilər kimə səs verər, o da seçilsin. Mən də siyasi mədəniyyət nümayiş etdirərək uduzsam belə, seçicilərin səs verib seçdiyi namizədi təbrik etməyə hazıram.
- Kəramət, sən çox səmimi insansan, seçicilər də səninlə səmimidir?
- Bəli. Kəndlərdə mənim sosial şəbəkələrdə dostluğumda olan çoxlu adam var. Yüz faiz bilirəm ki, o seçicilərin səsini əllərindən müxtəlif yollarla almaq mümkün deyil. Onların səs verəcəyi namizəd mənəm. Bax buna arxayınam. Onların hər biri də qohum-əqrəbasına, dost-tanışına, sözü keçən hər bir adama mənim mahiyyətimi izah edib, təbliğatımla təmənnasız şəkildə məşğul olurlar. Bir hadisə baş verdi və həmin hadisə məni çox təsirləndirdi. Beyləqandan olan bir seçicim kartıma 200 manat pul köçürüb. Deyir ki, sən bu yollarda maşın sürürsən, ora-bura gedirsən. Nə qədər istədim geri qaytaram, götürmədi. Həmin şəxs gənc coğrafiya müəllimidir. Təsəvvür edin ki, başqa namizədlər seçicilərə pul paylayır, hədiyyə verir, onların səsini almaq üçün müxtəlif jestlər edir, amma mənə seçici özü pul verir. 10 illə deputat olanlar şərait yaratmalıdırlar ki, gənclər gəlib deputat olsunlar. Bu vətən onların olduğu kimi, həm də bizimdir. Qoy biz də deputat olub insanlara özümüzü göstərək, nəyə qadir olduğumuzu göstərək. Parlamentin bir çox deputatı Milli Məclisdə xalqla dövlət arasında divar olublar, biz gənclər isə xalqla dövlət arasında körpü olmaq istəyirik.
İradə SARIYEVA
