(AZƏRBAYCANIN İLK HƏRBİÇİ JURNALİSTLƏRİNDƏN OLAN GÜLBƏNİZ ARİFQIZININ ANIM GÜNÜ.)
Sənə məktub yazıram,təbrik məktubu Gülbəniz xanım. Yaman dolmuşam xəbərin olsun. Sənə məktub yazıram,göz yaşlarımı sənsizlikdən sızlayan içimi boğa-boğa.Sənə məktub yazıram eynən sənin gülüşlərini,baxışlarını yansıdaraq,ancaq alınmır ki,alınmır.Sənə məktub yazıram birgə çəkdirdiyimiz fotoları qarşıma düzüb eynən sənin kimi gülümsəməyə cəhd etsəm də göz yaşlarım sözümə baxmır,gilə-gilə hey axdıqca axır. Yox,belə olmaz,sənə yazdığım məktubdan göz yaşı yox adın kimi gül ətirin,şaqraq səsin,pozitiv enerjin duyulmalı..illərlə həyata keçirtmək istədiyimiz birgə layihələri xatırıatmalı,sənə söz verib həyata keçirəcəyim işlərdən danışıb nəfəsini hiss etməliyəm. Bəs arzularımız? Elə onlar da bahar ətirli,ruhunu dincəldəcək gül bənizlimizi. Elə isə ürəyimin səsini duya biləcəyin qədər var gücümlə səsləndirirəm. Sən, TANRININ mənə lütf edib göndərdiyi ən əziz dost payımsan.Dost-dostu heç yarı yolda buraxarmı.?...” Vətən həsrəti Qarabağımın,dədə-baba ocağımın həsrəti elə ürəyimə işləyib ki,ay Jalə xanım, gedib gəzib üzümü-üzünə,nəfəsini nəfəsimə dayadımsa da içim hələ o sevgiyə ac qaldı .Vətənə qayıdıb uzun bir səfər etməliyik birgə. Mən vaxtı ilə igid oğullarımızı səngərdə görüb ordakı odun-alovun içində nələrdən keçdiyini görüb yazmışam. İndi də düşmən tapdağından azad olan və bu yolda canından keçən oğulları tanımalıyam,gedib uyuduqları məkanları ziyarət edib içimdəki yanğını az da olsa sakitləşdirməliyəm.. Baxaa, bu işləri birgə edəcəyik ‘’deyirdin. Rahat uyu Gülbəniz can, sənsiz o yerlərə ayaq basdığımız zaman hər tərəfə sənin və bizə əmanət qoyduğun Dəniz balamızın gözləriylə baxıb nəfəsinizi o dağlara,daşlara ötürəcəyik. İllər öncə Bax ,biləsən Gülbəniz can Dənizin toy kəlyağısını da almışam,toyu da Qarabağda çaldıracayıq demişdim.Yadında. Elə bilmə unutmuşam. Sənə məktub yazıram.. Sonuncu görüşümüzdə düz gözlərimin içinə baxıb əllərimi sıxıb xeylı susdun. Nəsə demək istədin,ancaq demədin. O gözəl gözlərinlə,gül çöhrənlə bir az üzgün,bir az küskün baxışlarını deyəsən axı düz oxudum. ‘’Məni,Dənizimi unutmayın dostlar...hər zaman məktublarınızı gözləyəcəm.’’ Mən də məktubumu bu sözlərlə bitirirəm. ‘’ Səni unutmaq vətəni unutmaq demək,rahat uyu sən milyonların qəlbində əynində əsgər forması,əlində dəftər,qələm,baxışları isti,gül çöhrəli ,məğrur duruşlu Gülbəniz Arifqızı kimi yaddaş kodlarında əbədi məskən salmısan.’’
Bəlkə də borcundan çıxmadım, Vətən
Ömür bahar deyil bir də qayıtsın.
Ölsəm də, qoynunda qoy ölüm ki, mən
Çürüyüm bir ovuc torpağın artsın! (Musa Yaqub)
PS Yuxularımın ən əziz qonağı Gülbəniz can,məktubumu cavabsız qoyma.
BƏŞƏRİYYƏTƏ GÜLÜŞLƏRİYLƏ SÜLH MESAJINI HEÇ VAXT DAYANDIRMADI..
1994-cü ildən həyatını ABŞın Koliforniya ştatına bağlayan ,əslən Fizulidən olan Gülbəniz xanımla ‘’Dünya Azərbaycanlılarının Qarabağa Azadlıq hərakatı Uğrunda ‘’(DAQAH)adlı təşkilatda tanış olmuşduq Gülbəniz xanımla Qarabağımızın dərdləri birləşdirmişdi bizi. Tez-tez internet üzərindən toplantılara qatılıb vətənimizin düşmən tapdağından azad olması uğrunda saatlarla müzakirə aparır ,beyləlxalq qurumlara təkliflər və tələblərlə çıxış edərdik. Heç kəslə bölüşməsəm də ilk vaxtlar Gülbəniz xanıma qarşı içimdə qəribə hisslər yaşayırdım. Ən kritik məqamları müzakirə zamanı belə mütləq gülüşüylə, xalq deyimlərindən misal çəkməklə təəccüb diqqət çəkirdi. Ürəyimdə ‘’ Biz ciddi məsələri müzakirə edirik,bəs nədən Gülbəniz xanım arada əməlli-başlı bir coşqu yaradır?.’’ Bir müddət keçdikdən sonra anladım ki, bu Gülbəniz xanımın fitrətindən gələn davranışdır, hər zaman harda olmağından asılı olmayaraq insanları xoşbəxt, gülərüz görmək üçün öz gülüşüylə,şaqraq səsiylə ətrafdakı insanlara pozitiv enerji ötürməli missiyası daşımalıdır. Çox keçmədi bir-birimizlə şəxsidə telefonla saatlarla siyasətdən , bir xanım kimi mətbəx söhbətlərinə qədər saatlarla danışmağa başladıq və bir-birimizlə nə qədər ruh yaxınlığını duydum.
Aylardır telefonumun yaddaşındakı səsləri dinləyirəm...və dinlədikcə özümü danlayıram. Hər söhbətimizdə’’ Jalə xanım, neçə adam müharibənin qanlı-qadalı illərində keçdiyim döyüş yolu haqda yazmaq istəyir. Əlbəttə sağ olsunlar,qələmləri də yaxşıdı.Ancaq mən nədənsə ancaq sənin qələminlə yazılmasını istəyirəm.’’deyərdi. PS Mən də uca TANRIDAN bu etimadı doğrultmaq üçün mərhəmətinə sığınıb güc-qüvvət istəyirəm. AMİN!
(Qeyd Bütün fotolar Gülbıniz Arifqızın arxivindən götürülüb_
Jalə Cəfərova. Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru,yazıçı-publisist. Bakı 01.04.2026.
