"...Multikulturalizmin alternativi yoxdur... Hesab edirəm ki, multikulturalizmi gələcəyi olmayan məfhum kimi təqdim etmək təhlükəlidir, əksinə, səylərimizi dayandırsaq, dünyada vəziyyət daha da pisləşəcək" - Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyevin dünyaya verdiyi bu mesaj böyük təsirə malikdir.
Bu gün dünyada multikulturalizmin "nəfəsliyini" bağlayan ölkələr az deyil. Onlar multikulturalizmdən imtina siyasətini önə çəkir. Əslində, bilə-bilə multikulturalizmin bəxş etdiyi sülh, əminamanlıq, bərabərlik ənənəsindən yan keçirlər.
Azərbaycanda multikulturalizm olduqca yüksək səviyyədədir.
Multikulturalizm və Azərbaycanın xarici siyasəti bəlli xətt üzrə inkişaf edir. Azərbaycan dünyaya, beynəlxalq ictimaiyyətə çox şey öyrədə bilər, öyrədir də. Elə multikulturalizmin Azərbaycan örnəyi bu nümunələrin ilk səhifəsini təşkil edir.
Tədqiqatçılar yazır ki, multikulturalizm anlayışı dünya siyasətində gənc bir anlayış olmasına baxmayaraq, bu siyasətlə bağlı müxtəlif fərqli fikirlər mövcuddur. "Multikulturalizmə giriş" vəsaitində qeyd edilir ki, bir sıra dövlətlər bu siyasəti dövlət siyasəti kimi həyata keçirir və onun inkişafı üçün daim islahatlar aparır, digər qrup dövlətlər isə ümumiyyətlə multikulturalizm siyasətindən imtina edir və onun uğurlu gələcəyinin olmadığını iddia edir: "Başqa bir tərəfdən də aydındır ki, hər hansısa cəmiyyətin mövcud olması üçün çox əhəmiyyətli olan bir multikulturalizm modeli digər bir cəmiyyət üçün uyğun model olmaya bilər. Multikulturalizm siyasətinin təməlində xalqların qarşılıqlı əməkdaşlığı, tolerantlıq ideyaları və münaqişələrə yol verməmək prinsipləri dayanır. Əsrlər boyu böyük mədəniyyətlərin qovuşduğu bir diyar olan Azərbaycanda müxtəlif xalqların və dinlərin nümayəndələri sülh və qarşılıqlı anlaşma şəraitində yaşayıb. Multikulturalizm ideyaları ölkəmizdə əsrlər boyu formalaşsa da, onun siyasi banisi ulu öndər Heydər Əliyevin adı ilə bağlıdır. Qeyd etmək lazımdır ki, 80-ci illərin sonları və 90-cı illərin əvvəllərində, Sovet İttifaqının dağılma ərəfəsində müxtəlif qruplar üçün "milliyyətçilik" anlayışı birliyə çağırış üçün yeganə kateqoriya idi və Avropa dövlətlərindən fərqli olaraq bu, keçmiş sovet ölkələrində və eləcə də regionumuzda da dramatik toqquşmaların meydana gəlməsinə səbəb oldu. Bu ölkələrdən biri kimi Azərbaycan da vətəndaş müharibəsi astanasına gəlib çatmışdı. Ancaq ümummilli lider Heydər Əliyevin hakimiyyətə qayıdışından sonra Azərbaycanın həm daxili, həm də xarici siyasətində köklü dəyişikliklər dərhal özünü göstərdi. Multikultural, tolerant və humanist dəyərlərin ana xətt təşkil etdiyi, insan hüquqlarının ali dəyər hesab olunduğu Heydər Əliyev siyasəti Azərbaycanı nəinki vətəndaş müharibəsindən xilas etdi, hətta Azərbaycanın multikultural dəyərlərini bir model kimi formalaşdırdı".
