Hörmətli redaksiya! Son zamanlar, məqalə başlığındakı atalar sözü Azərbaycanda cox aktuallaşıb. Uzun illərdir ki, bəzi həmvətənlərimizin öz məsuliyyətsiz hərəkəti sayəsində bu dünyadan köçməsi ilə nəticələnən avtomobil qəzaları həyatımızın gündəlik reallığına çevrilib və neçə-neçə günahı olmayan ailələr bədbəxt hadisələrin acısını “yaşayır” (əgər buna yaşamaq demək olarsa). Yaxşı haldır ki, Baş Dövlət Yol Polisi İdarəsi də həmişə olduğu kimi Azərbaycan vətəndaşlarını bir daha şəxsi təhlükəsizliyini qorumağa, yol hərəkəti qaydalarına ciddi əməl etməyə, bir anlıq diqqətsizliyin ağır və arzuolunmaz nəticələrə gətirib çıxara biləcəyini dəfələrlə xatırladır. Amma...
İnternet saytlarından keçən həftə qeydə alınmış piyadavurma hadisələri haqqında oxuduğumuz acı xəbərlər, bir sıra təhlükəli məqamlara yenidən diqqət ayırmağı tələb edir. Bu faciələrin baş vermə səbəbləri nə olub? Axı hər bir hərəkət iştirakçısı üzərinə düşən vəzifəsini başa düşməlidir. Piyadaların həyat əhəmiyyətli vəzifəsi nə ola bilər? Yolu diqqətli şəkildə, yalnız müəyyən olunmuş keçidlərdən keçmək! Reallıqda nə görürük? Bunun tam əksini. Nəticə nə olur? Ağır yol-nəqliyyat hadisələri! Niyə? Çünki, əksər piyadalar yol-hərəkəti qaydalarına əhəmiyyət vermir! Sərxoş adamın yolu kefi istəyən yerdən keçməsi yenə başa düşüləndir. Onun ağlını başından alan, “onu şirə” döndərən, qəbul elədiyi spirtli içkinin “dozası”dır. Artıq onun “ruhu” bədənindən ayrılıb, göylərdədir. Bəs ayıq insanlar?! Onların ən sadə təhlükəsizlik qaydalarına biganə yanaşılmalarına, hələ bu azmış kimi - yolu keçərkən diqqəti yayındıran, onlara təhlükəli sahədə olduqla¬rını unutduran mobil telefonla “şirin söhbətlərinə” nə ad verək?
İndi demək olar ki, hamının şəxsi avtomobili var və günün müəyyən vaxtında qadınlar və kişilər sükan arxasında olur. Onlar heç bir narahatçılıq hissi keçirmədən niyə mənzil başına rahat çatmasınlar? Nəyə görə məsuliy¬yətsiz piyadalara görə sürücülər məsuliyyətə cəlb olunmalıdırlar? Axı niyə?
Əfsuslar olsun ki, belə dəhşətli hallar məktəb və litseylərlə bağlıdır. Həftənin ən azı 5 günü səhərlər və günortadan sonra Bakı şəhərində xaos yaşanır. Qayda-qanun yaddan çıxır, heç kim buna əməl eləmir və çox böyük tıxaclar yaranır. Acınacaqlı hal isə odur ki, bunu “gül balalarını” dərsə gətirən böyük, yaşlı insanlar edir. Uşaq vaxtından avtomobil yolunu valideyinləri ilə ürəyi istəyən yerdən və istədiyi şəkildə keçən “cocuqlar”, əfsuslar olsun ki, böyüdükdən də sonra da bu “ənənəni” davam etdirdiklərinin şahidiyik.
Məsuliyyətsiz piyadalara qarşı sərt tədbirlər görülməzsə, bunun ardı kəsilməyəcək! Qanun çıxsa ki, piyada keçidindən kənar yerdə baş tutmuş qəzada sürücü günahkar deyil, ancaq həyatından bezmiş adam belə qələt eləyər!
Piyada səhvindən törədilən qəzalarda sürücü məsuliyyət daşımamalıdır! Piyada keçidi olmayan yerdən, yəni “Zebra”dan kənar yolda piyadanın vurulması ilə nəticələnən yol-nəqliyyat hadisəsi barədə Qanunda mütləq dəyişiklik olmalıdır. Yalnız bu halda sürücülərin günahsız olacaqlarını bilən, ağılı başında olan heç bir piyada yol-hərəkəti qaydasını pozmaz! Bu həm də Azərbaycan hakimlərinin gərgin əməyinin böyük bir qismini, baxılacaq avtoqəza işlərinin sayını da xeyli azaldardı.
Bir atalar sözünün tez-tez yada düşməsi, daha dəqiq desək, “öz gözündə tiri görməyib, başqasının gözündə tük axtarırlar”, zərb məsəlinin son zamanlar vaxtaşırı xatırlanması da heç şübhəsiz ki, səbəbsiz deyil. Ona görə səbəbsiz deyil ki, son vaxtlar bir çoxları, ələlxüsus da elə “ölmüşün” əzizləri, məhz həmin atalar misalında olduğu kimi, başqalarının gözündə “tük” axtardıqları halda, qətiyyən öz gözlərində “tiri” görmürlər. Hələ utanmaz-utanmaz da ora-bura şikayətlər edib, əzizlərini “süddən çıxmış ağ qaşığa” bənzətmək istəyirlər. Belələrinə yenə Ulu Öndər Heydər Əliyevin müdrik kəlamını bir daha xatırlatmaq məcburiyyətindəyəm: “Ədalətsizliklə ədaləti bərpa etmək olmaz”!
İsa Əsgərov
Fizika-riyaziyyat elmləri namizədi
