Ermənistanın gələcəyi məndən asılıdır. Bunu Ermənistan Baş naziri Nikol Paşinyan xalqa müraciətində deyib. Daha sonra o bildirib:
“Mən Ermənistanın baş naziri kimi indi ölkənin müstəqilliyinin müdafiəsi hərəkatına rəhbərlik edirəm. Və Nazirlər Kabinetinin rəhbəri olmasaydım belə, bir vətəndaş kimi baş nazirin arxasınca gedəcəkdim. Ermənistanın gələcəyi həm də onun vətəndaşlarından asılıdır. Vətəndaşların müstəqillik, demokratiya, xoşbəxtlik uğrunda bu mübarizədə qalib gələcəyinə əminəm”.
Doğrudanmı, Paşinyanı Ermənistan müstəqilliyindən sonra ölkəyə rəhbərlik edənlərdən ən ağıllısı saymaq olar? Yürütdüyü siyasətlə o, öz xalqını cəhalətə, yoxsa işıqlı gələcəyə aparır?
Siyasi şərhçi Tofiq Abbasov “Bakı-Xəbər”ə açıqlamasında bildirdi ki, Ermənistanın geosiyasi aləmdə dərdi çox böyükdür: “Dərd deyəndə, mən ilk növbədə problemi nəzərdə tuturam. Çünki bu ölkə süverenliyini 91 - ci ildə elan etdikdən sonra hələ indiyə qədər belə bir tutarlı, ciddi və inandırıcı addım atmayıb ki, öz hüquqlarından, müstəqilliyindən istifadə edib, normal inkişaf meyllərinə yaxınlaşa biləcək sistem qursun. Belə olduğu halda hər zaman insanlar ölkələrini tərk edirlər. Biz görürük necə Böyük Afrikadan miqrantlar kütləsi Avropaya doğru hərəkət edir. Bu proses tək Afrika ölkələrində deyil. Orada institutlar təşəkkül tapmayıb. Hakimiyyətdə olan qüvvələrin qarşısında xeyli sayda problem olduğu halda, onlar öz klan məsələlərini həll edirlər, korporotiv maraqlarına qulluq edirlər. İnsanlar özbaşına qalaraq, çıxış yolunu ölkəni tərk etməkdə görürlər. Ermənistanda məhz bu proses baş verir. Biz görürük ki, Ermənistanda yaşayan insanların sayı 2 milyondan da aşağıdır. Miqrasiya dalğası dayanmır. Afrikalılardan, asiyalılardan fərqli olaraq, ermənilər daha çox erməni diasporlarının təşəkkül tapdığı ölkələrə üz tuturlar. Bunlar əsasən ABŞ, Fransa, Argentina, Rumıniya, Yunanıstan kimi ölkələrdir. Təbii ki, belə olduğu halda Paşinyan çox böyük hərəkət qarşısındadır. Mən düşünürəm ki, hakimiyyətdə olan iki şəxs, birincisi Ter-Petrosyan, ikincisi isə Paşinyan az-çox anlayırlar ki, belə getməyəcək. Bir halda ki, ölkənin xarici siyasət arenası düşmənçilik prinsipi üzərində qurulur, bu xüsusda Azərbaycan və Türkiyə düşmən adlandırılırsa, demək onlar daimi savaşa, qarşıdurmaya kökləniblər. Təsadüfi deyil ki, 1997 - ci ildə Ter-Petrosyanın böyük məqaləsi çap olundu. O bildirdi ki, biz bu yolla getsək heç vaxt uğur qazana bilməyəcəyik. Çünki, birincisi, Azərbaycanla danışıqlara gedib, razılığa gəlməliyik. Digər tərəfdən də, biz heç vaxt dünyaya Qarabağın ermənilərə mənsub olmasını tanıtdıra bilməyəcəyik. O, həqiqətən də uzaqgörən adam kimi sözün düzünü dedi. Amma bunun müqabilində onu devirdilər və hətta həyatına təhlükələr var idi. İndi mən görürəm ki, vaxtilə onun tələbəsi olmuş Nikol Paşinyan da bu ab- havadadır ki, Ermənistanın xarici siyasətini dəyişmək lazımdır. Bir halda ki, ölkə aqressiv siyasət həyata keçirir, o heç vaxt deyə bilməz ki, bizdə demokratiya inkişaf edir. Ancaq bunlar deyir. Qərbdən də bəzi qüvvələr dəstək verirlər. Guya Ermənistan demokratiya qurluşunda hamıdan öndə gedir. Ola bilməz. Baxın görün ölkə daxilində nələr baş verir. Birincisi, orda siyasi ölümlərin, siyasi təqiblərin olması öz yerində. Amma ölkə özü həqiqətən də azad seçim yolu ilə getmək istəyirsə, onlar gərək aqressiv planlarından əl çəksinlər, bölgədəki sabitlik rejiminə öz töhfələrini vermiş olsunlar. Mən elə başa düşürəm, Paşinyan hakimiyyətə gələndə çalışdı ki, prosesləri öz bildiyi, demokratik məcraya döndərsin. Hətta iki qısamüddətli danışıqlar əsnasında Prezident İlham Əliyevdən möhlət istəmişdi. Amma gördü ki, mümkün deyil. Cəmiyyət azğındı, siyasi qüvvələr hamısı aqressivdi və onlara çörək vermə, amma de ki türk bizim düşmənimizdir, Türkiyə ilə savaşsınlar. Odur ki, onun özünü də bu ab-hava, adamyeyənlik mühiti özünə tabe etdi. Axırda da Qarabağ Ermənistandır deyib, yallı da getdi. Faktiki olaraq, 20 - ci ildəki məğlubiyyətdən sonra yenidən Paşinyana səs verdilər ki, biz Qarabağdan gəlmiş əyalət düşüncəli Köçəryanı, Sarkisyanı inkar edirik. Onlar bizə lazım deyil. Biz sənə səs veririk ki, ölkədə sabitlik yaradasan, insanların rifahına səbəb olasan. Amma biz görürük ki, hələ də bunu edə bilmirlər. Azərbaycan istər - istəməz bu prosesdə Ermənistana kömək etmiş olur. Çünki Xankəndidə olan antiterror əməliyyatlarından sonra Qarabağ yükü Ermənistan hakimiyətindən xali olacaq. Ermənistan hakimiyyəti ondan özünü azad edəcək və etdi də. Təsadüfi deyil ki, prezident İlham Əliyev Nikol Paşinyanın qarışmama məsələsinə münasibət bildirirək onu təqdir etdi. Mənə elə gəlir ki, bu proseslərin hamısında Nikol Paşinyan gərək öz xalqının fikrini ifadə etsin, kim nə deyir desin, hakimiyyətdə varsansa gərək öz bacarığını nümayiş etdirəsən. Düşünürəm ki, onda bu potensial var və Paşinyanın bu gün də Ter- Petrosyanla - birinci müəllimi ilə təmasları var. Hər halda, Ermənistanda Ter-Petrosyanı hamı gözümçıxdıya salsa da, bütün səfirlər, diplomatlar onunla sıx əlaqədədirlər. Çünki bu adam həqiqətən də ağıllı adamdır, baş verən proseslərə düzgün qiymət verə bilir. Paşinyan öz seçimini edib. Sadəcə, ona imkan verəcəklərmi ki, istədiyinə nail olsun? Bunun üçün də güc lazımdır”.
Məhəmmədəli QƏRİBLİ