"Multikulturalizmə giriş"də qeyd edilir ki, bu gün bu siyasət Azərbaycanın dövlət siyasətidir və müstəqillik dövründən bu günə kimi multikulturalizm sahəsində həyata keçirilmiş islahatlar və atılmış addımlar bu istiqamətin möhkəmlənməsinə və yeni perspektivlərinin ortaya çıxmasına xidmət edib: "18 aylıq Xalq Cumhuriyyəti dövrü istisna olmaqla, həm Çar Rusiyası zamanı, həm də Sovet hakimiyyəti dövründə Azərbaycan müstəqil xarici siyasət yürüdə bilməyib. 1991-ci ildən özünün müstəqil xarici siyasi xəttini formalaşdıran Azərbaycan, multikulturalizmi də xarici siyasətin mühüm amilinə çevirdi. Bu gün Azərbaycan multikulturalizmi bir model kimi formalaşmış və bu model artıq dünyaya ixrac olunur. Milli azlıqlarla bağlı dünyada və xüsusən Avropa ölkələrində həyata keçirilən siyasətə bugünkü qloballaşma kontekstində yenidən baxılması ehtiyacını gündəmə gətirib. İstər ənənəvi milli azlıqlar, istərsə də miqrasiya fonunda formalaşmış yeni milli azlıqların hüquqlarının tam şəkildə təmin olunması və ayrıseçkilik hallarının aradan qaldırılması separatçılıq hallarının qarşısının alınmasında və dövlətlərin suverenliyi baxımından həyati önəm daşıyır. Beynəlxalq aləmdə etimadsızlıq mühitinin hökm sürdüyü, milli dözümsüzlük və məzhəb ayrıseçkiliyinin aktuallaşdığı bir zamanda Azərbaycan hakimiyyətinin milli azlıqlar və dini qruplarla həyata keçirdiyi multikultural siyasət dünya ölkələri tərəfindən artıq çox böyük maraqla öyrənilir. Bu siyasətin həyata keçirilməsi məqsədilə Azərbaycan BMT, AŞ, ATƏT, Aİ, İslam Əməkdaşlıq Təşkilatı və s. bir çox beynəlxalq təşkilatlarla əməkdaşlıq edir və müstəqillik dövründən bu günə kimi 50-dən artıq beynəlxalq sənədə tərəfdar çıxıb, bu sahədə beynəlxalq öhdəliyin həyata keçirilməsində mühüm nailiyyətlər əldə edib. Azərbaycan Respublikası müstəqillik qazandıqdan sonra 1992-ci il mart ayından BMT-yə üzv seçildi və milli azlıqlar və multikulturalizm siyasəti ilə bağlı çox mühüm iki konvensiyaya qoşuldu. Bunlar "Milli, etnik, dini və dili azlıqlara mənsub şəxslərin hüquqları ilə bağlı Bəyannamə" və "İrqi ayrıseçkiliyin bütün formalarının ləğv olunması haqqında Beynəlxalq Konvensiya" idi. "Milli, etnik, dini və dili azlıqlara mənsub şəxslərin hüquqları ilə bağlı Bəyannamə"nin birinci maddəsində qeyd olunur ki, dövlət yuxarıda adı çəkilən kateqoriyalara mənsub şəxslərin onların yaşadığı ərazilərdə varlıqlarının və məişət adət-ənənələrinin qorunub saxlanmasına təminatçıdır. Bəyannamə həmçinin bu kateqoriyaya mənsub şəxslərə öz mədəniyyətlərini, etiqad etdiyi dini ayinləri sərbəst həyata keçirməyi, öz dillərindən şəxsi həyatında istifadə etmək hüquqlarını verir".
Tədqiqatçılar yazır ki, "İrqi ayrıseçkiliyin bütün formalarının ləğv olunması haqqında Beynəlxalq Konvensiya" Azərbaycan Respublikasında 31 may 1996-cı il tarixli, 95 İC nömrəli prezident qanunu ilə təsdiq olunub və qüvvəyə minib. Qeyd edilənə görə, bu Konvensiyada irqi ayrıseçkilik ifadəsi məqsədi siyasi, iqtisadi, sosial, mədəni və ictimai həyatın digər sahəsində insan hüquq və azadlıqlarının bərabər əsasda tanınmasını, ifadə olunmasını, yaxud həyata keçirilməsini ləğv etmək və ya pisləşdirmək olan, irqi, dərinin rəngi, nəsil, yaxud etnik mənşə əlamətlərinə əsaslanan hər hansı fərqləndirməni, istisnanı və məhdudiyyəti bildirir. Məlumatlara görə, ancaq dəqiq anlaşılmalıdır ki, bu Konvensiya onun iştirakçısı olan dövlətlərin öz vətəndaşları ilə onların vətəndaşları olmayanlar arasında qoyduğu fərqlərə, istisna və məhdudiyyətlərə, yaxud üstüntutmalara şamil edilmir.
"Multikulturalizmə giriş"də qeyd edilir ki, bu gün Azərbaycanın əməkdaşlıq etdiyi ən mühüm beynəlxalq təşkilatlardan biri də Avropa Şurasıdır. Məlumatlara görə, hələ 1996-cı il iyulun 13-də sabiq prezident Heydər Əliyev Avropa Şurasının baş katibinə məktubla müraciət edərək, Azərbaycanın Avropa Şurasına tamhüquqlu üzv qəbul olunmasını xahiş edib: "Ancaq ölkəmiz bu quruma yalnız 2001-ci il yanvarın 25-dən tamhüquqlu üzv seçildi. Həmin vaxt Heydər Əliyev Strasburqda Avropa Şurasının Parlament Assambleyasında öz tarixi çıxışı zamanı ölkəmizlə bu qurum arasındakı münasibətlərin əsas istiqamətlərini müəyyən etdi. Azərbaycan Respublikası 2000-ci il iyun ayının 13-də Avropa Şurasının "Milli azlıqların hüquqlarının müdafiəsi haqqında" Çərçivə Konvensiyasına qoşuldu. Bu Çərçivə Konvensiyası milli azlıqların hüquqlarının müdafiəsinə yönələn ilk beynəlxalq müqavilədir və milli azlıqların mövcudluğunun, onların mədəniyyət və identikliyinin ən yüksək səviyyədə qorunması üçün yalnızca bilinən təməl hüquqları (fikir azadlığı, vicdan azadlığı, dini etiqad azadlığı, sərbəst toplaşma azadlığı və s.) ehtiva edir, eləcə də diskriminasiyanın qadağan olunmasını nəzərdə tutur. Bu cür təməl hüquqlar İnsan Hüquqları haqqında Beynəlxalq Konvensiya ilə də tənzim olunur. Konvensiyada eyni zamanda yalnızca milli azlıqlara şamil olunan qarant hüquqlar da müəyyən edilib (öz dilində danışmaq hüququ, eyni etnik-mədəni, dil və din identikliyinə aid şəxslərlə sərbəst ünsiyyət qurma hüququ və s.). Buna görə də Konvensiyanın 1-ci maddəsində açıq şəkildə qeyd olunur ki, milli azlıqlar və bu azlıqlara məxsus şəxslərin hüquq və azadlıqlarının müdafiəsi insan hüquqlarının beynəlxalq müdafiəsinin ayrılmaz tərkib hissəsidir və buna görə də beynəlxalq əməkdaşlığın bir hissəsi hesab olunur. Milli Azlıqların Müdafiəsi haqqında Konvensiyanın qəbul olunmasında qarşıya qoyulan məqsəd milli azlıqların tam və həqiqi bərabərliyini təmin etmək, həmçinin, hüququn aliliyi, ərazi bütövlüyü və milli suverenlik prinsiplərinə hörmət çərçivəsində öz milli fərdiliyini ifadə etmək, qorumaq və inkişaf etdirməyə imkan verən şəraitin yaradılmasıdır. Konvensiyada nəzərdə tutulan ən mühüm müddəalardan biri ondan ibarətdir ki, onu qəbul edən dövlətlər öz üzərinə hər hansı bir şəxsin iradəsi əleyhinə assimilyasiya siyasətinin həyata keçirilməməsi öhdəliyini götürür. 3-cü maddədə açıq şəkildə qeyd olunur ki, hər bir milli azlığa məxsus şəxs ona bu cür baxılmasını və ya baxılmamasını müəyyən etmək hüququna malikdir və bu seçim və ya bu seçimlə bağlı hüquqların həyata keçirilməsi həmin şəxsi alçaltmamalıdır. Bu qədər həssas bir sahədə mürəkkəb hüquqi və siyasi maneələr olduğundan, Çərçivə Konvensiyası milli azlıq konsepsiyasının dəqiq anlayışını müəyyən etməyib, lakin aşağıdakı kriteriyaları irəli sürüb: Bu anlayış yalnız din, dil, ənənələr və mədəni irslə müəyyənləşdirilən azlıqlara şamil edilir. Çərçivə Konvensiyasını ratifikasiya etmiş hər bir dövlət, eləcə də Azərbaycan Respublikası bir il müddətində onun müddəalarını və prinsiplərini yerinə yetirmək məqsədilə həyata keçirdiyi qanunvericilik tədbirlərini və ya digər tədbirlər barədə Avropa Şurasının baş katibinə dolğun məlumat verməlidir. Qanunvericilik tədbirləri dedikdə nə nəzərdə tutulur? Burada söhbət Konvensiyanın əsas prinsiplərinin daxili qanunvercilikdə öz əksini tapmasından gedir. Çərçivə Konvensiyasında söhbət mühüm olaraq bərabərlik prinsipindən, ən əsası isə qanun qarşısında bərabərlikdən gedir. Burada qeyd olunmalı ən mühüm fakt ondan ibarətdir ki, Azərbaycan Respublikası hələ 1992-ci ildə, yəni Çərçivə Konvensiyası imzalanmamışdan 3 il qabaq Prezidentin "Azərbaycan Respublikasında yaşayan milli azlıq, azsaylı xalq və etnik qrupların hüquq və azadlıqlarının qorunması, dil və mədəniyyətlərinin inkişafı üçün dövlət yardımı haqqında" Fərmanı onların təməl hüquqlarının qorunmasını təminat altına almışdı. 1995-ci il Konvensiyasında nəzərdə tutulan bir çox müddəa (ayrıseçkiliyə yol verilməməsi, sərbəst dini mərasimlərini icra etmək, mədəni, dil və dini özünəməxsusluğu qoruyub saxlamaq, öz dilində informasiya almaq hüququ və s.) 1992-ci il Prezident fərmanında öz əksini öncədən tapmışdı".
Azərbaycanın multikulturalizm siyasəti böyük bəhrə verir. Bu, ölkəmizin xarici siyasətinə də təsirsiz ötüşmür. Bu gün Azərbaycan üzvü olduğu beynəlxalq konvensiyaların tələblərini yüksək səviyyədə həyata keçirir. Respublikamızda heç bir xalqın nümayəndəsinə qarşı ayrıseçkilik edilmir. Azərbaycan bu sahədə gerçək nümunədir.
İradə SARIYEVA
Yazı Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Kütləvi İnformasiya Vasitələrinin İnkişafına Dövlət Dəstəyi Fondunun maliyyə dəstəyilə çap olunur.